IV SA 2673/03

WyrokWSA w Warszawie2004-08-18

Skład orzekający: Bożena Walentynowicz, Andrzej Gliniecki, Halina Kuśmirek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu administracyjnego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie dowodowe jest zgodne z prawem, biorąc pod uwagę wcześniejsze orzeczenie sądu administracyjnego w tej samej sprawie?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie dowodowe, ponieważ zgodnie z art. 142 kpa takie postanowienie można zaskarżyć jedynie w odwołaniu od decyzji. Sąd administracyjny jest związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w poprzednim orzeczeniu sądu administracyjnego, zgodnie z art. 153 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie nakładające obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku. Wcześniej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność takiego postanowienia, uznając je za dowodowe, na które nie przysługuje zażalenie. Skarżący S. B. i M. D. wnieśli skargi, podnosząc zarzuty dotyczące zagrożenia ich życia i pęknięć ścian. W trakcie postępowania sądowego zakwestionowano legitymację procesową M. D. jako współwłaściciela nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargi S. B. i M. D.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie sędzia NSA Andrzej Gliniecki, sędzia NSA Halina Kuśmirek (spr), Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi S. B. i M. D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia Skargi oddala. # SWYROK Postanowieniem nr [...] z dnia [...].12.1999 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., po rozpatrzeniu zażalenia S. B., E. P. i J. D. na postanowienie nr [...] z dnia [...].08.1999 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładające obowiązek przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Po rozpatrzeniu skargi S. B. na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 stycznia 2002 r. stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia z dnia [...].12.1999 r. uznając, iż orzeczony obowiązek ekspertyzy technicznej na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego z 1994 roku ma charakter dowodowy. Na takie zaś postanowienie nie służy zażalenie. Rozpatrując ponownie sprawę w postępowaniu odwoławczym, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Organ administracyjny powołał się na treść uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2002 r. Skargi na powyższe postanowienie wnieśli S. B. i M. D. podnosząc iż samowolna nadbudowa zagraża ich życiu oraz powoduje pęknięcia ścian budynku na skutek nadmiernego obciążenia. W odpowiedzi na skargi [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie, powtarzając argumentację zawarta w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargi nie są zasadne. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2002 r. w sprawie sygn. akt IV SA 517/00, Sąd administracyjny uznał, iż postanowienie orzekające o obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego wydane na podstawie art. 62 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku – prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.) jest postanowieniem dowodowym. Na takie postanowienie nie przysługuje stronie zażalenie. Zgodnie z art. 142 kpa postanowienie na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. W świetle art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), podobnie jak uprzednio obowiązującego art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, (Dz. U. z 1995 r. nr 74, poz. 368 ze zm.) – ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w tej sprawie Sąd oraz organ którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Prawidłowo więc organ odwoławczy związany tą oceną stwierdził niedopuszczalność zażaleń wniesionych przez współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w W., od postanowienia nakładającego na nich obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej ich obiektu. W toku rozprawy sądowej została zakwestionowana legitymacja procesowa skarżącego M. D., który w dotychczasowych postępowaniach dotyczących budynku przy ul. [...] traktowany był jak współwłaściciel. Skarżący twierdził, iż jest współwłaścicielem obiektu na skutek umowy zawartej z żoną po 1999 roku rozszerzającej wspólność małżeńską na majątek odrębny S. B. Sąd administracyjny odroczył więc publikację wyroku zobowiązując skarżącego w sprawie 7/IV SA 710-711/03 do okazania do dnia 17.08.2004 r. aktu notarialnego na mocy którego stał się on współwłaścicielem przedmiotowego budynku. Do dnia 17 sierpnia 2004 r. skarżący dołączył kilka pism stanowiących kopię dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, jednakże żądanego aktu notarialnego ani nie nadesłał, ani też nie okazał. Ze znajdujących się w aktach sprawy dowodów, w szczególności z decyzji nr [...] Burmistrza Gminy W. z dnia [...].09.1998 r. ustanawiającej prawo wieczystego użytkowania gruntu na którym usytuowany jest przedmiotowy obiekt wynika, iż prawo to przysługuje do 6/8 niepodzielnych części gruntu S. B. i po 1/8 E. P. i J. D. Załączony akt notarialny z dnia [...].10.1999 r. rep. [...] obejmuje zaś umowę darowizny udziału J. D. w powyższej nieruchomości na rzecz siostrzenicy K. P.. W świetle powyższych dokumentów współwłaścicielami nieruchomości przy ul. [...] w W. są S. B., K. P. i E. P. Wobec niedostarczenia dokumentów przez M. D. nie można uznać, iż jest on współwłaścicielem nieruchomości. Tym samym nie ma on legitymacji do występowania w charakterze strony w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Może jedynie występować jako pełnomocnik żony S. B. W związku z powyższym skarga S. B. została oddalona z przyczyn merytorycznych, jako niezasadna. Natomiast skarga M. D., po zbadaniu na rozprawie jego legitymacji procesowej, oddalona została z przyczyn formalnych.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło