III SA/Wa 704/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska, , po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy włączenia dokumentów do akt sprawy postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi Skarżąca – M. sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy włączenia dokumentów do akt sprawy. Pismem z dnia 11 marca 2016 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 marca 2016 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi – w terminie 7 dni, licząc od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odrębnym pismem z dnia 11 marca 2016 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 marca 2016 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe wezwania zostały doręczone Skarżącej z dniem 29 marca 2016 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.". Postanowieniem z 28 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w niniejszej sprawie z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu od skargi. W zażaleniu z 19 maja 2016 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, argumentując, iż nie otrzymała awiza przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Reprezentujący Skarżącą Prezes Zarządu W. K. oświadczył, że w tym dniu odebrał jedenaście innych przesyłek. Ponadto oświadczył, że prowadzi rejestr własny przesyłek i awizacji, ze względu na znaczną ilość wcześniejszych pomyłek doręczyciela pocztowego. Pan W. K. wskazał, że zwrócił się również do Poczty Polskiej o otrzymywanie awizacji elektronicznej. Wyjaśnił, że doręczyciel pocztowy popełnia znaczne błędy, a od początku roku złożył kilkanaście reklamacji dotyczących nieprawidłowości awizacji. Pan W.K. dołączył korespondencję z Naczelnikiem Urzędu Pocztowego S. , Panem R. S. , z której wynika, że przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi była przedmiotem reklamacji w dniu 18 maja 2016r. Ponadto z korespondencji z 15 marca 2016 r. z Naczelnikiem Urzędu Pocztowego wynika, że Pan W.K. nie otrzymywał awizacji w formie elektronicznej, ponieważ pracownicy UP S. wprowadzając dane adresata przesyłki uzupełnili w polu adresat: nazwę firmy, natomiast zadanie otrzymywania e-awizo było imienne. Naczelnik wskazał również, iż awizacje papierowe wystawia listonosz z UP I. , na którego pracę skarżyło się wielu adresatów. Z pisma z 23 lutego 2016r. wynika z kolei, że niedoręczenie przesyłki (innej) nastąpiło z winy Urzędu Pocztowego. Również w piśmie z 3 marca 2016 r. Naczelnik Urzędu pocztowego uznał winę poczty za niedoręczenie kolejnej przesyłki. W piśmie z 19 kwietnia 2016 r. Naczelnik Urzędu Pocztowego kolejny raz uznał winę poczty za nieotrzymanie awiza. Ponadto Pan W. K. dołączył własną dokumentację awizowanych przesyłek za okres od 20 stycznia do 4 maja 2016 r. Postanowieniem z 6 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, wskazując jednocześnie, że okoliczności powoływane w zażaleniu, poddające w wątpliwość fakt zawiadomienia o oczekiwaniu przesyłki do odbioru w placówce pocztowej, mogą być przedmiotem badania w postępowaniu dotyczącym przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Co do zasady, zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) – dalej powoływana jako "P.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do przepisu art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cytowanego przepisu). Zatem przywrócenie terminu do dokonania przedmiotowej czynności może nastąpić jedynie przy spełnieniu ustawowej przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 art. 87 P.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarga w niniejszej sprawie, postanowieniem Sądu została odrzucona 28 kwietnia 2016 r. Postanowienie to zostało doręczone Skarżącej 17 maja 2016 r. Natomiast 18 maja 2016 r. Skarżąca uzupełniła braki formalne skargi tj. złożyła w Sądzie wyciąg z krajowego rejestru sądowego, a także 19 maja 2016 r. uiściła należny w sprawie wpis sądowy w kwocie 100 zł. Zatem przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała 17 maja 2016r. Uznać zatem należało, że Skarżący, uzupełniając braki formalne skargi 18 maja 2016 r. i uiszczając wpis od skargi 19 maja 2016 r., a także składając wniosek o przywrócenie terminu (w zażaleniu) 19 maja 2016 r. spełnił przesłanki wynikające z art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, doszło do przekroczenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz nadesłania wyciągu z krajowego rejestru sądowego z uwagi na brak awizowania przesyłki zawierającej wezwanie Sądu Zdaniem Sądu w opisanym wyżej zachowaniu reprezentującego Spółkę pana W. K. nie sposób doszukać się winy. Uprawdopodobnił On bowiem fakt nieotrzymania awiza. Wyjaśnił, że w tym samym dniu odebrał jedenaście innych przesyłek. Wskazał także na częste pomyłki doręczyciela pocztowego, co poparł korespondencją prowadzoną z Naczelnikiem Urzędu Pocztowego. W jednym z nadesłanych pism (k. 74 akt sądowych) Naczelnik Urzędu Pocztowego przyznał, że na doręczyciela z UP Izabelin wielu adresatów wnosiło skargi. Konieczną i jednocześnie podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność sądową. Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2010 r. (II FZ 534/10) ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który brak winy w uchybieniu terminu powinien oceniać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W ocenie Sądu opisane wyżej okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w niniejszej sprawie. Sąd zważył także, iż odmowa jego przywrócenia wiązałaby się z dolegliwym skutkiem w postaci pozbawienia Skarżącego prawa do sądu. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż Skarżąca uprawdopodobniła, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, a zatem spełniła również przesłankę wynikającą z art. 87 § 2 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.