IV SA/Wa 1063/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 września 2008 r. sprawy ze skargi J. P. i M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia (...) kwietnia 2008 r. Wojewoda (...), na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia (...) marca 2008 r., w zakresie w jakim umorzono nią postępowanie w przedmiocie wymeldowania K. S. z pobytu stałego w lokalu nr (...) przy ul. (...) w P. Uzasadniając decyzję Wojewoda (...) wskazał, iż ostateczną decyzją Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2007 r. (która utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia (...) maja 2007 r.) orzeczono o odmowie wymeldowania K. S. z lokalu nr (...) przy ul. (...). Te same strony w dniu 2 lutego wniosły ponownie o wymeldowanie K. S. z tego samego lokalu. Do wniosku dołączono wyrok o eksmisji rzeczonej z lokalu przy M., opatrzony klauzulą wykonalności (chodzi tu o wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia (...) lutego 2006 r. sygn. akt(...) opatrzony klauzulą z dniem (...) listopada 2007 r.) oraz wypowiedzenie stosunku najmu (dokument z 2005 roku). Ponieważ nie wskazano żadnych nowych okoliczności lub dowodów w sprawie, w ocenie organu dalsze prowadzenie postępowania byłoby niezasadne. W skardze na decyzję Wojewody, wnoszący o wymeldowanie, J.i M. P. podnieśli, iż organ uznając jakoby w sprawie brak było nowych istotnych okoliczności pominął następujące, podnoszone przez wnioskodawców kwestie: - opatrzenie wyroku eksmisyjnego w stosunku do K. S. klauzulą wykonalności, - wymeldowanie się R. S. z lokalu przy ul. (...) w związku z otrzymaniem przez niego lokalu zamiennego (zawrócono uwagę, iż prawo otrzymania takiego lokalu wraz z bratem miała K. S., lecz z prawa tego nie skorzystała), - przeprowadzenie remontu w budynku przy ul. (...), w wyniku którego lokal nr (...), jako samodzielny, przestał istnieć. Wskazano również, iż naruszeniem obowiązku właściwego wyjaśnienia sprawy było nie odniesienie się do kwestii podnoszonych w odwołaniu w odwołaniu (zagadnienie wymeldowania się K. S. oraz przebudowy). W odpowiedzi na skargę Wojewoda (....) wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Uczestniczka postępowania K. S. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza prawa, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Z uwagi na treść art. 156 §. 1 pkt 3 K.p.a. orzekanie w tym samym przedmiocie pomiędzy tymi samymi stronami jest niedopuszczalne. O ile strony wystąpią z żądaniem wydania tego rodzaju orzeczenia zasadne może być umorzenie postępowania (art. 105 § 1 K.p.a.). W przypadku spraw dotyczących wymeldowania, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze. zm.), z uwagi na okoliczność, iż w miarę upływu czasu istotne uwarunkowania faktyczne (np. określona osoba faktycznie opuści wcześniejsze miejsce zamieszkania lub jej dalsze zamieszkiwanie stanie się obiektywnie niemożliwe np. w wyniku wyburzenia lokalu) lub formalne (np. wobec utraty możliwości dochodzenia na drodze prawnej uprawnienia do dalszego przebywania w lokalu, który musiała opuścić wbrew swojej woli) mogą ulec zmianie, w szeregu przypadków będzie zasadne ponowne orzekanie w przedmiocie wymeldowania odnośnie tej samej osoby. Jak wskazano jednak warunkiem ponownego orzekania co do meritum, jest wystąpienie zmiany mających znaczenie dla sprawy okoliczności, w stosunku do stwierdzonych uprzednio. W rozpoznawanej sprawie Skarżący podnosili, ponownie zadając wymeldowania K. S., iż okoliczności takie wystąpiły. Orzekający w sprawie organ administracji trafnie jednak ocenił brak przesłanek dla ponownego orzekania, co do meritum, w przedmiocie opuszczenia lokalu przez K. S. Odnosząc się do kwestii nadania klauzuli wykonalności wyrokowi o eksmisji, wydanemu w stosunku do K. S., należy wskazać, iż sama okoliczność jego wydania była znana organowi orzekającemu w sprawie uprzednio (patrz str. 3 wrs 8-9 ww. decyzji z dnia (...) lipca 2007 r.). Z kolei wyłącznie nadanie klauzuli wykonalności orzeczeniu, ma jedynie znaczenie w sferze procedury egzekucyjnej, nie zmienia natomiast sytuacji prawnej eksmitowanej osoby, która w związku z orzeczeniem jest obowiązana do opuszczenia lokalu. Jednocześnie nie uległ zamianie stan faktyczny o tyle, iż zarówno na etapie wydawania uprzedniej decyzji jak i orzekania obecnie w sprawie bezspornie K. S. nie przebywa faktycznie w lokalu przy ul. (...). Bez znaczenia w sprawie pozostaje to, iż zawarty w aktach sprawy jeden z odpisów wyroku z dnia (...) listopada 2006 r. sygn. akt (...), t.j. egzemplarz przedłożony wraz z wnioskiem o wymeldowanie, opatrzony jest błędną datą (zamieszczono na nim datę opatrzenia wyroku klauzulą wykonalności tj. (...)listopada 2007 r.). W aktach administracyjnych zawarty jest jednak równocześnie wyrok opatrzony data właściwą. Podobnie podnoszona kwestia przebudowy budynku, w wyniku której lokal, gdzie była zameldowana K. S. zmienił kształt także nie stanowi nowej okoliczności. Kwestię przebudowy budynku musiał mieć na względzie organ orzekający uprzednio w sprawie, skoro odnotowuje ją w uzasadnieniu decyzji z dnia (...) lipca 2007 r. (patrz str. 2 wrs ostatni i str. 3 wrs 1 i 2). Poza oceną Sądu muszą pozostać kwestie rozstrzygnięte ostateczną decyzją z dnia (...) lipca 2007 r. , która nie została skutecznie zaskarżona do Sądu Administracyjnego (patrz post. WSA sygn. akt IV SA/Wa 1915/07). Z kolei, podnoszonej okoliczności wymeldowania się R. S. z lokalu nr (...), w związku z uzyskaniem lokalu zamiennego, nie można uznać jako mającej znaczenie w sprawie wymeldowania z tego lokal K. S. Bowiem przesłanką zameldowania w lokalu na pobyt stały jest zamieszkiwanie z zamiarem stałego przebywania (art. 6 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych). Z kolei przesłanką wymeldowania jest opuszczenie lokalu przez osobę uprzednio zamieszkującą w nim z zamiarem stałego przebywania. Kwestia wymeldowania się R. S. z lokalu nr (...) (w związku z otrzymaniem przez niego lokalu zamiennego) nie może mieć wpływy na ocenę woli K. S. odnośnie dalszego zamieszkiwania w tym samym lokalu, także gdy aktualnie w nim nie przebywa. Jeszcze raz należy podkreślić, iż w rozpoznawanej sprawie orzekający organ administracji (jak i oceniający legalność jego orzeczenia sąd administracyjny) nie jest władny do oceny, czy dokonana uprzednio przez organy obu instancji kwalifikacja stanu faktycznego, gdy lokal, który miał być zamieszkiwany przez K. S. przestał faktycznie istnieć w dotychczasowym kształcie w budynku, a w stosunku do osoby, która deklarowała chęć dalszego w nim zamieszkiwania, wydano wyrok eksmisyjny, nie powinna prowadzić do wymeldowania. Trafne są wyłącznie wywody skargi w zakresie w jakim, zarzucono, iż zaskarżone orzeczenie wydano z uchybieniem art. 107 § 3 K.p.a. w zakresie wyczerpującego uzasadnienia. Uzasadnienie to jest lakoniczne i nie odnosi się wyczerpująco do zarzutów odwołania. Jednak skoro nie jest konieczne dalsze wyjaśnianie uwarunkowań faktycznych i prawnych sprawy, wskazane uchybienie przepisom postępowania nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 §. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a więc jego stwierdzenie a contrario nie mogło prowadzić do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Z kolei, w świetle regulacji o charakterze procesowym, wobec rozbieżnych poglądów wrażanych w doktrynie i orzecznictwie, pewne wątpliwości może budzić odwołanie się do konstrukcji umorzenia postępowania w rozpoznawanej sprawie. Ewentualną alternatywną formą orzekania mogłaby stanowić jednak wyłącznie ponowna decyzja o odmowie wymeldowania, przy analogicznym jurydycznym uzasadnieniu takiego orzeczenia (kwestia skutków prawnych ostatecznej decyzji oraz braku nowych istotnych dla sprawy okoliczności). Nawet gdyby przyjąć wskazaną alternatywną formę orzeczenia jako bardziej zasadną, trzeba mieć na uwadze, iż ewentualne uchybie przepisom procesowym w tym zakresie nie mogło mieć także wpływu na wynik sprawy. Bowiem żądanie zainteresowanych uzyskaniem orzeczenia o wymeldowaniu K. S. nie może być uwzględnione, z uwagi na wskazane wcześniej uwarunkowania formalnoprawne, przy czym z punktu widzenia ochrony ich interesu jest bez znaczenia, w jakiej formie procesowej zapadnie w sprawie odnośne orzeczenie. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.