III SA/Wa 977/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010 r. i 2011 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący M.P. pismem z 27 stycznia 2017r. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2016r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010r. i 2011r. W skardze Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wyjaśnił, że przedmiotowa decyzja dotyczy zobowiązań na kwotę ponad [...] zł. Jest to kwota znaczna dla Skarżącego. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi Skarżącego oraz jego rodzinę bieżących środków do życia. Skarżący dodał, że posiada zobowiązania z tytułu kredytu wobec [...] . Wykonanie decyzji spowoduje brak możliwości wywiązywania się z harmonogramu płatności rat, a w konsekwencji wypowiedzenie umowy kredytowej. Skarżący dodał również, że z uwagi na bardzo wysokie koszty prowadzenia działalności gospodarczej w 2015r. osiągnął dochód w wysokości 6 056,59 zł, a wynik finansowy za 2016r. będzie zbliżony. Skarżący wskazał również, że ma na utrzymaniu dwoje dzieci. Stwierdził, że dzięki uwzględnieniu wniosku uzyska czas niezbędny na finansowe przygotowanie do ewentualnej konieczności zapłaty zobowiązań objętych zaskarżonymi decyzjami z mniejszym uszczerbkiem niż zrealizowanie decyzji przez organ podatkowy przymusowo w chwili obecnej. Ponadto Skarżący podniósł, że pomimo nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności z powodu zbliżającego się terminu przedawnienia (z dniem 31 grudnia 2016r.) oraz doręczeniem w dniu 9 stycznia 2017r. (tj. po upływie terminów przedawnienia) odpisów tytułów wykonawczych - organ podatkowy prowadzi egzekucję administracyjną wobec Skarżącego. Aktualnie przedmiotowe postępowanie pozostaje zawieszone na skutek wniesienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji, jednak z uwagi na treść art. 35 § 1 ustawy prawo o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, egzekucja może zostać w każdej chwili podjęta. Stąd konieczność złożenia przedmiotowego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. W piśmie procesowym z 7 marca 2017r. Skarżący, uzupełniając skargę, wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu – postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2017r., nr [...] na okoliczność, iż z dniem 31 grudnia 2016r. doszło do przedawnienia zobowiązań objętych decyzjami podatkowymi zaskarżonymi w sprawie, co zdaniem Skarżącego, uzasadnia wniosek o wstrzymanie ich wykonania, a także uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania podatkowego jako bezprzedmiotowego. W ww. piśmie Skarżący wskazał, że Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymując w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności wskazał, że ustawowy termin przedawnienia zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2010r. oraz marzec, czerwiec i wrzesień 2011r., jak również z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2010r. upływał z dniem 31 grudnia 2016r. Powyższe w opinii Skarżącego wskazuje, że organ podatkowy również potwierdza argumenty i zarzuty wniesionej skargi wskazujące na okoliczność przedawnienia wszystkich zobowiązań objętych zaskarżonymi aktami. W ocenie Skarżącego prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez wierzyciela w sytuacji gdy organ odwoławczy uznaje je za przedawnione narusza zasadę zaufania obywateli do organów podatkowych. Powyższe, w ocenie Skarżącego, dodatkowo uzasadnia wniosek o wstrzymanie zaskarżonych decyzji, ponieważ wykonanie przedawnionych zobowiązań o wartości ponad [...] zł powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków, mając na uwadze sytuację majątkową Skarżącego, prowadzoną przez niego działalność gospodarczą oraz konieczność regulowania zobowiązań, w tym z tytułu kredytu zaciągniętego w mBanku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać w tym miejscu należy, że "znaczna szkoda", o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Jak wynika z cytowanego na wstępie przepisu, wstrzymanie wykonania decyzji następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011r. sygn. akt III SA/Kr 968/11 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie skarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego stwierdzenia powinny zostać poparte dokumentami, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej i majątkowej (zob. postanowienie NSA z dnia 15 września 2010r., sygn. akt II FSK 1837/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że wprawdzie kwota zobowiązania podatkowego nałożona na Skarżącego nie jest niska, ale zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że egzekucja ze środków pieniężnych samodzielnie nie wywołuje skutków, o których jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Dzieje się tak po pierwsze dlatego, że w razie wygranej przed Sądem - uchylenia zaskarżonego aktu - skarżący otrzyma zwrot ewentualnie wyegzekwowanych kwot, a ponadto ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2016 r. poz. 599) przewiduje ograniczenia w egzekucji, mające na celu zapewnienie zobowiązanemu oraz jego rodzinie minimum środków do zabezpieczenia swojej egzystencji. Wskazać należy, że Skarżący poza ujawnieniem uzyskanych dochodów w roku 2015 oraz faktu zawarcia umowy kredytowej, nie przedstawił ani stanu swojego majątku osobistego, ani majątku rodziny czy też pełnej sytuacji finansowej prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, co znacząco utrudniło a wręcz uniemożliwiło dokonanie oceny faktycznych zagrożeń związanych z ewentualną egzekucją zaskarżonej decyzji. Ponadto podkreślić należy, że argument Skarżącego dotyczący zobowiązań kredytowych i ich spłaty nie może przemawiać za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że zobowiązania cywilnoprawne nie posiadają pierwszeństwa w spłacie przed zobowiązaniami publicznoprawnymi. Wskazywanie przez wnioskodawcę, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wypowiedzenie umowy kredytowej przez bank nie jest wystarczające do uznania, iż organ podatkowy winien odstąpić od dochodzenia zobowiązań należnych budżetowi państwa określonych w zaskarżonej decyzji. Sąd zwraca także uwagę, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Argumentacja Skarżącego w kwestii przedawnienia zobowiązania określonego w decyzji pozostaje, zatem bez znaczenia w toczącym się postępowaniu wpadkowym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Z tych też powodów w niniejszej sprawie uznać należy, że Skarżący nie wykazał, aby groziła mu bądź jego rodzinie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.