III SAB/Wa 28/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na bezczynność Wójta Gminy J. w związku z niezałatwieniem w terminie wniosku o ustalenie podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę J.P. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy J. w związku z niezałatwieniem w terminie wniosku o ustalenie podatku od nieruchomości. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi lub o oddalenie skargi i wskazał, że przed wniesieniem skargi Skarżący nie wniósł do organu ponaglenia. Zarządzeniem Sędziego, Skarżący został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy J. w związku z niezałatwieniem w terminie wniosku o ustalenie podatku od nieruchomości wniósł do organu ponaglenie stosownie do art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), . Pełnomocnik Skarżącego otrzymał wezwanie 27 października 2021 r. jednakże nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Jak wynika z akt administracyjnych oraz oświadczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach zawartego w odpowiedzi na skargę, Skarżący przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpał służących mu środków zaskarżenia, gdyż nie wniósł do właściwego organu ponaglenia. Na marginesie wskazać należy, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie ogranicza prawa Skarżącego do sądu, bowiem skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu, aż do chwili ustania stanu bezczynności (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 25 marca 2020 r., sygn. akt II SAB/Po 139/19, CBOSA). W tym stanie rzeczy, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.