III SA/Wa 772/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 31 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 772/10 w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie zaległości podatkowych dotyczących podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2001 i 2002 r. oraz odmowy umorzenia zaległości podatkowych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2003 r. postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie z dnia 31 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 772/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. odrzucił skargę I. K. - zwanej dalej "Skarżącą" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2010 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie zaległości podatkowych dotyczących podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2001 i 2002 r. oraz odmowy umorzenia zaległości podatkowych za poszczególne okresy rozliczeniowe 2003 r. Skarżąca na urzędowym formularzu PPF złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 23 września 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w dniu 9 grudnia 2010 r. wyznaczyła Skarżącej pełnomocnika z urzędu. W dniu 23 grudnia 2010 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2010 r. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu 17 grudnia 2010 roku otrzymał listownie informację z Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącej. Od tej daty należy zatem liczyć 7 - dniowy termin do złożenia wniosku i dokonania uchybionej czynności, którą w sprawie jest wniesienie skargi kasacyjnej. Strona dla sporządzenia skargi kasacyjnej jest zobowiązana skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze uznał, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej nie było zawinione przez Skarżącą. Złożyła ona wniosek o przyznanie jej prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który został uwzględniony już po upływie tego terminu. Z kolei wniesienie skargi kasacyjnej przez pełnomocnika jest możliwe dopiero po otrzymaniu informacji o ustanowieniu go pełnomocnikiem w ramach prawa pomocy, co jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Pełnomocnik Sygn. akt III SA/Wa 772/10 Skarżącej jednocześnie wniósł skargę kasacyjną wraz z załącznikami od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zdaniem Sądu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd z urzędu ustała w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Pogląd taki potwierdza również orzeczenie SN z dnia 27 czerwca 2000 r. (ICZP 62/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 7). Powyższa okoliczność według Sądu ustała w dniu 17 grudnia 2010 r., tj. w dniu w którym otrzymał listownie informację z Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla Skarżącej, gdyż o tej daty pełnomocnik Skarżącej mógł podejmować czynności procesowe w jej imieniu, w tym wnieść skargę kasacyjną. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarga kasacyjna bez winy pełnomocnika Skarżącej nie mogła zostać złożona w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia Skarżącej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Sąd zwraca uwagę, że zastosowanie literalnej wykładni przepisu art. 87 § 4 p.p.s.a. oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu. Przyjęcie takiego założenia w praktyce prowadziłoby do ograniczenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu terminu do sporządzenia skargi kasacyjnej do 7 dni, liczonego od momentu, w którym mógł on zaznajomić się ze sprawą, co mogłoby uniemożliwić sporządzenie Sygn. akt III SA/Wa 772/10 prawidłowo skonstruowanej skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt II FZ 228/09). Tym samym wobec uprawdopodobnienia braku winy oraz dochowania przez pełnomocnika Skarżącej wymogów formalnych, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.