IV SA 5266/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA del do WSA Barbara Gorczycka-Muszyńska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Wojciech Mazur, asesor WSA Wanda Zielińska - Baran, Protokolant Dominik Niewirowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów do projektu planu 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały; 2. zasądza od Rady Miejskiej w P. na rzecz skarżącego W. R. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania IV SA 5266/03 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi wniesionej przez W. R. do Sądu Administracyjnego jest uchwała Rady Miejskiej w P. z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] o odrzuceniu zgłoszonego przez niego zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi B. Z akt wynika, że Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] października 2003 r. na podstawie art. 91 ust. 1 w związku z art. 85 i 86 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 ze zmianami) stwierdził nieważność uchwał Nr [...] i [...] Rady Miejskiej w P. z dnia [...] września 2003 r. w sprawie rozpatrzenia zarzutów wniesionych przez W. R. i B. i A. W. do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi B. Etap I . W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podano, że "z protokołu obrad [...] sesji Rady Miejskiej w P. z dnia [...] września 2003 r. wynika, że w porządku obrad tej sesji znalazły się m. inn projekty uchwał w sprawie rozpatrzenia zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi B. Etap I, w punktach [...] i [...]. Projekty uchwał dotyczyły zarzutów wniesionych przez W. R. i B. i A. W. Zarzuty poddane zostały kolejno pod głosowanie Rady i przyjęte przez Radę. W dalszej części sesji na wniosek jednego z radnych Rada Miejska w P. przeprowadziła ponowne głosowanie nad powyższymi uchwałami w trybie tzw. reasumpcji i w jego wyniku zarzuty zostały odrzucone. Uchwały podjęte w wyniku ponownego głosowania otrzymały numery [...] i [...]. W ocenie organu nadzoru powyższe uchwały podjęte zostały z rażącym naruszeniem procedury obowiązującej przy podejmowaniu uchwał. Rada Miejska w P. mimo ważnego podjęcia uchwał w początkowej części sesji - w dalszej części sesji podjęła po ponownym głosowaniu w tej samej sprawie nowe uchwały sprzeczne z uprzednio podjętymi uchwałami. Po podjęciu przez radę ważnej uchwały – jej zmiana lub uchylenie może nastąpić wyłącznie w trybie przewidzianym do jej uchwalenia, zgodnie z art. 14 i 20 ust. 1 i 1 a ustawy o samorządzie gminnym, a ponadto po uprzednim wprowadzeniu do porządku obrad. Tryb podjęcia powyższych uchwał sprzeczny jest nie tylko z przepisami cyt. ustawy, ale też z uchwalonym przez Radę statutem i regulaminem organizacyjnym. Dlatego też wskazując na powyższe okoliczności faktyczne i prawne orzeczono jak na wstępie. Powyższe rozstrzygniecie nie zostało zaskarżone do Sądu administracyjnego. Pismem z dnia 21 listopada 2003 r. podpisanym przez wiceburmistrza gminy z upoważnienia Burmistrza – W. R. został powiadomiony, że w dniu 4 grudnia 2003 r. o godz. 10 odbędzie się sesja Rady Miejskiej P., "której przedmiotem będzie rozpatrzenie zarzutów i protestów zgłoszonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi B. etap I(...)". W piśmie tym zawarto ponadto informację, że zgłoszony przez W. R. zarzut "został w części zaopiniowany negatywnie i przekazany do rozpatrzenia przez Radę Miejską w P.". Nie wskazano przy tym, która część zarzutu (dotycząca drogi prywatnej, czy poszerzenia drogi polnej i przeznaczenia terenu obejmującego działkę zgłaszającego zarzut) została zaopiniowana negatywnie przez Zarząd. Na sesji w dniu [...] grudnia 2003 r. podjęta została uchwała o odrzuceniu zarzutu w części dotyczącej przeznaczenia działki Nr [...] na teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. W uzasadnieniu faktycznym tej uchwały podano, że: "zgodnie z mapą ewidencyjną w skali 1: 5000 dla wsi B. działka Nr [...] posiada klasyfikację L s - grunt leśny. Na mapie sytuacyjnej, na której opracowany jest projekt planu i zawierającej oznaczenia sposobu zagospodarowania terenu oraz elementy komunikacji i uzbrojenia inżynieryjnego na działce Nr [...] występuje również symbol L s - grunt leśny. Obszar objęty opracowaniem projektu planu jest w całości położony w granicach W. Obszaru Chronionego Krajobrazu. W skardze na tę uchwałę wniesionej do sądu administracyjnego W. R. zarzuca, że ponowne głosowanie przez Radę Miejską uchwały wcześniej podjętej w dniu [...] września 2003 r. było niedopuszczalne zarówno w świetle § 15 zał Nr 6 do statutu Rady jak § 19 tego załącznika. Wojewoda unieważniając uchwałę z dnia [...] września 2003 r. podjętą w wyniku ponownego głosowania, po uprzednio przeprowadzonym na tej sesji głosowaniu i uznaniu zarzutu skarżącego – tym samym uznał, że pierwsze głosowanie i uchwała podjęta w wyniku tego głosowania jest ważna. Ponowne głosowanie tej samej uchwały w dniu [...] grudnia 2003 r. było więc sprzeczne ze statutem gminy i procedurą planistyczną, a także stanowi obejście rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...]. Fakt, iż Rada Miejska nie wprowadziła do obiegu prawnego uchwały stwierdzającej przyjęcie zarzutu i nie przedłożyła tej uchwały Wojewodzie nie oznacza, że uchwały tej nie ma i bez uprzedniego uchylenia tej uchwały we właściwym trybie – niedopuszczalne było podejmowanie kolejnej uchwały w tym samym przedmiocie. Dodatkowo skarżący podnosi, że działka Nr ew. [...], zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym na [...] marca 1986 r. była działką budowlaną, co stwierdzono m.in. w informacji o terenie z dnia 27 października 1986 r. wydanej przez Urząd Miasta i Gminy P. Działka ta statusu leśnego nigdy nie miała i nie ma, wobec czego bezzasadna jest argumentacja Rady, że nie może zmienić przeznaczenia tej działki z leśnego na budowlane ponieważ rozporządzenie Wojewody z dnia [...] sierpnia 2003 r. w sprawie zmiany rozporządzenia o granicach w. obszaru krajobrazu chronionego zahamuje zmiany gruntów leśnych na cele nieleśne. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w P. wniosła o jej oddalenie i podała, że zgodnie z obowiązującym do dnia 1 stycznia 2004 r. planem zagospodarowania przestrzennego działka Nr [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem c 45 R/RZ w granicach W. Obszaru Chronionego Krajobrazu, na terenie upraw rolnych bez prawa zabudowy. Z rejestru gruntów wynika, że cześć tej działki (0,02 ha) stanowią tereny zabudowane, a pozostała część tj. 0,07 ha stanowią lasy i grunty leśne. Podano także, że działka Nr ew [...] bezpośrednio graniczy z C. Parkiem Krajobrazowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do rozpoznania sprawy niniejszej w związku z reformą sądownictwa administracyjnego zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. W sprawie popełniony został ten sam błąd, jaki był przyczyną stwierdzenia przez Wojewodę [...] w rozstrzygnięciu nadzorczym nieważności uchwał Nr [...] i [...] Rady Miejskiej w P. W rozstrzygnięciu nadzorczym Wojewoda jednoznacznie i trafnie wskazał, że uchwała o uwzględnieniu zarzutów, podjęta w pierwszej części sesji Rady w dniu [...] września 2003 r. jest ważna i niedopuszczalne było jej ponowne głosowanie. Skoro więc uchwała o uwzględnieniu zarzutów jest prawidłowo podjęta i ważna, to zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym ta uchwała winna być przedłożona Wojewodzie, a Rada Miasta P. z dnia [...] lipca – stosownie do art. 25 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym tj. (Dz. U. Nr 15 poz. 139 z 1999 r. z późn. zmianami) powinna ponowić czynności, o których mowa w art. 18 ust. 2 pow. ustawy. Nie była natomiast uprawniona do ponownego kierowania sprawy na kolejną sesję i ponawiania głosowania nad tymi zarzutami. Należy przy tym zwrócić uwagę, że z treści protokołu z sesji Rady Miejskiej w P. w dniu [...] grudnia 2003 r. wynika, że dyskusja radnych dotyczyła tego, czy może być ponownie głosowana uchwała w sprawie rozpatrzenia zarzutów, które faktycznie zostały już rozpatrzone w pierwszej części sesji z dnia [...] września 2003 r. i w odniesieniu do których podjęta została na tej sesji uchwała o ich uwzględnieniu. Z tej części protokołu, która dotyczy głosowania wynika, że części radnych nie było znane rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, a dyskusja poprzedzająca głosowanie nie dotyczyła w istocie kwestii merytorycznych, lecz formalnych. Nie wynika też z tej części protokołu, jaka treść uchwały poddana została pod głosowanie i czy radni byli świadomi tego, że głosują nad uchwałą o odrzuceniu zarzutów. Nie wynika też, że radni zapoznani byli z przeznaczeniem działki W. R., oznaczonym w projekcie planu. (Radny B. oświadczył, że działka przeznaczona jest pod zabudowę po zmianie klasyfikacji, tymczasem z wyrysu projektu planu wynika, że jedynie niewielki fragment tej działki położony jest na terenie oznaczonym symbolem [...], natomiast pozostała jej część - na terenie oznaczonym symbolem [...], zgodnie z § 26 części tekstowej planu przeznaczony jest pod zieleń leśną- bez prawa zabudowy). W tej części protokołu podano nadto, że w odniesieniu do zarzutu W. R. opinia Komisji Polityki jest pozytywna, przy czym podano, że głosowanie ma dotyczyć "rozpoznania zarzutu wniesionego do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi B. Etap I " i ta część protokołu zakończona została słowami: "uchwała przez radę została podjęta". Nie wskazano przy tym, jakiej treści uchwałę podjęto. Doręczony zgłaszającemu zarzut odpis uchwały Nr [...] z dnia [...] grudnia 2003r. o odrzuceniu zarzutów nie koresponduje więc z treścią protokołu z sesji. Zawarte w odpowiedzi na skargę stwierdzenia, że działka skarżącego bezpośrednio graniczy z C. Parkiem Krajobrazowym – nie znajduje oparcia w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy. Z wyjaśnień skarżącego, złożonych na rozprawie oraz z wyrysu projektu planu dołączonego do akt wynika, że działkę skarżącego oddziela od granic C. Parku Krajobrazowego droga publiczna o szerokości 8 m, nie graniczy więc bezpośrednio z tym Parkiem Krajobrazowym. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona uchwała narusza prawo i dlatego działając na podstawie art. 147 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.