III SA/Wa 957/17

Dnia 13 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2014 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 6 lutego 2017 r. G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za II i III kwartał 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Skarżąca wskazała, że uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowane było chorobą prezesa zarządu. Rodzaj schorzenia uniemożliwiał swobodne poruszanie się i wykonywanie obowiązków służbowych jako jedynego reprezentanta Skarżącej. Do wniosku załączono zaświadczenia lekarskie potwierdzające niezdolność do pracy prezesa zarządu Skarżącej M. B. w dniach 11- 15 stycznia 2017 r., 23-25 stycznia 2017 r. oraz 26 – 30 stycznia 2017 roku z powodu choroby. Zaskarżona decyzja, wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi, została doręczona Skarżącej w dniu 13 grudnia 2016 r. (z.p.o. k. 70 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności sądowej stanowi konieczną i jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Sąd badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien dokonać oceny z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt I SA/Gd 745/98, Lex nr 42023). Oznacza to, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 104/15, Lex nr 1643284). Jak wyżej wskazano, zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącej w dniu 13 grudnia 2016 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym, Skarżąca powinna ją złożyć najpóźniej 12 stycznia 2017 r. W rozpoznawanej sprawie, pomimo właściwego pouczenia, skarga została nadana 6 lutego 2017 r. Zdaniem Sądu Skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Wyjaśnić trzeba, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Dlatego przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99 opublikowany w LEX nr 40381). Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. nagłe zdarzenie losowe (por.: wyrok NSA z 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, LEX nr 55307). W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, pomimo zrozumienia trudności, jakie mogły powstać w związku z dolegliwościami zdrowotnymi, opisane we wniosku okoliczności nie dawały podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez winy strony skarżącej. Z treści wniosku nie wynika bowiem, że stan zdrowia uniemożliwiał prezesowi zarządu spółki poczynienie odpowiednich starań w zachowaniu terminu do wniesienia skargi, w tym posłużenie się inną osobą. Istota uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że prezes zarządu Skarżącej w dniach 11 - 15 stycznia 2017 r., 23 - 25 stycznia 2017 r. oraz 26 – 30 stycznia 2017 roku był chory. Jedynymi przedstawionym dokumentami, mającym potwierdzić powyższe okoliczności, są zaświadczenia wydane przez lekarza. Należy przy tym podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym akcentuje się, że choroba jako taka nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej przywrócenie terminu, a tylko choroba nagła, nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą stanowi o braku winy (por.: wyrok NSA z dnia 4 września 2001r., sygn. akt II SA/Po 2646/00); dotyczy to nawet choroby wymagającej leżenia (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/04). Również złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (por. wyrok SN z dnia 19 maja 1976r., IV PRN 8/76, LEX nr 7828 i postanowienie SN z dnia 3 stycznia 1974r., II CO 18/73, LEX nr 7372). Okoliczności powołane przez Skarżącą we wniosku mogły utrudniać prawidłowe podejście do załatwiania własnych spraw, ale tego nie uniemożliwiały. Zdaniem Sądu, strona skarżąca nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w danych okolicznościach można by od niej oczekiwać. Strona skarżąca mogła była przewidzieć przebieg czynności procesowych i zorganizować się w sposób umożliwiający wniesienie skargi w terminie, np. posłużyć się pomocą innych osób Okoliczności niniejszej sprawy świadczą zatem o niedochowaniu staranności przez stroną skarżącą w zabezpieczeniu swoich interesów Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i dlatego na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi