III SA/Wa 851/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-11-26
Skład orzekający: Barbara Kołodziejczak - Osetek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą opodatkowania kosztów dojazdu pracowników, gdy rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie, z uwagi na tożsamość zagadnień prawnych i przepisów materialnych, które były przedmiotem pytania prawnego przedstawionego przez NSA do TK oraz wniosku RPO o podjęcie uchwały przez NSA, a także z uwagi na zawieszenie postępowania przez NSA do czasu rozstrzygnięcia przez TK, Sąd uznał, że zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżąca spółka wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów dotyczącą opodatkowania przychodu pracowników z tytułu finansowanych przez pracodawcę kosztów dojazdów do i z miejsca pracy. Sprawa dotyczyła kwestii, czy udostępnienie pracownikom nieodpłatnego przejazdu do miejsca pracy powoduje powstanie po ich stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu. W trakcie postępowania przed WSA, Rzecznik Praw Obywatelskich złożył do NSA wniosek o podjęcie uchwały w podobnej sprawie, a NSA zawiesił postępowanie do czasu rozstrzygnięcia pytania prawnego przez Trybunał Konstytucyjny.Rozstrzygnięcie
Postanowiono zawiesić postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek, po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia zawiesić postępowanie sądowe
Skarżąca – S. Sp. z o.o. z siedzibą w P. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Zaskarżona interpretacja dotyczy kwestii opodatkowania przychodu pracowników z tytułu finansowych przez pracodawcę kosztów dojazdów do i z miejsca pracy.
W oparciu o przedstawiony stan faktyczny Skarżąca zadała organowi podatkowemu następujące pytanie: czy udostępnienie pracownikom możliwości skorzystania z nieodpłatnego przejazdu do miejsca pracy powoduje powstanie po ich stronie przychodu do opodatkowania w podatku od dochodów od osób fizycznych? Jako przedmiot wykładni wskazano przepisy art. 12 i art. 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W niniejszej sprawie przedmiotem pytania Skarżącej są tzw. "nieodpłatne świadczenia", stanowiące podstawę do ustalenia wartości pieniężnej tych świadczeń wliczanej do przychodu ze stosunku pracy,
W dniu 17 maja 2013 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przekazał do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o podjęcie uchwały w zakresie zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, a mianowicie:
1. Czy sfinansowane przez pracodawcę koszty udziału pracowników w imprezie integracyjnej, których wartość nie jest wolna od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust.1 pkt 11 u.p.d.o.f., stanowią dla pracowników, którym umożliwiono udział w tej imprezie, przychód z innego nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy?
2. Czy w sytuacji, gdy wartości świadczeń udostępnionych podczas imprezy integracyjnej i sfinansowanych przez pracodawcę nie można przyporządkować do świadczeń uzyskiwanych (otrzymywanych) przez konkretnego pracownika, możliwe jest ustalenie – na podstawie art. 11 ust. 2a pkt 2 u.p.d.o.f. – w odniesieniu do konkretnego pracownika kwoty przychodu z innego nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 tej ustawy?
W ocenie Sądu, zarówno w przedstawionym Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym, jak i w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu, występuje zbieżność stanów faktycznych, jak również przepisów prawa materialnego, będących podstawą rozstrzygnięcia. Wyłoniły się w nich analogiczne wątpliwości merytoryczne, zatem można dostrzec związek merytoryczny pomiędzy tymi sprawami.
Dodatkowo zauważyć należy, że tuż po wniesieniu przedmiotowej skargi, postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygn. akt: II FPS 3/13, zawiesił postępowanie toczące się w sprawie z wyżej wskazanego wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego przedstawionego Trybunałowi przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt: II FSK 2797/11: "Czy przepisy art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 i ust. 2a pkt 2 w związku z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., w zakresie w jakim nie precyzują pojęcia "innych nieodpłatnych świadczeń" i stanowią podstawę do ustalenia wartości pieniężnej tych świadczeń wliczanej do przychodu ze stosunku pracy, są zgodne z art. 2 oraz art. 217 w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.)?"
Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka wskazana w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., umożliwiająca zawieszenie postępowania z urzędu. Nie budzi wątpliwości, że przepis prawa materialnego, będący przedmiotem spornej wykładni w zaskarżonej interpretacji, będzie poddany ocenie zgodności z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny. Treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok Sądu administracyjnego w badanej sprawie. W konsekwencji również odpowiedź Naczelnego Sądu Administracyjnego na przedstawione powyżej pytania będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionych w nich zagadnień prawnych i kwestii spornej między stronami.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło