IV SA/Wa 1022/11
PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-07
Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Groński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku śmierci jednej ze stron postępowania sądowoadministracyjnego, gdy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania upłynęło pięć lat, a następcy prawni zmarłego nie zgłosili się ani nie zostali wskazani, a kurator spadku nie został ustanowiony, sąd powinien umorzyć postępowanie?Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie sądowoadministracyjne, które zostało zawieszone z powodu śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu, jeśli w tym okresie nie zgłosili się następcy prawni zmarłego ani nie został ustanowiony kurator spadku. Jest to zgodne z art. 130 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący K. P., E. M. i M. D. zaskarżyli decyzję Ministra Środowiska odmawiającą wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności. W trakcie postępowania sądowego zmarła jedna ze skarżących, M. D. Sąd zawiesił postępowanie. Po upływie pięciu lat od daty zawieszenia, w związku z brakiem zgłoszenia się następców prawnych zmarłej i nieustanowieniem kuratora spadku, sąd rozpoznał sprawę pod kątem umorzenia postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P., E. M., M. D. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postanawia: - umorzyć postępowanie sądowe.
K. P., E. M. i M. D. pismem z 13 maja 2011 r. zaskarżyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności.
W piśmie z 24 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżących radca prawny T. F. poinformował o tym, że w dniu 7 lipca 2011 r. zmarła skarżąca M. D. W tych okolicznościach faktycznych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2011 r. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z przepisu art. 130 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że sąd umarza postępowanie zawieszone na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 tej ustawy, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Sąd postanowieniem z dnia 6 września 2011 r. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skoro od momentu zawieszenia postępowania upłynęło 5 lat i do tej pory nie zgłosili się lub nie zostali wskazani następcy prawni zmarłej skarżącej, nie został ustanowiony kurator spadku, na podstawie art. 130 p.p.s.a. postępowanie sadowe należało umorzyć.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 130 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 658), postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło