IV SA/Wa 1094/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dnia 7 maja 2012 r. (data stempla pocztowego) G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. udzielającą Gminie L. pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę urządzeń wodnych – rowu melioracyjnego nr [...] położonego w obiekcie W. od km [...] do km [...] oraz na odprowadzanie wód opadowych do w/w rowu. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że uwzględnienie skargi przez Sąd uniemożliwi podejmowanie przez organ pierwszej instancji kroków zmierzających do wyegzekwowania przyznanych pozwoleniem wodnoprawnym uprawnień. Dalej zauważono, że termin rozpoznania skargi może być na tyle odległy, że w tym czasie organ podejmie czynności - zarówno prawne jak i faktyczne – związane z wykonaniem planowanych robót, dlatego też interes prawny Skarżącego jest zagrożony. Ewentualne uwzględnienie skargi spowoduje, że Skarżący podejmie czynności które doprowadzą do zmiany stanowiska w przedmiocie zasadności wniosku o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. W ocenie Skarżącego zatem za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawiają względy ekonomii procesowej jak i interes Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę. To na stronie ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 ppsa (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Lex nr 493672). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przywołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak jest więc podstaw do uwzględnienia jej wniosku. Argumentacja, że decyzja narusza interes prawny Skarżącego, nie jest wystarczająca do udzielenia ochrony tymczasowej w myśl art. 61 § 3 ppsa. Aby Sąd mógł wstrzymać wykonanie aktu wykazać bowiem należy, że wykonanie decyzji sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ewentualnie spowoduje trudne do odwrócenia skutki, nie zaś wykazywać naruszenie interesu prawnego, co w istocie uczynił Skarżący. Również wskazanie, że ewentualne długie rozpoznawanie skargi przez Sąd umożliwi de facto inwestorowi wykonanie planowanych robót na urządzeniu wodnym nie jest argumentem wystarczającym by przyjąć, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu został uzasadniony w myśl wymogów przyjętych przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ppsa. Należy przy tym podkreślić, iż Sąd na tym etapie sprawy nie bada argumentów podniesionych w skardze, a odnoszących się do legalności zaskarżonej decyzji, dokonuje jedynie oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jej wykonania. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.