III SA/Wa 998/10

Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w pkt 3 wyroku z dnia 14 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 998/10 w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą we Francji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za 2003 rok postanawia 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 757 zł (słownie: siedemset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 998/10 uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2010 r. w przedmiocie odmowy S. S.A. z siedzibą we Francji (dalej: Skarżąca) naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za 2003 rok, orzekł, że nie może być ona wykonana w całości oraz zasądził od organu na rzecz Skarżącej kwotę 14 805 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w zażaleniu z 31 stycznia 2011 r. na postanowienie zawarte w sentencji ww. wyroku podniósł, że Sąd w niewłaściwej wysokości określił koszty postępowania sądowego. Zdaniem organu doszło do naruszenia art. 141 § 4 w związku z art. 200, 231 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako "p.p.s.a.") w związku z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221 poz. 2193 ze zm.) poprzez przyjęcie, że w sprawie skargi powinien być zastosowany wpis stosunkowy a nie stały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w zaskarżonym przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowieniu wysokość zasądzonych na rzecz Skarżącej kosztów postępowania stanowi konsekwencję błędnego przyjęcia, iż zaistniały spór pomiędzy stronami dotyczy należności pieniężnej. Jednakże, z uwagi na przedmiot zaskarżonej decyzji, która dotyczyła odmowy naliczenia i wypłaty odsetek z tytułu nieterminowego dokonania zwrotu podatku od towarów i usług, należało przyjąć, iż spór ten dotyczy innej kwestii. W sprawach podatkowych bowiem przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne tylko w przypadku skargi na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, nadpłaty, a także kwoty zwrotu podatku lub kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. We wszystkich innych sprawach pobiera się wpis stały. Sąd ponadto wyjaśnia, że podstawą do wydania rozstrzygnięcia zawartego w pkt 3 sentencji wyroku, przy wadliwym przyjęciu od strony wpisu sądowego w wyższej od należnej wysokości, stanowiły art. 200, art. 205 § 2 i 4, 209 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 1g rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212 poz. 2075, dalej jako "rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r.). Na kwotę tę składał się wadliwie przyjęty wpis sądowy w wysokości 7 588 zł, oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym w wysokości 7 200 zł (obliczone od wartości przedmiotu zaskarżenia przyjętego w wysokości 758 718 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie zaszła przesłanka opisana we wspomnianym przepisie i zażalenie jest zasadne. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Powyższy przepis stosuje się wedle, art. 205 § 4 p.p.s.a., odpowiednio do strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł, zaś zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. wynosi 240 zł Tym samym należne Skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej koszty postępowania (obejmujące wpis od skargi, opłatę za czynności doradców podatkowych oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa) wynoszą 757 zł. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie powołanych wyżej przepisów orzekł jak w sentencji.