III SO/Wa 4/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz adwokata We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF Skarżąca – A.W. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest osobą samotną o niewielkich dochodach, które nie pokrywają nawet podstawowych potrzeb życiowych. Skarżąca oświadczyła, że jej sytuacja zawodowa jest niepewna, gdyż jest zatrudniona jedynie do końca 2018 r. Wskazała, że ze względu na wiek przedemerytalny ma małe szanse na poprawę zasobności. Skarżąca ma problemy zdrowotne ([...]) i uczęszcza na terapię i zażywa leki. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, posiada ½ udziału w mieszkaniu o powierzchni 42,2 m² oraz samochód osobowy marki [...] , rok produkcji 2005 r. Skarżąca oświadczyła, że z tytułu umowy o pracę uzyskuje [...] zł miesięcznie, a koszty jej utrzymania wynoszą: utrzymanie domu i media – 522,12 zł, telefon i Internet – 102,40 zł, spłata kredytów – 426,04 zł, ubezpieczenia – 112,63 zł, wyżywienie, benzyna i leki – 826,19. Łącznie wydatki Skarżącej wynoszą 1989,38 zł. Na wezwanie referendarza sądowego o przedłożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń Skarżąca nadesłała (przy sprawie III SO/Wa 3/18)wyciągi z rachunku bankowego, rachunki miesięcznych opłat, zeznania podatkowe PIT-36, z których wynika, że w 2016 r. Skarżąca uzyskała dochód w kwocie [...] zł, a w 2017 r. dochód [...] zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. Instytucja ta stanowi wyjątek od generalnej zasady, zgodnie z którą strona ponosi koszty sądowe, czy też koszt wynagrodzenia jej pełnomocnika. Wskazać przy tym należy, że przyznanie prawa pomocy powoduje, że koszty związane z postępowaniem ponosi za skarżącego Skarb Państwa. W tej sytuacji, możliwość przyznania prawa pomocy uzależniona jest od szczególnie rozważnej oceny, wykazanej w treści wniosku sytuacji materialnej wnioskodawcy, tak aby jednoznacznie wynikał z niej brak środków na poniesienie kosztów postępowania. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego, przyjąć należy, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki do zwolnienia Skarżącej od kosztów sądowych we wnioskowanym zakresie oraz do ustanowienia adwokata. Jak wynika z oświadczeń i dokumentów nadesłanych przez Skarżącą jej dochód stanowi wynagrodzenie za pracę [...] zł. Skarżąca nie posiada oszczędności, ani majątku, który w krótkim czasie mógłby zostać spieniężony na uiszczenie kosztów sądowych. Ponadto Skarżąca jest osobą schorowaną pod stałą opieką lekarską. Miesięczne koszty utrzymania Skarżącej, pokrywają natomiast całość jej dochodów. Przyjąć w związku z tym należy, że Skarżąca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych ani ponieść kosztów usług adwokata. Orzekając o zwolnieniu Skarżącej od kosztów sądowych oraz o ustanowieniu adwokata, referendarz sądowy wziął również pod uwagę, że oświadczenia Skarżącej zostały złożone pod rygorem odpowiedzialności za podawanie nieprawdziwych danych lub zatajanie prawdy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.