III SAB/Wa 53/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Owsiak, , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. W. na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia odrzucić skargę. W dniu 8 listopada 2017 r. S. W. (dalej: Skarżący) wniósł skargę na bezczynność Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w sprawie "wynikającej z zawiadomienia z dnia 14 grudnia 2016 r.". Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 15 grudnia 2016 r. do Izby Skarbowej w K. wpłynęło pismo Skarżącego z dnia 14 grudnia 2016 r. zatytułowane, "Zawiadomienie", zawierające zarzuty dot. pracowników i Dyrektora Izby Skarbowej w K. Przedmiotowe pismo zostało uznane za skargę i przekazane zgodnie z właściwością Ministrowi Finansów i Rozwoju. Minister Finansów i Rozwoju pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. zawiadomił o sposobie rozpatrzenia skargi z dnia 14 grudnia 2016 r. i stwierdził brak podstaw do uwzględnienia zarzutów. W dniu 25 września 2017 r. do Ministerstwa Finansów wpłynęło ponaglanie Skarżącego z dnia 11 września 2017 r. na niezałatwienie, "sprawy wynikającej z zawiadomienia z dnia 14 grudnia 2016 r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Na mocy art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie Skarżąc wniósł skargę na bezczynności Ministra Finansów i Rozwoju w sprawie skargi na pracowników oraz Dyrektora Izby Skarbowej w K. Jak wskazał WSA w Warszawie skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 p.p.s.a. zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego (postanowienie z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II SAB/Wa 406/11). Z kolej WSA w Rzeszowie słusznie zauważył, iż zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, ponieważ są to czynności niezaskarżalne do sądu administracyjnego (postanowienie z dnia 26 września 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 599/11) Mając na uwadze powyższe przepisy oraz wypowiedzi judykatury należało uznać, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Skarżący wniósł bowiem skargę na bezczynność organu administracji publicznej w sprawie zainicjowanej wniesieniem skargi w trybie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: k.p.a. ) Tymczasem postępowanie takie nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Jest to ugruntowane stanowisko w orzecznictwie sądów administracyjnych. Skarga z art. 227 k.p.a. stanowi skargę powszechną, której złożenie nie wszczyna jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, a uproszczone postępowanie administracyjne. Skarga ta załatwiana jest w samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy. Z kolei postępowanie jurysdykcyjne jest to takie postępowanie, które powinno zakończyć się decyzją, postanowieniem, lub aktem bądź czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wskazać przy tym należy, że choć stosownie do art. 237 § 4 k.p.a., w razie niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 237 § 1 k.p.a., stosuje się przepis art. 36 – 38 k.p.a., to fakt ten jednak nie przesądza o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność czy też przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w przedmiocie postępowania skargowego, unormowanego w dziale VIII k.p.a. W przypadku zatem wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność, ani na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ, ani na wynik tego postępowania. Mając na względzie powyższe Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.