III SA/Wa 729/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-03-09
Skład orzekający: Anna Zaorska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pełnomocnikowi z urzędu przysługuje wynagrodzenie za czynności podjęte w sprawie, w której sąd uchylił zaskarżoną decyzję?Ratio decidendi
Pełnomocnikowi z urzędu, który reprezentował stronę przed sądem I instancji, przysługuje wynagrodzenie za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej, nawet jeśli sąd uchylił zaskarżoną decyzję. Wysokość wynagrodzenia należy obliczyć zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, uwzględniając wartość przedmiotu sprawy oraz podatek VAT.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek adwokata K.W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu B.S. w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. w przedmiocie podatku od środków transportowych. Sąd przyznał prawo pomocy skarżącemu, ustanawiając adwokata z urzędu. Pełnomocnik poparł skargę i wniósł o przyznanie wynagrodzenia. Wyrokiem z 28 listopada 2014 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata K. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 221,40 zł, w tym opłatę w wysokości 180 zł oraz 23% podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 zł.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych na 2009 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata K. W. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych 40/100), w tym: tytułem opłaty – kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 41,40 zł (słownie: czterdzieści jednej złotych 40/100) -
Postanowieniem z 15 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu – B. S. prawo pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Pismem z 22 maja 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – K.W. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
Na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. pełnomocnik poparła skargę oraz wniosła
o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z 28 listopada 2014 r. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentowała skarżącego przed Sądem I instancji. Dlatego też, wynagrodzenie dla pełnomocnika należało obliczyć na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej - "rozporządzenie"), w którym ustawodawca uzależnił wysokość stawki od wartości przedmiotu sprawy.
W niniejszym postępowaniu wartość przedmiotu sprawy wynosi 625 zł, zatem, zgodnie z § 6 pkt 2, stawkę należało określić na kwotę 180 zł, powiększoną stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, o stawkę należnego podatku od towarów i usług wynoszącą dla tej usługi 23%.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło