IV SA 1127/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka - Muszyńska /spr./ Sędziowie WSA Wojciech Mazur asesor WSA Anna Szymańska Protokolant Grażyna Dalba po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2004 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Budowlano Mieszkaniowej w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu 1 / uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2002 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. utrzymało w mocy zakwestionowaną w odwołaniu Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej D. decyzję tego organu stwierdzającą nieważność decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta W. z dnia [...] czerwca 1997 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji osiedle mieszkaniowe [...] na działce Nr [...] w rejonie ulic: [...]. w W.. W uzasadnieniu tej decyzji podano, że część działki Nr ewid. [...] znajduje się na obszarze określonym w planie jako "zieleń miejska" tj. na obszarze, na którym niedopuszczalna jest jakakolwiek zabudowa nie związana bezpośrednio z funkcją tego terenu. Realizacja zabudowy mieszkaniowej możliwa byłaby tylko na pewnej części tej działki ( w 40%), tymczasem pozytywna dla inwestora decyzja o warunkach zabudowy dotyczyła całej działki. Z tych względów w ocenie organu nadzoru decyzja ta - stosownie do art. 46 a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i stosownie do art. 156 § 1 pkt 2 kpa dotknięta jest wadą nieważności. Skargę na tę decyzję wniosła Spółdzielnia Budowlano - Mieszkaniowa D. w W.. W skardze podniesiono, że na żadnym z etapów przygotowania, realizacji i oddania do użytku osiedla przy ul. [...] , wzniesionego na działce o nr. ewid. [...] nie było mowy o tym, że działka ta leży na terenie, który w obowiązującym wówczas planie zagospodarowania terenu oznaczony był jako "zieleń miejska". Przeciwnie. Urząd Dzielnicy, ogłaszając przetarg na ten grunt wskazał, że jest to teren przeznaczony pod budownictwo mieszkaniowe, a na rysunkach planu zagospodarowania nie został oznaczony teren zieleni miejskiej w granicach działki Nr [...]. Obecnie dorysowano na planie granice rzekomego terenu zieleni, których wcześniej nie było w części graficznej planu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, powtarzając jednocześnie stwierdzenie zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że " dokładna i wnikliwa analiza treści przytoczonych ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego pozwala na uznanie, iż na terenie przedmiotowej nieruchomości gruntowej w części znajdującej się w obszarze określonym jako "zieleń miejska" ani w dacie wydania badanej decyzji, ani w chwili obecnej nie była i nie jest możliwa realizacja inwestycji polegającej na budowie osiedla mieszkaniowego [...] z programem towarzyszącym". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Działka Nr [...] położona jest w granicach terenu, oznaczonego w planie zagospodarowania przestrzennego symbolem MU-32 B3 BO. W obszarze tym preferuje się utrzymanie i rozwój funkcji mieszkaniowej wraz z uzgodnieniami I stopnia obsługi ludności, funkcji usługowych II i III stopnia obsługi ludności dopuszcza się utrzymanie i lokalizowanie innych funkcji nie kolidujących z funkcjami preferowanymi, wyklucza się lokalizację obiektów, których uciążliwość wykraczałaby poza granice terenu inwestycji. Z akt sprawy ( wyrys z planu) wynika, że w obszarze oznaczonym tym symbolem znajduje się park [...], którego teren oznaczono symbolem 3-6zp i teren ten uznany został jako teren zieleni miejskiej o znaczeniu lokalnym uchwałą Nr [...] Rady Dzielnicy Gminy Ż. z dnia [...] maja 1994 r. W decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] czerwca 1997 r. stwierdzono, że działka Nr [...] graniczy z terenem planu [...]. W wytycznych urbanistycznych dla terenu położonego przy ul. [...]., stanowiących załącznik do zawiadomienia o przetargu nieograniczonym na oddanie w użytkowanie wieczyste działki Nr [...] ( str. 2 i 3 wytycznych) podano, że działka ta znajduje się "w bezpośrednim sąsiedztwie terenu o funkcji rekreacyjno -wypoczynkowej" a nie w granicach tego terenu. Tych ustaleń i stwierdzeń nie podważano w sposób jednoznaczny i udokumentowany w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wprawdzie na dołączonym do akt wyrysie z planu zagospodarowania przestrzennego oznaczono odręcznie położenie działki Nr [...], ale oznaczenie to nie daje wystarczającej podstawy dla oceny, że działka ta znajduje się faktycznie w granicach parku [...]. Oznaczenie to, bez jednoczesnego ustalenia przez kogo, kiedy i na jakiej podstawie wrysowano w plan granice działki nr [...], nie korespondujące z wcześniej wydaną opinią urbanistyczną nie może stanowić wystarczającego dowodu na okoliczność wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu sprzecznej z ustaleniami obowiązującego w dacie wydania tej decyzji planu zagospodarowania przestrzennego, a tym samym - nie daje podstawy do stwierdzenia, że decyzja ta jest dotknięta wadą nieważności po myśli art. 46 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89 poz. 415 ze zmianami). Należy przy tym wskazać, że uzasadnienie rozstrzygnięcia zawartego w sentencji zaskarżonej decyzji jest dokładnym powtórzeniem uzasadnienia decyzji ją poprzedzającej z dnia [...] sierpnia 2002 r. z tą jedynie różnicą, że sformułowanie "analiza treści przytoczonych powyżej ustaleń..." poprzedzono słowami "dokładna i wnikliwa". Przy rozważaniu kwestii kluczowej dla wyniku sprawy i przy ocenie zarzutów podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - także umotywowanie rozstrzygnięcia nie jest wystarczającym uzasadnieniem dla ustalenia, że opisywana w decyzji sytuacja sprzeczności pomiędzy decyzją i obowiązującym planem rzeczywiście zachodzi. Z tak sformułowanego uzasadnienia nie wynika bowiem, na czym organ opiera wniosek wynikający jakoby z tej "dokładnej i wnikliwej analizy". Należy, zatem przypomnieć, że strona, występując o ponowne rozpatrzenie sprawy w trybie art. 127 § 3 kpa ma prawo oczekiwać, że organ powtórnie rozpatrzy sprawę co do istoty, uwzględniając przy tym zarzuty podnoszone w tym wniosku. Powielanie uzasadnienia poprzedniej decyzji czyni fikcję z przewidzianej w art. 127 § 3 kpa instytucji ponownego rozpatrzenia sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ orzekający powinien uwzględnić m. inn. i to, że rozumienie pojęcia "zieleń miejska" nie może prowadzić do dowolności, a w tym do tego, aby zachodziła możliwość zaliczenia każdego drzewa lub krzewu, rosnącego na terenach miejskich jako znajdującego się na terenach zieleni miejskiej. Należy bowiem rozróżnić pojęcie terenów zieleni miejskiej ( w ścisłym tego słowa znaczeniu) od terenów miejskich, na których rosną drzewa i krzewy( w sprawie niniejszej - na działce Nr [...] rosły drzewa owocowe- pozostałość po ogródkach działkowych). "Zieleń miejska" jest celowo ukształtowanym w planie miejscowym układem zespołów roślinnych mającym do spełnienia określone funkcje (por. wyrok SN z dnia 30 maja 1989 r. II ARN 13/89). Inaczej mówiąc - o terenach zieleni miejskiej ( w ścisłym a nie potocznym tego słowa znaczeniu) jako o pojęciu prawnym można mówić tylko wówczas, gdy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wprost i jednoznacznie tworzy takie tereny.