III SA/Wa 790/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Dziełak, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za miesiące od września do grudnia 2012 r. oraz kwiecień i maj 2013 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – P. sp. z o.o. w W. , wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za miesiące od września do grudnia 2012 r. oraz kwiecień i maj 2013 r. W skardze Skarżąca zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Powołując się na załączony do skargi bilans, obejmujący zestawienia jej aktywów i pasywów według stanu na 31 grudnia 2013 r. oraz na 31 grudnia 2014 r., a także oraz na przesłanki ogłoszenia upadłości określone w art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012r., poz. 112 ze zm.) Skarżąca wskazała, że w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, spełniona zostanie jedna z przesłanek niewypłacalności, ponieważ wymagalne zobowiązania przekroczą wartość jej majątku. Z bilansu wynika bowiem, że wartość aktywów Skarżącej na 31 grudnia 2014 r. wynosiła [...] zł, zaś wartość jej zobowiązań – 988.946,48 zł. Oznacza to, że jeżeli Skarżąca będzie musiała w ogólnej kwocie swoich zobowiązań uwzględnić również należność w wysokości 6.047.041 zł objętą zaskarżoną decyzją, to jej zobowiązania w sposób znaczny przekroczą wartość majątku. Nie uwzględniając tejże należności, Skarżąca obecnie jest w stanie regulować bieżące wymagalne zobowiązania finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Użyty w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd ocenia czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Rozpoznawany wniosek nie spełnia powyższych wymogów. Skarżąca nie uzasadniła należycie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ nie podała, popartych stosownymi dokumentami, informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, które pozwoliłyby Sądowi dokonać pełnej oceny zasadności twierdzeń zawartych we wniosku. W ocenie Sądu okoliczność, na którą powołuje się Skarżąca, a mianowicie zagrożenie wystąpieniem przesłanki upadłości, nie jest wystarczająca jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z przedstawionych przez Skarżącą dokumentów nie wynika, jakie obecnie osiąga ona dochody z działalności gospodarczej, a tym samym niemożliwe stwierdzenie, czy nie umożliwiają one spłaty zaległości np. w ratach. Sam zaś przedłożony przez nią bilans, obejmujący zestawienie aktywów i pasywów, w porównaniu do kwoty spornego zobowiązania podatkowego, nie pozwala ocenić aktualnych możliwości Skarżącej uiszczenia tego zobowiązania. Jest to konieczne w sytuacji, gdy Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą oraz – jak wskazała – reguluje swoje bieżące wymagalne zobowiązania finansowe. Brak jest popartych stosownymi dokumentami pełnych informacji dotyczących sytuacji majątkowej Skarżącej. Sąd stwierdza, że Skarżąca nie wykazała, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście mogło spowodować dla niej trudne do odwrócenia skutki, lub groźbę wystąpienia znacznej szkody. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.