III SA/Wa 838/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi G.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości postanawia: - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia - Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2016 r., sygn.. akt III SA/Wa 838/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G.Z. (dalej: "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwolnienia z podatku od nieruchomości. Pismem z dnia 2 maja 2016 r. Skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazując, iż w styczniu doznał urazu stawu barkowego, który spowodował znaczące dolegliwości bólowe. W połowie kwietnia nastąpiło nasilenie dolegliwości, co spowodowało konieczność podjęcia leczenia. Wskazał, że od dnia [...] kwietnia 2016 r. pozostaje na zwolnieniu lekarskim, a ponadto, że dolegliwości były na tyle istotne, że nie miał możliwości uczestniczenia w rozprawie ani też złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 Ppsa, terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005r., sygn. FZ 713/04). Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., sygn. II OSK 479/07). W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania upływał Skarżącemu z dniem 29 kwietnia 2016r. (piątek). Tymczasem wniosek Skarżący złożył w dniu 2 maja 2016r. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący przedłożył wprawdzie zwolnienia lekarskie z którego wynika, że w okresie od dnia [...] kwietnia 2016 r. do dnia [...] maja 2016r. był niezdolny do pracy, a także opisał przyczyny niezdolności. Jakkolwiek stan chorobowy, czy ogólnie mówiąc przebywanie na zwolnieniu lekarskim, mogą w określonych okolicznościach faktycznych uzasadniać przywrócenie terminu procesowego, to powyższe przesłanki oceniane są zawsze indywidualnie, tj. z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy. W orzecznictwie prezentowany jest pogląd, podzielany przez Sąd orzekający w rozpoznawanej sprawie, że nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli przykładowo strona mogła nadać pismo w ustawowym terminie korzystając z pomocy domowników (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2013r., sygn. FZ 746/13). W niniejszej sprawie Skarżący, wskazując we wniosku o przywrócenie terminu na okoliczność przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodu niezdolności do pracy, w żaden sposób nie wykazał, aby była to przeszkoda tego rodzaju, że wykluczała możliwość złożenia wniosku osobiście, ewentualnie nadania na poczcie, tym bardziej, że czynności tej można było dokonać przez osobę trzecią. Zauważyć należy, Skarżący nie wykazał, że nie miał możliwości wyręczenia się inną osobą, np. domownikiem (tym bardziej, że uczestnikiem postępowania w niniejszej sprawie jest żona Skarżącego – A. Z. ) lub sąsiadem, w nadaniu wniosku w urzędzie pocztowym. Również nieobecność Skarżącego na rozprawie w sytuacji, gdy mógł dowiedzieć się o tym, że zapadł na niej wyrok, także nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o sporządzenie doręczenia wyroku wraz uzasadnieniem. Taki pogląd wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 2 czerwca 1997 r., I PKN 194/97, OSNP 1998, nr 2, poz. 45. Zauważyć ponadto należy, że na dołączonym do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczeniu lekarskim w pkt 16 wpisano cyfrę "2", co zgodnie z zamieszczonym w tym zaświadczeniu objaśnieniem oznacza: "chory może chodzić". W ocenie Sądu wskazanie lekarskie tego rodzaju dowodzi, że stwierdzona niezdolność do pracy nie miała takiego charakteru, który uniemożliwiłby Skarżącemu chociażby zlecenie dokonania czynności procesowej innej osobie. Niekwestionowana przez Sąd niezdolność do pracy nie była zatem przeszkodą, która uniemożliwiałaby wniesienie skargi w terminie. W świetle powyższego wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okoliczności nie uprawdopodabniają, że do jego uchybienia doszło z przyczyn od skarżącego niezależnych w rozumieniu art. 87 § 2 Ppsa. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu