IV SA 1722/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr.), Sędziowie ( WSA, As. WSA Tadeusz Nowak, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 04 listopada 2004 r. sprawy ze skargi M. i K. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2003r., nr [...], znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania M. i K. P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 106 z 2002r, poz. 1126 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] stycznia 2003r., nr [...], znak: [...] na mocy której umarzono postępowanie administracyjne w sprawie legalności robót budowlanych związanych z rozbudową budynku istniejącego na działce nr ewid. [...] obr. [...], przy ul. [...] w G. (usytuowanego wzdłuż granicy z nieruchomością nr [...] przy ul. [...]). Organy administracji w toku orzekania ustaliły, iż inwestorzy B. i S. S. uzyskali pozwolenie na rozbudowę decyzją nr [...] z dnia [...] września 2001r. Zgodnie z dyspozycją art. 28 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane rozpoczęto na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, iż w przedmiotowej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek określonych w art. 50 wymienionej ustawy, uzasadniająca wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych. Podczas kontroli spornej inwestycji nie stwierdzono bowiem żadnych odstępstw od zatwierdzonej dokumentacji architektoniczno-budowlanej i pozostałych warunków pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego orzekając, iż zarzuty odnoszące się do decyzji o pozwoleniu na budowę, a podnoszone przez skarżących, mogą być skontrolowane jedynie w trybie art. 156 Kpa. W ocenie organów nadzoru budowlanego, dalsze prowadzenie postępowania w sytuacji gdy brak jest przyczyn do stwierdzenia, iż roboty budowlane były prowadzone w sposób nielegalny, stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, co skutkowało jego umorzeniem. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego z dnia [...] marca 2003r. złożyli M. i K. P. reprezentowani przez adwokata A. P., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organ odwoławczy orzekając w przedmiotowej sprawie naruszył art. 136 kpa przez zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego odnośnie zastosowania w budynku azbestu. Ponadto w opinii skarżących naruszono również art. 7, 8, i 10 kpa poprzez nie wszczęcie z urzędu procedur dotyczących wznowienia postępowania bądź też stwierdzenia nieważności decyzji zawierających pozwolenie na budowę. Organy administracji zaniechały ustalenia pełnego obrazu stanu faktycznego i niewłaściwie zastosowały przepisy ustawy prawo budowlane z 7 lipca 1994r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga M. i K. P. zasługuje na uwzględnienie ponieważ zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie nie dokonano dokładnych ustaleń faktycznych oraz pominięto okoliczności istotne dla prawidłowego jej rozstrzygnięcia. W dniu [...].06.2002 r. skarżący złożyli wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie "przebudowy budynku gospodarczego na mieszkalny", gdzie "w przewody kominowe ... wstawiono rury z materiału zawierającego azbest", co stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia ich rodziny. Wniosek ten pismem z dnia 01.07.2002 r. uzupełnili o zarzut naruszenia wymaganej odległości tego budynku od granicy z ich działką. Zawiadomieniem z dnia [...].07.2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. wszczął postępowanie na wniosek skarżących "w sprawie legalności robót budowlanych prowadzonych na terenie posesji przy ul. [...] w G.". W piśmie z dnia 19.07.2002 r. skarżący rozszerzyli swoje zarzuty podnosząc m.in., że również "Dom mieszkalny (ten przy ulicy) nie zachowuje ustalonej prawem odległości co najmniej 4 metry od granicy działki". W czasie oględzin w dniu 13.08.2002 r. stwierdzono, że budynek mieszkalny został wybudowany na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...].11.1998 r. i że do tej decyzji "istnieją 2 odrębne projekty budowlane różniące się całkowicie od siebie" oraz że drugi budynek jest rozbudowywany na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].09.2001 r. i że "w stosunku do zatwierdzonego projektu zamieniono częściowo układ i wielkość okien". Odstępstwa te zostały ocenione jako nieistotne i decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. organ I instancji umorzył postępowanie "w sprawie legalności robót budowlanych związanych z rozbudową budynku istniejącego na działce nr ewid. [...] obr. [...] ...". Na rozprawie w dniu 4 listopada 2004 r. skarżący i inwestor zgodnie wyjaśnili, które pozwolenie na budowę dotyczy jakiego budynku. Nadto skarżący K.P. oświadczył, że rury azbestowe zostały zamontowane w budynku zrealizowanym na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...].09.2001 r. Umarzając postępowanie "w sprawie legalności robót budowlanych" w odniesieniu do tego budynku oba organy całkowicie pominęły zarzuty skarżących, dotyczące zamontowania w kominie wkładów azbestowych i posadowienia budynku w odległości 0,8m od granicy z ich działką (pisma z dn. 24.06 i z dn. 01.07.2002 r.). Z akt sprawy nie wynika, żeby okoliczności te w ogóle były badane. W aktualnym jej stanie nie można więc uznać, że postępowanie odnośnie budynku zrealizowanego na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...].09.2001 r. stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Mimo, że skarżący zarzuty te ponowili w odwołaniu z dnia [...].01.2003 r. organ odwoławczy zignorował je i z obrazą art. 138 § 1 pkt 1 i art. 107 § 3 kpa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Tym samym w sposób oczywisty naruszył zasady określone w art. 7, art. 8 i w art. 15 kpa. Z tych też względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.