III SAB/Wa 21/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za maj 2014 r. postanawia: odrzucić skargę R.W. dalej jako Skarżąca złożyła do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. deklarację VAT-7 za maja 2014 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy. Do deklaracji został dołączony wniosek o przyspieszony 25 - dniowy termin zwrotu. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. orzekł o przedłużeniu terminu zwrotu różnicy podatku VAT do czasu weryfikacji rozliczenia wykazanego przez Skarżącą w ww. deklaracji. W wyniku złożonego przez Skarżącą zażalenia na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. uchylił postanowienie organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu na rachunek bankowy Skarżącej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającego z deklaracji VAT-7 za maj 2014 r. W dniu 18 listopada 2014 r. Skarżąca na podstawie art. 52 §3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej też dalej "p.p.s.a.") wezwała Naczelnika Urzędu Skarbowego W. do usunięcia naruszenia prawa w postaci niedokonania zwrotu w wyznaczonym ustawowo terminie 25 dni od dnia złożenia deklaracji za maj 2014 r. Pismem z dnia 21 listopada 2014 r. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "bezpodstawne wstrzymanie zwrotu VAT za maj 2014 r. w terminie 25 dni pomimo uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia o przedłużeniu terminu i umorzenia postępowania w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu za maj 2014 r." W odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżąca pismem z dnia 27 lutego 2015 r. wskazała, iż jej skarga z dnia 21 listopada 2014 r. jest skargą na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za maj 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega m.in. legalność aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej też dalej "p.p.s.a."), a także bezczynność organów w zakresie wydania takich aktów (pkt 8 tego przepisu). Przed wniesieniem skargi konieczne jest wyczerpanie środków zaskarżenia (art. 52 p.p.s.a.). W razie bezczynności organu w sprawie wydania aktu dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć - gdy idzie o sprawę podatkową - złożenie ponaglenia, o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej. Analiza akt niniejszej sprawy pozwala na wniosek, że Skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za maj 2014 r. nie złożyła wspomnianego ponaglenia. Wyczerpanie środków zaskarżenia nie nastąpiło przy tym także przez wezwanie Organu do usunięcia naruszenia prawa, gdyż ten środek prawny przysługuje w razie skarg na akty, czyli decyzje, postanowienia, uchwały i inne oświadczenia o charakterze aktywnym, a nie na brak działania organu, czyli jego bezczynność. Poza tym ponaglenie ma skutek dewolutywny, czego nie ma wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ponaglenie w takiej sprawie, jak niniejsza, było więc konieczne dla dopuszczalności skargi do sądu, co jednoznacznie wynika ze wspomnianego art. 52 p.p.s.a., a także z utrwalonego orzecznictwa sądowego (vide np. postanowienie NSA o sygn. I FSK 133/14, dostępne m.in. w Centralnej Bazie Orzeczeń sądów administracyjnych na stronie internetowej NSA) Skierowanie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu podatkowego musi być poprzedzone ponagleniem, o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej. Zbędne było zatem składanie przez Skarżącą takiego wezwania. Mając powyższe na uwadze, Sąd zobowiązany był, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., do odrzucenia skargi. Zarzuty skargi nie mogły podlegać merytorycznej ocenie Sądu.