III SA/Wa 907/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska – Florek, , , po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. U. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej za 2005 r. postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi UZASADNEINIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 września 2007 r. odrzucił skargę D. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej za 2005 r. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie w terminie przez Skarżącego należnego w sprawie wpisu sądowego od skargi, pomimo stosownego wezwania w tym przedmiocie. Koperta zawierająca wezwanie została zwrócona do Sądu jako nieodebrana w terminie i uznana za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a".). Pismem z dnia 30 września 2007 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 1 października 2007 r., Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu podniósł, że awizo informujące o złożeniu przesyłki w urzędzie pocztowym zostało złożone w skrzynce pocztowej pod adresem ul [...]., będącej skrzynką sąsiadujących ze Skarżącym rodziców, którzy nie przekazali jemu żadnej informacji. Powtórne awizo również nie zostało złożone w skrzynce pocztowej pod adresem [...], czyli adresem Skarżącego, ale powtórnie w skrzynce pocztowej rodziców. Na potwierdzenie tego faktu Skarżący przedłożył oświadczenie z Urzędu Pocztowego nr [...] w [...]. Z treści tego oświadczenia wynikało, że listonosz roznoszący korespondencję na ulicach [...] i [...] w J. w obecności urzędnika pocztowego przyznał, iż awiza złożonych przesyłek kierowanych do Skarżącego pozostawiał w skrzynce pocztowej pod adresem [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), strona, która nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy może zwrócić się z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Przesłanki przywrócenia terminu, które muszą być spełnione aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, określają art. 86 § 2 i art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a. Są to: a) wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; b) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybienie terminu; c) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego; d) równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Z regulacji tych wynika ponadto, że w stosunku do strony ubiegającej się o przywrócenie terminu powinny być spełnione wszystkie ww. przesłanki w sposób kumulatywny, a zatem niespełnienie choćby jednej z nich, wyklucza możliwość przywrócenia terminu. Oceniając powyższe przesłanki na gruncie niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że Skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu. Za okoliczność na którą Skarżący mógł mieć wpływ nie można bowiem uznać faktu umieszczenia przez listonosza awiza w skrzynce oddawczej nienależącej do Skarżącego. Dokonując powyższej oceny ziszczenia się przesłanki braku winy Sąd przyjął obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Brak winy w uchybieniu terminu można bowiem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego nawet wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1744/00, niepublik.) i że nie można za winę poczytać niedopełnienie jakiegoś nadzwyczajnego wysiłku, np. zagrażającego jej zdrowiu lub życiu, albo narażającego ją na poważne straty (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. IV Warszawa 1970, s. 136). Przykładem tego można wskazać okoliczności faktyczne takie jak: przerwa w komunikacji, powódź, pożar, nagła choroba nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą, które mogą stanowić o niezawinionym uchybieniu terminu. Zarówno w literaturze przedmiotu, jak i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może jedynie nastąpić w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależnie od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu ( B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, Małgorzata Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, Warszawa 2005, s. 219 wraz ze wskazanym tam orzecznictwem). Uznając, że niedochowanie przez Skarżącego terminu do uiszczenia wpisu od skargi jest następstwem okoliczności, których Skarżący nie mógł przezwyciężyć i od niego niezależnych, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.