III SA/Wa 806/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz R. G. kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. R.G. (dalej "Skarżący") pismem z 2 lutego 2011 r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 października 2011 r. w pkt. 1 - uchylił zaskarżoną decyzję, w pkt. 2 stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonana w całości, w pkt. 3 - zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz Skarżącego kwotę 4 117 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. złożył zażalenie na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w wymienionym wyżej wyroku. Rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 141 § 4 w zw. z art. 200 i art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej jako: "P.p.s.a" oraz w zw. z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r., Nr 31, poz. 153 z późn. zm.) dalej jako "rozporządzenie Ministra" poprzez zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w takiej wysokości, jak w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna zamiast wynagrodzenia stałego. Ponadto organ zarzucił naruszenie § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra poprzez jego niezastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 marca 2012 r. sygn. akt I FZ 23/12 uchylił pkt 3 zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że zaskarżone postanowienie o kosztach postępowania nie spełnia wymogów określonych w art. 141 P.p.s.a. ponieważ ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że zostało wydane na podstawie art. 200 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że tak lakoniczne uzasadnienie rozstrzygnięcia uniemożliwia kontrolę zaskarżonego postanowienia. Następnie podkreślił, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, iż od skargi na decyzję o odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe podatnika należy pobierać wpis stały w wysokości 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.) dalej: ‘rozporządzenie Rady Ministrów" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uwagi na przedmiot zaskarżonej decyzji, która dotyczyła orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości spółki w podatku od towarów i usług, należy przyjąć, iż spór w niniejszej sprawie nie dotyczy należności pieniężnej. Wskazać należy, że w sprawach podatkowych przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne tylko w przypadku skargi na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, nadpłaty, a także kwoty zwrotu podatku lub kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. We wszystkich innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Powyższy przepis stosuje się wedle art. 205 § 4 p.p.s.a. odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W sprawie niniejszej za niezbędne koszty postępowania uznać należy wpis sądowy, koszty związane z ustanowieniem przez Skarżącego reprezentującego go doradcy podatkowego oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa. W myśl § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Skoro zaskarżona decyzja podlega wpisowi stałemu i rozpoznawanej sprawy nie kwalifikuje się do spraw, których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, to w takim wypadku wynagrodzenie pełnomocnika ustalane jest zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra i wynosi 240 zł. W konsekwencji kwota należnych Skarżącemu zgodnie z art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania wynosi 757 zł (zwrot wpisu sądowego - 500 zł, koszty zastępstwa procesowego – 240 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł). W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 200 oraz 205 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia