IV SA/Wa 1095/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków radcy prawnego A. M. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w sprawie ze skargi K. J. oraz małoletniego S. M., w imieniu którego działa przedstawiciel ustawowy – K. J. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: przyznać radcy prawnemu A. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 360 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 82,80 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 czerwca 2017 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono radcę prawnego dla K. J. oraz małoletniego S. M. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem stron wyznaczyła radcę prawnego A. M. Wyznaczona pełnomocnik w piśmie z dnia 12 lipca 2017 r. podtrzymała skargę, a także wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. W piśmie z dnia 30 sierpnia 2017 r. wniosła natomiast w imieniu skarżących zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zawarła w nim wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 listopada 2017 r. sygn. akt II OZ 1311/17 oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lutego 2018 r. oddalił skargę. Wyznaczona pełnomocnik reprezentowała skarżących na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku. Ponowiła m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Z kolei zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w drugiej instancji, w postępowaniu zażaleniowym opłata wynosi 120 zł. Wyznaczonej pełnomocnik należało więc przyznać wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz 120 zł za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu zażaleniowym). Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d) w zw. z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w postanowieniu.