IV SA 2014/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Z. Niewiadomski (spr.), Sędziowie NSA B. Gorczycka-Muszyńska, Asesor WSA A. Szymańska, Protokolant Helena Bordziuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2004 r. sprawy ze skargi K. i S. G., C. i J.K., A. i J.I., J.W. I.B., J.B., M.B., T.B., H.B., D.B., D.B., M. B., T. Z., R. B., I.C., K.W., J.K., B.B. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr[...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu linii energetycznej 110 Kr [...] I. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji, II. wstrzymuje wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz: K. i S.G., C. i J. K., A. i J.I., J. W., I.B., J. B., M. B., T. B., H. B., D.B., D. B., M.B., T. Z., R. B., I.C., K.W., J.K., B.B. - po 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. IV SA 2014/02 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G. uzgodnił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy linii energetycznej 110 KV na trasie [...] z następującymi zastrzeżeniami: uwzględnienia w projekcie budowlanym rozwiązań technicznych przyjętych w "Raporcie oddziaływania na środowisko" rozpatrywanej inwestycji; w rejonie skrzyżowania linii z istniejącą zabudową możliwości zastosowania słupów podwyższonych o 25 m – mocnych typu ON 150+25; uzgodnienia projektu budowlanego z [...] Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym w G. uwzględnienia powyższych zastrzeżeń w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Postanowienie to zaskarżyli do Głównego Inspektora Sanitarnego J.W., I., J., M., T., H., D. i D.B., M. B., T. Z., R.B., T. B., Ogrodnictwo Specjalistyczne "[...]" R.T., Gospodarstwo [...] I.C., C. i J.K., K. W., K. i S.G., Gospodarstwo [...] .K., B.B., stwierdzając, że budowa przedmiotowej linii będzie miała m.in. negatywny wpływ na zdrowie, spowoduje obniżenie wartości działek oraz przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu, naruszy własność prywatną. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002 r. Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podniósł, iż [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G. uzgadniając warunki zabudowy i zagospodarowania terenu –opinię swoją oparł między innymi o "Raport oddziaływania na środowisko linii napowietrznej 110 kV G. [...]", opracowany w czerwcu 2001 r. przez biegłego w zakresie ocen oddziaływania na środowisko. Zgodnie z powyższym raportem – stwierdza organ odwoławczy- planuje się ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania szerokości 40,0 m ( po 20,0 m z każdej strony linii) dla budownictwa mieszkaniowego. Projektowana linia miejscami zbliża się do istniejącej zabudowy jednak zgodnie z przedstawionymi w raporcie obliczeniami w rejonach zabudowy nie wystąpi pole elektryczne o natężeniu przekraczającym 1 kV/m oraz pole magnetyczne o natężeniu przekraczającym 180 A/m. Po spełnieniu zastrzeżeń wynikających z postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego projektowana linia spełni wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11.08.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem szkodliwym dla ludzi i środowiska, dopuszczalnych poziomów promieniowania, jakie mogą występować w środowisku oraz wymagań obowiązujących przy wykonywaniu pomiarów kontrolnych promieniowania ( Dz. U. Nr 107, poz. 676). Organ uznał, że przebieg projektowanej linii napowietrznej jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego miasta i Gminy P. Zgodnie z załączonym "Raportem oddziaływania na środowisko" – przebieg linii oraz zastosowanie rozwiązania konstrukcyjnie nie spowodują szkodliwego oddziaływania na zdrowie ludzi i zwierząt. W celu zminimalizowania hałasu i oddziaływania pola elektromagnetycznego w rejonie skrzyżowania linii z istniejącą zabudową zostaną zainstalowane podwyższone słupy typu ON 150+25. Na w/w postanowienie Głównego Inspektora sanitarnego skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli K. i S.G., C. i J.K., A. i J.I., J.W., M.B., J,B,, I,B,, T.B., H.B., D.B., D.B. i M.B., T.Z., R.B. , I.C., K.W., J.K., B.B. podnosząc w szczególności, że "Raport oddziaływania na środowisko linii napowietrznej 110 kV G. [...]" na podstawie, którego [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w G. wydał postanowienie z dnia [...].01.2002 r. nie zawiera pełnej informacji o stanie istniejącym, gdyż na posesji skarżących oprócz trasy projektowanej linii 110 kV znajdują się już dwie linie wysokiego napięcia 400 kV. Zatem dopiero wykonanie łącznej oceny oddziaływania tych linii daje odpowiedź odnośnie zagrożenia występującego na posesji skarżących. Skarżący podnieśli także, że wystąpią wielokrotne przekroczenia norm dla słupów P+10 i ON 150+25, pod którymi znajdują się budynki o wysokości 11 m, co w konsekwencji przyczyni się do utraty zdrowia mieszkańców w strefie linii. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie powołując się na wyjaśnienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...].07.2002 r. że "Raport oddziaływania na środowisko" i aneks do raportu planowanej linii WN 110 kV został opracowany zgodnie z obowiązującymi przepisami. Według autorów raportu, opracowanie nie obejmuje istniejących linii 400 kV, ponieważ znajdują się one w dostatecznie dużych odległościach od projektowanej linii 110 kV ( ponad 80 m),wykluczających wzajemne oddziaływanie tych linii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie w związku z reformą sądownictwa administracyjnego wprowadzającą dwuinstancyjność postępowania sądowego, zważył co następuje. Skarga jest zasadna, choć nie w całości. Skarżący nie mogą zasadnie oczekiwać – jak tego żądają w skargach – aby w sprawie znalazły zastosowanie normy oddziaływania inwestycji na środowisko właściwe innym państwom ("normy [...]") czy też aby organy administracji publicznej stosowały wyniki badań szkodliwości określonych inwestycji dla zdrowia ludzkiego, które nie zostały przetransportowane do obowiązującego w naszym kraju prawa. Na obszarze RP obowiązują akty prawne, określone w art. 87 Konstytucji (źródła prawa), pośród których znajdują się m.in. rozporządzenia. Zatem nie może odnieść zamierzonych skutków zarzut, iż organy orzekające zastosowały w sprawie obowiązujące w dacie orzekania przepisy rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwej dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji ( Dz. U. Nr 93, poz.589 ze zm.), a nie standardy obowiązujące w innych państwach czy wyniki najnowszych badań w tym zakresie. Skarżący mogą natomiast zasadnie oczekiwać, iż organy administracji publicznej rozpatrzą ich sprawę rzetelnie i wszechstronnie stosownie do wymagań art. 77 § 1 kpa, w szczególności zaś ustosunkują się do zarzutów zażaleń jakie w rozpatrywanej sprawie złożono i co równie ważne podjęte rozstrzygnięcia zostaną uzasadnione w sposób przekonywujący zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i 11 kpa. W ocenie Sądu orzekające w sprawie organy wymogów tych nie dopełniły. Przede wszystkim nie wyjaśniono kwestii związanej z expressis verbis sformułowanym zarzutem nie rozważenia przebiegu w sąsiedztwie innych linii energetycznych ( 40kV), które zdaniem skarżących winny być przedmiotem stosownej analizy w opracowanym Raporcie oddziaływania na środowisko spornej linii 110 kV. Do kwestii tej nie odniósł się w uzasadnieniu ani organ pierwszej instancji ani też organ odwoławczy. I choć problem ten przewija się w wewnętrznej korespondencji organów) ( zob. pismo Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G. do Głównego Inspektora Sanitarnego w W. z dn. [...] lipca 2002 - [...]) ze stanowiskiem, że linie 400 kV znajdują się w dostatecznie dużych odległościach od projektowanej linii 110 kV (ponad 80 m ) wykluczające wzajemne ich oddziaływania, to w materiałach sprawy brak jest danych o czynionych w tej mierze ustaleniach. Ustaleń takich nie zawiera też w/w Raport. Przede wszystkim zaś organy orzekające w sprawie nie odnoszą się do tej kwestii w uzasadnieniach podjętych rozstrzygnięć. Uzasadnienie postanowienia organu I instancji jest wręcz lapidarne, a organu odwoławczego – choć nieco szersze- to też ogólne. W tej sytuacji trudno byłoby uznać, iż w sprawie zostały wyjaśnione wszystkie istotne dla jej rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne, a uzasadnienie rozstrzygnięcia jest przekonywujące. Już te fakty czynią, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie może się ostać w obrocie prawnym, co mając na uwadze orzeczono jak w sentencji z mocy art. 145 § 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270), a w zakresie wykonania niniejszego orzeczenia oraz kosztów postępowania odpowiednio na podstawie art. 152 i 200 tej ustawy.