IV SA/Wa 1037/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P., J. P. i J. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) solidarnie na rzecz skarżących S. P., J. P. i J. L. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. S. P., J. P. i J. ., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomości zajęte pod ul. [...] w P.. Składając skargę profesjonalny pełnomocnik nie dołączył do niej pełnomocnictw procesowych, z których wynikałoby umocowanie do wniesienia skargi i występowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie w imieniu skarżących. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 21 lipca 2017 r. wezwano profesjonalnego pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictw uprawniających do występowania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 27 kwietnia 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 4 maja 2017 r. W piśmie z dnia 25 maja 2017 r. pełnomocnik skarżących wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. Sąd odmówił S. P. i J. P. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. wniosek J. L. o przywrócenie terminu pozostawił bez rozpoznania. Zarówno na to postanowienie, jak i na zarządzenie wniesione zostały zażalenia przez pełnomocnika skarżących. Trafność zarówno postanowienia, jak i zarządzenia potwierdzona została postanowieniami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1780/17 i I OZ 1781/17 oddalającymi zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.), strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z powołanych przepisów wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej. W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżących nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictw procesowych do reprezentowania skarżących w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i reprezentowania ich w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi, bowiem jako profesjonalny pełnomocnik – będący radcą prawnym – ze względu na posiadane kwalifikacje zawodowe i wiedzę prawniczą oraz doświadczenie życiowe, powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych oraz wiedzieć i potrafić przewidzieć grożące konsekwencje związane z ujemnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego będącymi wynikiem zaniechania dokonania w ustawowym terminie nałożonych obowiązków formalno-procesowych. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, a jak wynika z akt sprawy również nie został przywrócony termin do ich uzupełnienia. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.