IV SA/Wa 1088/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić wniosek. W dniu 9 maja 2012 r. K. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Przy piśmie z dnia 18 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 czerwca 2012 r. w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Omawiane zarządzenie zawierało pouczenie, iż wpis należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 czerwca 2012 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 27 czerwca 2012 r. W zakreślonym terminie skarżący nie dokonał wpłaty wpisu, jednakże w dniu 29 czerwca 2012 r. strona wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Prawomocnym postanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1088/12 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał K. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnił skarżącego z kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w dniu 7 sierpnia 2012 r. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu dla K. B. adw. M. R. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Sąd odrzucił skargę K. B. z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi. W dniu 7 września 2012 r. pełnomocnik skarżącego złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż kolejność zdarzeń, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie spowodowała, że pełnomocnik nie ma praktycznej żadnej możliwości podjęcia działań w interesie skarżącego, w tym zachowania terminu do wniesienia skargi. Wskazano ponadto, iż za zasadnością wniosku przemawia fakt, iż skarżący znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji materialnej i osobistej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednakże, jak wynika z art. 88 ww. ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Za niedopuszczalny należy uznać wniosek o przywrócenie terminu, któremu strona nie uchybiła a zatem, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności. Pogląd taki zbieżny jest z postanowieniem NSA z dnia 17 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 283/09, LEX nr 58284. Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ma miejsce w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło a czynność dokonana została w ustawowym terminie (tak NSA w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 405/08, LEX nr 493819). Rozpoznając przedmiotowy wniosek w oparciu o wyżej powołane przepisy stwierdzić należy, że wniosek ten jest niedopuszczalny, albowiem skarżący nie uchybił terminowi do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. doręczono skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2012 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji). Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w niniejszej sprawie w dniu 10 maja 2012 r. Skargę na powyższą decyzję skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 maja 2012 r., a zatem z zachowaniem wymaganego terminu. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie doszło do uchybienia terminu zaś wniosek o jego przywrócenie, w rozumieniu przepisu art. 88 P.p.s.a., jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 736/08). Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.