III SAB/Wa 47/04
PostanowienieWSA w Warszawie2004-08-25
Skład orzekający: sędzia NSA Bogusław Dauter
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Ministra Finansów w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące sposobu prowadzenia postępowania przez organy podatkowe, które nie zawiera merytorycznych zarzutów odnośnie aktów prawnych, mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pismo dotyczące sposobu prowadzenia postępowania przez organy podatkowe, które nie zawiera merytorycznych zarzutów odnośnie aktów prawnych, nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Postępowanie w takiej sprawie nie kończy się wydaniem decyzji lub zaskarżalnego postanowienia, a zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia skargi na działanie organu nie jest aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.Stan faktyczny
Skarżący T. W. złożył skargę na bezczynność Ministra Finansów w udzieleniu odpowiedzi na pismo z dnia [...] czerwca 2004 r. Pismem tym skarżący wezwał Ministra do zajęcia stanowiska w sprawie sposobu przeprowadzenia przez organy skarbowe postępowania w przedmiocie wydanych zaświadczeń o wpłatach dokonanych przez firmę skarżącego na poczet podatku od towarów i usług, zarzucając organom uchybienia prawne i merytoryczne. Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi, uznając pismo skarżącego za skargę na działalność organów podatkowych w rozumieniu art. 227 k.p.a., a nie skargę podlegającą kognicji sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bogusław Dauter, , , po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Ministra Finansów w sprawie o podatek od towarów i usług p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - SPOST Sentencja - Postanowienie
W skardze do tutejszego Sądu, złożonej w dniu 21 czerwca 2004 r. za pośrednictwem Ministra Finansów, skarżący T. W. zarzucił Ministrowi bezczynność w udzieleniu odpowiedzi na pismo z dnia [...] czerwca 2004. Pismem tym skarżący wezwał Ministra Finansów do zajęcia stanowiska w sprawie sposobu przeprowadzenia przez organy skarbowe pierwszej i drugiej instancji postępowania w przedmiocie wydanych zaświadczeń o wpłatach dokonanych przez firmę "D." - T. W. na poczet podatku od towarów i usług, zarzucając tym organom uchybienia prawne i merytoryczne.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, wskazując na brak kognicji tutejszego Sądu w niniejszej sprawie. Na poparcie swojego stanowiska Minister podniósł, że pismo skarżącego z dnia [...] czerwca 2004 r. należało traktować jako skargę na
działalność organów podatkowych w rozumieniu art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. - Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późno zm.) - dalej k.p.a.,
wobec czego skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie z przyczyn formalnych nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - dalej: p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę
działalności administracji publicznej w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo
kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy
zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące
uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty
prawa
miejscowego
organów
jednostek
samorządu
terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt
5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] czerwca 2004 r. skarżący T. W. zwrócił się do Ministra Finansów o zajęcie stanowiska wobec wadliwego, jego zdaniem, sposobu postępowania przez organy podatkowe obu instancji w sprawie wydanych zaświadczeń o dokonanych przez prowadzoną przez niego firmę wpłatach na poczet podatku od towarów i usług. Powyższe pismo wskazywało na istotne - zdaniem skarżącego - uchybienia proceduralne w sposobie prowadzenia jego sprawy przez organy podatkowe. Ze względu na fakt, że nie poniesiono w nim ponadto żadnych merytorycznych zarzutów odnośnie aktów prawnych, zaskarżalnych w toku postępowania administracyjnego, należało uznać, iż Minister Finansów zasadnie potraktował je jako skargę na działalność organów podatkowych, w rozumieniu przepisu art. 227 k...p.a.
Tryb rozpatrywania skarg na sposób działania organów określają przepisy artykułów 227 i n.
kp.a. Zgodnie z dyspozycją art. 237 § 3 k.p.a. o sposobie załatwienia skargi informuje się skarżącego zawiadomieniem, określonym wart. 238 k.p.a. Taka forma załatwienia skargi nie mieści się zatem w zakresie przedmiotowym katalogu, zamieszczonego w cytowanym na wstępie art. 3 p.s.a., w zakresie kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Postępowanie nie kończy się bowiem wydaniem decyzji, lub zaskarżalnego postanowienia. Nie można też uznać zawiadomienia o sposobie rozpatrzenia skargi, wydanego w trybie art. 237 § 3 kp.a., za inny akt lub czynność, w rozumieniu art. 3 § 1 pkt. 4) p.s.a. Przepis powyższy stanowi bowiem, że wskazany akt lub czynność dotyczyć powinny uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa. Tej przesłanki nie spełnia natomiast zawiadomienie o sposobie rozpatrzenia skargi na działanie organu.
W związku z powyższym Sąd uznał, że "Y sprawie niniejszej nie zachodzi okoliczność
wskazana wart. 3 § 1 pkt 8) p.s.a., a tym samym, że niedopuszczalne było wniesienie do tutejszego sądu skargi w trybie art. 53 § 2 p.s.a.
Mając powyższe na uwadze oraz działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.s.a. Sąd orzekł,
jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło