III SA/Wa 925/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia zawiesić postępowanie sądowe Skarżąca – S. sp. z o.o. w W. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Zadała pytania dotyczące możliwości dokonywania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem paliw silnikowych, oleju napędowego lub gazu wykorzystywanych do napędu samochodów używanych na potrzeby działalności gospodarczej na podstawie umów leasingu zawartych przed i po 1 maja 2004 r. Zdaniem Skarżącej prawo do dokonywania odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliw silnikowych do samochodów zostało ograniczone niezgodnie z przepisami prawa wspólnotowego oraz ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), dalej "u.p.t.u. z 2004 r.", wobec czego przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego z tego tytułu. W ocenie Skarżącej art. 88 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 86 ust. 3 i 5 u.p.t.u. z 2004 r. w brzmieniu z 1 maja 2004 r. jest sprzeczny z art. 17 ust. 6 w zw. z art. 17 ust. 2 VI Dyrektywy. Niezgodność dotyczy sytuacji, w jakich rozszerzono zakres ograniczenia prawa do odliczenia naliczonego podatku od towarów i usług w stosunku do treści przepisu art. 25 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 11 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.). Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...]lutego 2008 r., po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącej, odmówił zmiany albo uchylenia powyższego postanowienia. W jego ocenie art. 88 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. z 2004 r. jest zgodny z wyznaczonym przez VI Dyrektywę celem w postaci ograniczenia odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków nie poniesionych na cele działalności gospodarczej. W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżąca zarzuciła między innymi niezastosowanie w sprawie przepisów prawa wspólnotowego, a w szczególności art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy (od dnia 1 stycznia 2007 roku art. 176 Dyrektywy 112) oraz art. 88 ust. 1 pkt 3 u.p.t.u. z 2004 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd z urzędu ustalił, że postanowieniem z dnia 17 maja 2007r. sygn. akt I SA/Kr 603/06, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: "1) Czy art. 17 ust. (2) i (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska uchyliła całkowicie z dniem 1 maja 2004 r. dotychczasowe przepisy krajowe dotyczące ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności, a w to miejsce wprowadziła również ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności ale opisanych przez prawo krajowe przy użyciu odmiennych kryteriów niż to miało miejsce przed dniem 1 maja 2004 r., a następnie od dnia 22 sierpnia 2005 r. ponownie zmieniła powyższe kryteria. 2) W razie udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie pierwszym - czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska w ten sposób zmieniała powyższe kryteria, aby w sposób faktyczny ograniczyć zakres odliczeń podatku naliczonego w porównaniu do przepisów krajowych obowiązujących 30 kwietnia 2004 r. lub do przepisów krajowych obowiązujących przed zmianą dokonaną z dniem 22 sierpnia 2005 r.; i czy przy uznaniu, że takie działanie Rzeczypospolitej Polskiej byłoby naruszeniem art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy należałoby uznać, że podatnik uprawniony byłby do dokonywania odliczeń ale w granicach, w których zmiany przepisów krajowych wykraczałyby poza zakres ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego przewidzianych przez obowiązujące w dniu 30 kwietnia 2004 r. i uchylone w tej dacie przepisy krajowe. 3) Czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska powołując się na przewidzianą tym przepisem możliwość ograniczania przez państwa członkowskie odliczania podatku naliczonego zawartego w wydatkach niebędących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne - mogła ograniczyć odliczenia podatku naliczonego w porównaniu do stanu prawnego obowiązującego w dniu 30 kwietnia 2004 r. w ten sposób, że wyłączyła odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony z wyjątkiem samochodów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 22 sierpnia 2005 r.". Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze skierowaniem do ETS pytania prejudycjalnego w sprawie innej – choć dotyczącej tego samego problemu prawnego, tj. odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu paliw silnikowych. W ocenie Sądu okoliczność, że w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost ETS, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. ETS jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), a zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które zdaniem Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W świetle tego przepisu, sąd administracyjny może więc zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed ETS. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed ETS na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS na użytek sprawy o sygn. akt I SA/Kr 603/06 będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania, jako że zaskarżona decyzja obejmuje tożsame zagadnienie, a Skarżąca argumentację swoją opierała między innymi na przepisach podatkowych i wspólnotowych wskazanych w pytaniu prejudycjalnym. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania przez ETS orzeczenia w przedmiocie ww. pytania prejudycjalnego.