III SA/Wa 925/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia WSA Jolanta Sokołowska, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2014 r. sprawy ze skargi H. GmbH z siedzibą w Austrii na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do grudnia 2010 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz H. GmbH z siedzibą w Austrii kwotę 5.617 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Z akt sprawy wynika, iż H. GmbH z siedzibą w Austrii, (dalej: Skarżąca lub Spółka) złożyła do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. (dalej: NUS, organ pierwszej instancji) wniosek o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2010 roku w wysokości 156.089,18 zł. Wniosek wpłynął do organu podatkowego drogą elektroniczną. W toku postępowania Skarżąca wyjaśniła, iż ww. wniosek został złożony drogą elektroniczną w Austrii 30 września 2011 r., tj. w ostatnim dniu terminu wynikającego z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. nr 224, poz. 1801, z późn. zm.) (dalej: rozporządzenie), jednakże nastąpiło duże obciążenie strony internetowej austriackiego urzędu skarbowego, w związku z czym przekaz nie został w całości dokonany. Skarżąca podkreśliła, że dopiero 3 października 2011 r. dowiedziała się, że powyższy wniosek nie został w całości złożony i następnie dnia 4 października 2011 r. ponownie złożyła wniosek o zwrot VAT za pośrednictwem strony internetowej austriackiego urzędu skarbowego. Decyzją z [...] kwietnia 2012 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. odmówił dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2010 r. Jak wynika z uzasadnienia ww. decyzji, organ pierwszej instancji nie uwzględnił wniosku Skarżącej, gdyż został on złożony po terminie, tj. 6 października 2011 r. Zgodnie zaś z § 6 rozporządzenia, w przypadku gdy wniosek dotyczy 2010 roku, winien on być złożony nie później niż do dnia 30 września 2011 r. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca złożyła odwołanie w uzasadnieniu którego, zgodnie z prezentowanym uprzednio stanowiskiem stwierdziła, że wniosek nie został złożony w całości w terminie z przyczyn technicznych leżących po stronie austriackiego aparatu skarbowego i w związku z tym należy uznać, że skoro składanie wniosku rozpoczęło się w ostatnim dniu terminu, to termin ten został dochowany, gdyż Spółka nie powinna ponosić negatywnych następstw problemów technicznych, na które nie miała żadnego wpływu. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z [...] lutego 2013 r. po rozpatrzeniu odwołania uchylił ww. decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji zaniechał wyjaśnienia kwestii problemów technicznych, na które powoływała się Spółka. W toku postępowania przed organem pierwszej instancji do organu wpłynęło pismo Ministerstwa Finansów z informacją, że austriacka administracja podatkowa nie zgłaszała kłopotów technicznych aplikacji VAT – [...] we wrześniu 2011 r., skutkujących utrudnieniem w składaniu wniosków przez austriackich podatników. Jednocześnie wskazano w tym piśmie, że kwestia określenia terminu wpływu przedmiotowego wniosku o zwrot VAT powinna zostać rozstrzygnięta na podstawie informacji zawartych w tym wniosku oraz informacji dostępnych w aplikacji VAT – [...]. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z [...] maja 2013 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego W. odmówił Spółce dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2010 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji podtrzymał wcześniejsze stanowisko, iż przedmiotowy wniosek wpłynął po terminie, tj. 6 października 2011 r., przy czym winien był zostać złożony nie później niż do 30 września 2011 r. Odnosząc się do twierdzeń Spółki, że wniosek o zwrot VAT został skutecznie przez nią złożony 30 września 2011 r. organ pierwszej instancji stwierdził, że nie otrzymał ww. wniosku. Jak wynika z wyjaśnień Skarżącej oraz przedłożonej dokumentacji powyższy wniosek nie został przyjęty przez system austriackiej administracji. Prawidłowo przyjęty przez system austriackiej administracji został dopiero wniosek wysłany 4 października 2011 r. przekazany do Polski 6 października 2011 r. Ponadto organ pierwszej instancji wskazał, że austriacka administracja podatkowa nie zgłaszała kłopotów technicznych aplikacji VAT – [...] we wrześniu 2011 r., skutkujących utrudnieniem w składaniu wniosków przez austriackich podatników. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji oraz niezwłoczne rozpatrzenie wniosku Strony o zwrot VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. Zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji zarzucono naruszenie: § 6 ust. 2 i 3 rozporządzenia, poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że wniosek o zwrot podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. został złożony po terminie, co skutkowało odmową zwrotu VAT za ten okres, art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.), zwanej dalej "O.p.", zobowiązujących organy podatkowe do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych, art. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) (dalej: Pierwsza Dyrektywa), wyrażającego zasadę neutralności, poprzez uniemożliwienie Spółce odzyskanie zapłaconego w Polsce podatku od towarów i usług, pomimo spełnienia przez nią wszelkich przesłanek, które ją do tego uprawniały. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z [...] stycznia 2014 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Przytaczając motywy swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił po pierwsze, iż przedmiotem sporu jest kwestia zasadności odmowy zwrotu podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. ze względu na złożenie wniosku z uchybieniem terminu. Organ odwoławczy podzielił w swoim uzasadnieniu stanowisko organu pierwszej instancji, iż przedmiotowy wniosek wpłynął po terminie tj. 6 października 2011 r., przy czym zgodnie zaś z § 6 rozporządzenia, w przypadku gdy wniosek dotyczy roku 2010, powinien zostać złożony nie później niż do 30 września 2011 r. Ponadto wskazał w swoim uzasadnieniu, iż nie zgadza się ze stanowiskiem Skarżącej jakoby wniosek o zwrot VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. został złożony w terminie, tj. w dniu 30 września 2011 r. za pośrednictwem austriackiego systemu elektronicznego, jednakże z przyczyn niezależnych od Spółki nie został on w całości przekazany w tym dniu do państwa zwrotu (Polska). Zdaniem DIS Spółka błędnie wywodzi, iż protokół przekazu wygenerowany przez austriacki urząd skarbowy dnia 3 października 2011 r. stanowi potwierdzenie, że 30 września 2011 r. złożyła ona poprawny wniosek o zwrot VAT za pośrednictwem strony internetowej austriackiego urzędu skarbowego. W ocenie organu odwoławczego, o słuszności powyższego stanowiska świadczą również dokumenty otrzymane przez Skarżącą w wyniku złożenia do austriackiego urzędu skarbowego wniosku o zwrot VAT w dniu 4 października 2011 r. Mianowicie austriacki urząd skarbowy dnia 5 października 2011 r. wygenerował protokół przekazu, który potwierdził, że wniosek złożony przez Spółkę 4 października 2011 r., został w całości wprowadzony w tym dniu i zostanie przekazany do państwa członkowskiego Unii Europejskiej w nim wskazanego. Dopiero wówczas przedmiotowy wniosek został więc uznany za poprawny, o czym świadczy też fakt, że nadano mu numer. Również 7 października 2011 r. austriacki urząd skarbowy wystosował do Spółki potwierdzenie otrzymania wniosku, w którym wskazano, datę wysłania wniosku do Polski i datę jego odebrania. Podsumowując swoje ustalenia DIS stwierdził, iż Skarżąca podjęła nieudaną próbę złożenia przedmiotowego wniosku dnia 30 września 2011 r. Natomiast kompletny wniosek został złożony za pomocą środka komunikacji elektronicznej do austriackiego urzędu skarbowego dopiero dnia 4 października 2011 r., skąd został przesłany do Polski dnia 5 października i odebrany dnia 6 października 2011 r. Organ podkreślił też, że termin na złożenie wniosku o zwrot VAT jest terminem prawa materialnego, co oznacza, iż jest to termin nieprzywracalny, co potwierdza aktualne orzecznictwo sądowe. Organ odwoławczy nie podzielił również stanowiska Skarżącej jakoby 30 września 2011 r. nastąpiła awaria lub przeciążenie systemu informatycznego austriackiego urzędu skarbowego, co w konsekwencji spowodowało, iż wniosek Skarżącej o zwrot VAT nie został w całości przekazany w tym dniu. Odpowiadając na zarzuty pełnomocnika Skarżącej DIS stwierdził także, iż organ pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę wypełnił zalecenia organu odwoławczego, zawarte w decyzji z dnia [...] lutego 2013 r., uzupełniając materiał dowodowy o pismo Ministerstwa Finansów, z którego jednoznacznie wynikało, że austriacka administracja podatkowa nie zgłaszała kłopotów technicznych aplikacji VAT – [...] we wrześniu 2011 r. Równocześnie, zdaniem organu, analiza pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, nie potwierdziła stanowiska Skarżącej w zakresie ww. problemów technicznych. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania zarzucając jej naruszenie: § 6 ust. 2 i 3 rozporządzenia, poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że wniosek o zwrot podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. został złożony po terminie, co w konsekwencji skutkowało odmową zwrotu VAT za ten okres, § 3 ust. 1 pkt 1, 2, 3 rozporządzenia w związku z art. 8, art. 9, art. 11 i art. 15 Dyrektywy Rady 2008/9/WE z dnia 12 lutego 2008 r. określającej szczegółowe zasady zwrotu podatku od wartości dodanej, przewidzianego w dyrektywie 2006/112/WE, podatnikom niemającym siedziby w państwie członkowskim zwrotu, lecz mającym siedzibę w innym państwie członkowskim (Dz.U. UE L 44 z dnia 20 lutego 2008 r.) poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że wniosek o zwrot podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2010 r. nie spełnił wymogów określonych w ww. obydwu aktach, art. 120, art. 121, art. 122, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p., zobowiązujących organy podatkowe do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego - poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych, art. 2 Pierwszej Dyrektywy, wyrażającego zasadę neutralności - poprzez uniemożliwienie Spółce odzyskanie zapłaconego w Polsce podatku od towarów i usług, pomimo spełnienia wszelkich uprawniających ją do tego przesłanek. Uzasadniając zarzuty skargi, ponowiła argumentację przedstawioną w odwołaniu od decyzji NUS. W odpowiedzi na skargę DIS, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania – art. 121 §1, art. 122, art. 191 Ordynacji podatkowej w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do stwierdzenia, czy organy podatkowe prawidłowo odmówiły Skarżącej zwrotu podatku VAT za okres od stycznia do grudnia 2010r. w kwocie 156.089,18 zł., przyjmując że wniosek o zwrot podatku został złożony z uchybieniem terminu określonego w § 6 ust. 3 rozporządzenia w sprawie zwrotu VAT. W ocenie organów podatkowych obu instancji wniosek złożony został po terminie, a tym samym z tego powodu postępowanie podatkowe wszczęte tym wnioskiem nie mogło zakończyć się wydaniem pozytywnej decyzji w sprawie dokonania zwrotu podatku. Z oceną powyższą nie zgodziła się Spółka. Zdaniem Spółki termin do złożenia wniosku o zwrot VAT został przez nią zachowany. Spółka w dniu 30 września 2011r. złożyła wniosek, wykorzystując do tego austriacki system informatyczny, stworzony do tego rodzaju wniosków. Z przyczyn od niej niezależnych z uwagi na awarię systemu teleinformatycznego wniosek nie został jednak przekazany do państwa zwrotu, tj. Polski. Brak jest tym samym brak jest podstaw dla rozstrzygnięcia, które w sprawie podjął Naczelnik Urzędu Skarbowego, a które następnie utrzymał w mocy Dyrektor Izby Skarbowej. Wskazać należy, iż od dnia 1 stycznia 2010 r. w związku z przyjęciem wspólnego unijnego systemu zwrotu podatku VAT nierezydentom doszło do zmiany procedury zwrotu tego podatku. Regulacje w tym przedmiocie zostały przewidziane w Dyrektywie Rady nr 2008/9/WE z 12 lutego 2008 określającej nowe zasady zwrotu podatku VAT podatnikom z krajów UE, którzy nie mają siedziby w państwie członkowskim właściwym do dokonania zwrotu tego podatku. Powyższa Dyrektywa obowiązuje od dnia 1 stycznia 2010 r., a przyjęte w niej rozwiązania miały zastosowanie do wniosków złożonych po 31 grudnia 2009 r. Przepisy Dyrektywy wprowadzają konieczność przesyłania wniosku o zwrot podatku w formie elektronicznej. Dotyczy to także załączonych do wniosku kopii faktur i dokumentów importowych. Na podstawie przepisów unijnych wnioski o zwrot podatku są składane w państwie właściwym dla siedziby podatnika, a nie jak dotychczas w państwie, w którym został poniesiony wydatek. Założeniem przepisów Dyrektywy 2008/9/WE było także to, iż przed przesłaniem przedmiotowych wniosków o zwrot podatku VAT państwo członkowskie siedziby podatnika jest zobowiązane do wstępnej kontroli złożonych dokumentów, m.in. sprawdzenia podstawowych danych przedsiębiorcy, korzystania przez niego ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT czy też dokonywania wyłącznie transakcji dostaw towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług. W przypadku wystąpienia którejkolwiek z nich wniosek nie zostanie dalej przekazany. Podnieść należy, iż uznanie wniosku za złożony nastąpi dopiero, gdy zostaną w nim przedstawione wszystkie wymagane informacje, na co wskazuje art. 15. Dyrektywy 2008/9/WE, zgodnie z którym wniosek o zwrot przedkłada się państwu członkowskiemu siedziby do 30 września roku kalendarzowego następującego po okresie zwrotu. Wniosek uznaje się za złożony dopiero wtedy, gdy wnioskodawca przedstawił wszystkie informacje wymagane na mocy art. 8, 9 i 11 Dyrektywy 2008/9/WE. Zgodnie z przepisem art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, w odniesieniu do podmiotów nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania, stałego miejsca prowadzenia działalności, zwykłego miejsca prowadzenia działalności lub miejsca zwykłego pobytu na terytorium kraju, niedokonujących sprzedaży oraz niezarejestrowanych na potrzeby podatku na terytorium kraju - mogą być zastosowane zwroty podatku na warunkach określonych w ust. 1a- 1g oraz w rozporządzeniu Ministra Finansów wydanym na podstawie ust. 2, 3 i 5. Natomiast, na podstawie art. 89 ust. 5 ustawy o VAT. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia: 1) warunki, terminy i tryb zwrotu podatku podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3. oraz sposób naliczania i wypłaty odsetek od kwot podatku niezwróconych w terminie. 2) wzór wniosku o zwrot podatku składany przez podmioty, o których mowa w ust. 1d pkt 2. 3) informacje, jakie powinien zawierać wniosek o zwrot podatku składany za pomocą środków komunikacji elektronicznej, 4) sposób opisu niektórych informacji zawartych we wniosku o zwrot podatku, 5) sposób i przypadki potwierdzania złożenia wniosku o zwrot podatku, 6) przypadki, w których podatnik ubiegający się o zwrot powinien złożyć dodatkowe dokumenty, oraz rodzaje tych dokumentów, 7) przypadki, w których podmiotom, o których mowa w ust. 1 pkt 3, dokonującym sprzedaży przysługuje zwrot podatku. 8) tryb zwrotu podatku w przypadkach, o których mowa w ust. 1e - uwzględniając konieczność prawidłowego udokumentowania zakupów, od których przysługuje zwrot podatku, potrzebę zapewnienia prawidłowej informacji o wysokości zwracanych kwot podatku i niezbędnych informacji o podmiocie ubiegającym się o zwrot podatku jako podmiocie uprawnionym do otrzymania tego zwrotu, potrzebę zapewnienia prawidłowego naliczania odsetek za zwłokę, potrzebę wykorzystania środków komunikacji elektronicznej oraz przepisy Unii Europejskiej. Według treści przepisu § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów obowiązującego w przedmiotowej sprawie zwrot podatku następuje na wniosek podmiotu uprawnionego z państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej przekazany przez administrację podatkową państwa członkowskiego siedziby za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Podmiot uprawniony, o którym mowa w ust. 1, składa, za pośrednictwem administracji podatkowej państwa członkowskiego siedziby wniosek za pomocą środków komunikacji elektronicznej, do naczelnika urzędu skarbowego (ust. 2 tego paragrafu). Zgodnie z brzmieniem § 6 ust. 3 ww. rozporządzenia wniosek, o którym mowa w ust. 1. składa się w języku polskim, za pośrednictwem administracji podatkowej państwa członkowskiego siedziby, nie później niż do dnia 30 września roku następującego po roku podatkowym, którego wniosek dotyczy. Natomiast urząd skarbowy niezwłocznie potwierdza w formie elektronicznej otrzymanie wniosku (§ 6 ust. 8 rozporządzenia Ministra Finansów). W świetle powołanej regulacji nie budzi wątpliwości, iż Skarżąca aby zachować uprawnienie do zwrotu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2010r. winna za pośrednictwem austriackiego organu podatkowego, jako właściwego ze względu na miejsce siedziby Skarżącej złożyć wniosek w terminie do dnia 30 września 2011r. Dla zachowania terminu złożenia wniosku o zwrot podatku VAT istotna jest data, w jakiej wniosek został złożony przez podmiot uprawniony w administracji podatkowej państwa członkowskiego siedziby wnioskodawcy, tj. w rozpatrywanej sprawie decydująca winna być data złożenia przez Spółkę wniosku w austriackiej administracji podatkowej. Dla zachowania ww. terminu nie ma natomiast znaczenia data, w jakiej wniosek jest następnie otrzymywany (po przekazaniu go przez administrację podatkową państwa członkowskiego siedziby wnioskodawcy) przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W.. Skarżąca dowodziła, że złożyła wniosek we właściwym terminie, tj. w dniu 30 września 2011r., wykorzystując do tego austriacki system informatyczny, jednakże z przyczyn do niej niezależnych, z powodu awarii i przeciążenia systemu informatycznego, wniosek ten nie został przekazany do państwa zwrotu. tj. Polski. W dniu 30 września 2011r. Spółka podnosiła, że kwestia owych problemów technicznych związanych z funkcjonowaniem austriackiego systemu informatycznego nie została w sposób wnikliwy i wyczerpujący zbadana przez organy podatkowe. Sąd w składzie orzekającym ocenę te podziela. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, z jakiego powodu wniosek o zwrot VAT złożony w dniu 30 września 2011 nie został przekazany do NUS, czy były to powody leżące po stronie Skarżącej, też będące wynikiem błędnego działania systemu. Jak wyjaśniała Strona, z danych elektronicznych (akt sprawy), z którymi, zapoznała się na mocy decyzji z dnia [...] października 2011r. wynikało, że błędy systemu elektronicznego spowodowane są dużym jego obciążeniem przez składających wnioski o zwrot VAT. W tej sytuacji poprzestanie przez organy na piśmie Ministra Finansów w dnia 5 kwietnia 2013r. w którym poinformowano, że austriacka administracja podatkowa nie zgłaszała we wrześniu 2011r. kłopotów technicznych aplikacji skutkujących utrudnieniami w składaniu wniosków VAT – REF, nie może być uznane w wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Brak zgłoszenia kłopotów technicznych nie oznacza, że rzeczywiście nie istniały żadne problemy przy składaniu wniosku ostatniego dnia miesiąca, w którym upływał termin i w którym to dniu system mógł być bardziej obciążony niż w innych dniach. Podkreślić należy, że kwestia wyjaśnienia problemów technicznych, na które powoływała się Strona, została uznana za istotną także przez Dyrektora Izby Skarbowej, który z powodu nie wyjaśnienia stanu faktycznego uchylił decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] kwietnia 2012r. Sąd stwierdza, że niedostateczne w dalszym ciągu wyjaśnienie przyczyn nie przekazania wniosku z dnia 30 września 2011r, czyni sprawę niedojrzałą do merytorycznego rozstrzygnięcia. Powyższych wątpliwości nie rozstrzyga także dowód w postaci protokołu przekazu z dnia 3 października 2011r., z którego wynika, że z powodu braku pliku "Abschluss" wniosek nie mógł być przekazany do państwa zwrotu. Rzecz w tym, iż jak trafnie zauważa Skarżąca, ani przepisy Dyrektywy Rady 2008/9/WE, ani przepisy rozporządzenia Ministra Finansów nie wskazują, że do wniosku o zwrot VAT winien być załączony plik o nazwie " Abschluss", co w tłumaczeniu na język polski oznacza "zakończenie". Z przepisu art. 15 ust. 1 wskazanej wyżej dyrektywy wynika, że wniosek uznaje się założony, gdy wnioskodawca przedstawił wszystkie informacje wymagane w art. 8, 9 i 11. Żaden z tych przepisów nie odwołuje się do wymogu załączenia do wniosku pliku "Abschluss" Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby Spółka nie załączyła do wniosku któregokolwiek z wymaganych przepisami dyrektywy, czy rozporządzenia dokumentów. Nie ulega wątpliwości Sądu, że problemy techniczne w ramach systemu VAT – [...] nie mogą naruszać prawa podatnika do uzyskania zwrotu podatku naliczonego na zasadach określonych w przepisach Dyrektywy 2008/9/We. Stałoby to w sprzeczności z zasadami neutralności i proporcjonalności. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ wyjaśni w sposób nie budzący wątpliwości, co było powodem nie przekazania wniosku złożonego przez Stronę w dniu 30 września 2011 za pośrednictwem austriackiego systemu elektronicznego, w szczególności, czy były to problemy natury technicznej, związane z błędnym działaniem systemu. W tym celu zwróci się o stosowne wyjaśnienia do austriackiej administracji podatkowej. Mając na względzie wskazane naruszenia przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przedwczesna jest ocena przez Sąd zawartych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego. W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Zakres, w jakim uchylona decyzja nie podlega wykonaniu określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 powołanej ustawy.