IV SA 2340/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA H. Kuśmirek (spr.), Sędzia WSA M. Kowalska, Asesor WSA A. Wilczewska-Rzepecka, Protokolant M. Pietruszewska, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2004 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. wstrzymuje wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego R. K. 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2003 r. po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez R. K., utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. nr [...] z dnia [...].11.2002 r., nakładający grzywnę w celu przymuszenia w kwocie 5.000 zł, wobec niewykonania postanowienia tego organu nr [...] z dnia [...].07.2002r. nakazującego sporządzenie inwentaryzacji geodezyjnej sieci wodociągowej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. K. zarzucił organom administracyjnym postępowanie niezgodne z prawem, wobec ukarania go grzywną a brak jakichkolwiek działań wobec sąsiada K. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn aniżeli zarzuty w niej podniesione. Sąd administracyjny, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) nie jest związany granicami skargi. Budzi zaś zastrzeżenie przyjęcie przez organy administracyjne obu instancji, iż postanowienie nr [...] z dnia [...].07.2002 r. oparte o art. 56 ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz. U. nr 38, poz. 229 ze zm.), dawało podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Działania organu administracji przewidziane w powyższym przepisie podejmowane w toku postępowania w sprawie wybudowania obiektu niezgodnie z przepisami, mają charakter dowodowy, gdyż ich celem jest wyjaśnienie spraw technicznych niezbędnych dla prawidłowego zakwalifikowania stanu faktycznego pod względem prawnym. Art. 56 § 3 tej ustawy przewiduje, że w razie niewykonania żądanej ekspertyzy, właściwy organ może zlecić wykonanie ekspertyz na koszt inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu, wykonanych robót budowlanych albo producenta materiałów budowlanych. Konsekwencją więc niewykonania obowiązku nałożonego w trybie art. 56 prawa budowlanego z 1974 r. nie może być wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego, lecz ewentualnie zastosowanie przepisu art. 56§3 ustawy. Postanowienie dowodowe nie może stanowić podstawy wystawienia tytułu wykonawczego, zawarte zaś w nim obowiązki nie mogą być egzekwowane w drodze egzekucji administracyjnej. Pogląd taki wyrażony był już uprzednio w wyrokach NSA z dnia 05.12.2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1425/98 i z dnia 06.07.2000 r. sygn. akt II SA/Gd 474/99. Wszczęcie więc w niniejszej sprawie postępowania egzekucyjnego oraz dokonane w tym postępowaniu czynności, w tym zaskarżone postanowienia, zapadły z naruszeniem art. 2 § 1 pkt 3 i art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Z tych przyczyn Sąd administracyjny uchylił oba wydane w sprawie postanowienia.