III SAB/Wa 50/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Hanna Kamińska, Sędzia WSA Małgorzata Jarecka (spr.), Asesor WSA Marta Katarzyna Waksmundzka - Karasińska, Protokolant Łukasz Duda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi K.P. na bezczynność Ministra Finansów w przedmiocie określenia zaległości z tytułu sankcji ekonomicznej oddala skargę Decyzją z dnia [...] marca 2002 r. [...] Urząd Skarbowy w C. określił Skarżącemu K.P. wysokość zaległości podatkowej z tytułu niepodatkowych należności budżetu państwa w kwocie [...] zł. W dniu [...] kwietnia 2002 r Pan K.P. wniósł odwołanie od wyżej wymienionej decyzji do Izby Skarbowej w K. W odwołaniu wskazał jako stronę skarżącą swoją osobę - K.P. zamieszkałego [...] C., ul B. [...]. [...] czerwca 2002 r., po rozpatrzeniu odwołania Izba Skarbowa w K. wydała decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I-ej Instancji. Decyzja ta została wysłana Stronie na adres wskazany w odwołaniu. Skarżący nie odebrał decyzji. Na kopercie zawierającej zwrotne poświadczenie odbioru doręczyciel zamieścił z datą [...] czerwca 2002 r. adnotację " nie zastano awizowano". Przesyłka została odesłana do Izby Skarbowej w dniu [...] lipca 2002 r . Na kopercie zamieszczono adnotację "za doręczony uważa się dzień [...].07.2002 r." W dniu [...] maja 2004 r. Pan K.P. złożył w Izbie Skarbowej w K. skierowane do Ministra Finansów pismo zatytułowane "zażalenie na bezczynność organu podatkowego Izby Skarbowej w K.". W piśmie zarzucił, iż nigdy nie została mu doręczona decyzja Izby Skarbowej, przez co w jego ocenie nie mogła wejść w ona życie, a także nie mogła wywołać skutków prawnych, albowiem, zdaniem Skarżącego, zgodnie z art. 110 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu Postępowania Administracyjnego ( tekst jednolity Dz.U. Nr 98 poz. 1071 z zm.), zwaną dalej k.p.a. oraz art. 212 ustawy Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. (Dz.U. Nr 137, póz. 926, z późn. zm.), zwana dalej w skrócie or.pod, związanie organu podatkowego własną decyzją wywołuje skutki prawne dopiero z chwilą wprowadzenia jej do obrotu prawnego, tj. z chwilą doręczenia decyzji. Skarżący stwierdził, że sprawa Jego odwołania od decyzji z dnia [...] marca 2002 r. nie została załatwiona albowiem do dnia dzisiejszego nie otrzymał żadnego orzeczenia w tej sprawie. Zastępca dyrektora Departamentu organizacji i Skarbowości w dniu [...]sierpnia 2004r, pismem nr [...]. udzielił Panu K.P. odpowiedzi na wyżej wskazane pismo, iż na skutek jego odwołania została wydana w dniu [...] maja 2002 r. przez Izbę Skarbową w K. decyzja utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję organu I-ej Instancji i została w trybie art. 150 §1 or. pod. uznana za doręczoną, albowiem Strona nie podjęła przesyłki zawierającej decyzję Izby Skarbowej. W dniu [...] września 2004 r. Pan K.P. wniósł za pośrednictwem Ministerstwa Finansów skargę na bezczynność organu. Odnosząc się do otrzymanego pisma nr [...] stwierdził, że "pismo Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2002 r. o nr [...] z błędnym adresem nie może być uznane za doręczone na podstawie przepisów art. 150 par.1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa". Zarzucił organom skorzystanie z przepisu, którego sprzeczność z Konstytucją stwierdził Trybunał Konstytucyjny ( Wyrok z 17 września 2002r. SK 35/01 Dz.U. z 2002 r. nr 157 poz. 1318) oraz podniósł, że decyzja została przesłana na błędny adres, albowiem Uchwałą Rady Miasta C. z dnia 7 lutego 2000 r. nazwa ul. B. na odcinku od ul. W. do W. została zmieniona na ul "D." i od tamtego momentu, jego nieruchomość została oznaczona nowym numerem porządkowym - ul. D. [...]. Mając powyższe na uwadze Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi na bezczynność i wydanie aktu , jak napisał wynikającego z "przepisów prawa". W odpowiedzi na skargę Minister Finansów twierdząc, że zarzut skarżącego o bezczynności Ministra Finansów jest całkowicie bezzasadny, wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie, została, na skutek wniesionego przez Stronę odwołania wydana przez organ II-ej instancji decyzja. Była to decyzja Izby Skarbowej w K. o numerze [...] utrzymująca w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w C. Skarżący podnosi, że decyzja ta nie weszła do obrotu prawnego, albowiem nie została Stronie skutecznie doręczona. Ze stanowiskiem skarżącego nie można się zgodzić. W prawie istnieje instytucja "doręczenia zastępczego". Na użytek postępowania podatkowego reguluje ją ustawa Ordynacja podatkowa. Art. 144 or.pod., a dalej 148§1or.pod. stanowi, że organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez upoważnione osoby. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Natomiast na mocy art. 150 § l pkt l or. pod. (w brzmieniu obowiązującym do 31 sierpnia 2003 r.), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wyżej wskazany, poczta przechowuje pismo przez okres 7 dni w swojej placówce pocztowej. O pozostawaniu pisma w placówce pocztowej umieszcza się zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § l pkt 1 or.pod, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 ustawy -or.pod.). W sprawie Skarżącego taka sytuacja miała miejsce. Przesyłka zawierająca odpis decyzji nadeszła na adres odbiorcy w dniu [...] czerwca 2002 r. Skarżący nie podjął przesyłki w ciągu 7 dni od momentu pozostawienia tak zwanego "awizo". Po ich upływie przesyłka [...] lipca 2002r. została odesłana do nadawcy. Organ podatkowy uznał ją za doręczoną z upływem [...] lipca 2002r., a zatem z upływem 8 dnia od jej nadesłania. W tym stanie rzeczy nie można dopatrzyć się w działaniu Izby Skarbowej nieprawidłowości. Organ podatkowy w świetle przepisu art. 150§2 or.pod. miał obowiązek uznać doręczenie za dokonane. Przepis art. 150§2 or.pod.. jest kategoryczny i nie zezwala na ponawianie działań, które mogłyby doprowadzić do faktycznego a nie tylko zastępczego doręczenia wezwania. W przypadku zmiany miejsca zamieszkania to na podatniku ciąży obowiązek poinformowania o zmianie adresu . Art. 146 or.pod. stanowi, że w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o każdej zmianie swego adresu, a w razie zaniedbania tego obowiązku pismo uznaje się za doręczone pod dotychczasowym adresem, a organ podatkowy pozostawia pismo w aktach sprawy. W sprawie Skarżący odwołuje się do zmiany nazwy ulicy wynikającej z Uchwały Rady Miasta C. z dnia 7 lutego 2000r. Jednak, co nie budzi wątpliwości Skarżący nie poinformowała organów podatkowych o tej zmianie, a nawet utrzymywał ten stan nieprawidłowości przez fakt posługiwania się nieaktualnym adresem swego miejsca zamieszkania w pismach kierowanych do organów już po dacie zmiany nazwy ulicy. Taki adres wskazywał w odwołaniu z dnia [...].04.2002 r. od decyzji Urzędu Skarbowego w C. jak również w pierwszym swoim piśmie dotyczącym "bezczynności" z dnia [...] maja 2004.r. Podniesiony w skardze zarzut skorzystania z przepisu, którego sprzeczność z Konstytucją stwierdził Trybunał jest nieprawdziwy. Przepis, którego dotyczy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 września 2002 r.( wyrok SK 35/01 OTK-A 2002/5/60), to § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym ( Dz.U. Nr 62, poz. 697). Obowiązek przechowywania pism wydawanych w oparciu o przepisy ustawy Ordynacja podatkowa, w pocztowej placówce oddawczej tylko przez 7 dni, wynikał z przepisu o randze ustawowej, który nie był poddany ocenie Trybunału - tj. z art. 150 ustawy wyżej cytowanej ustawy ( w brzmieniu na dzień 5 lipca 2002 r.) Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że w sprawie brak jest podstaw do zobowiązania organu do wydania decyzji, zgodnie z wnioskiem Skarżącego. Decyzja taka została już wydana i funkcjonuje w obrocie prawnym, albowiem skutecznie w drodze tak zwanego doręczenia zastępczego, na podstawie art. 150§2 or.pod. została uznana za doręczoną Stronie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) Sąd skargę oddalił.