IV SA/Wa 1097/18

Dnia 20 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Wójcik Sędzia del. SO Aleksandra Westra (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2018 roku w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2018 roku, nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. na podstawie art. 134, 142 i 144 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez T. G. reprezentowanego przez radcę prawnego S. K., na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2018 roku, Nr [...] podejmujące z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie wydania decyzji o zgodności lokalizacji zakładu T. G. "[...]" w miejscowości [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. M.. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. Decyzją z dnia [...] maja 2016 roku, Nr [...], Wójt Gminy [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zgodności lokalizacji zakładu Pana T. G. "[...]" w miejscowości [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...]. Po rozpatrzeniu odwołania J. i J. W., M. i A. W. oraz P. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia [...] czerwca 2016 roku, Nr [...] uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Wójt Gminy [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2016 roku, Nr [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji o zgodności lokalizacji zakładu Pana T. G. "[...]" w miejscowości [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 listopada 2016 roku, sygn. akt IV SA/Wa 2243/16 oddalił skargę T. G. na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] czerwca 2016 roku, Nr [...] . Wyrok stał się prawomocny w dniu 15 grudnia 2017 roku. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2018 roku, Nr [...] Wójt Gminy [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie wydania decyzji o zgodności lokalizacji zakładu Pana T. G. "[...]" w miejscowości [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...], bowiem ustąpiły przyczyny jego zawieszenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. G.. Organ odwoławczy rozpoznając wniesiony środek odwoławczy wskazał, że nie jest dopuszczalne wniesienie zażalenia na postanowienie w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania, powołując art. 141 § 1 k.p.a. w zw. z art. 101 § 3 k.p.a. SKO uznało, że z powyższych przepisów wynika, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania – tamujące rozpatrzenie sprawy głównej. T. G. zaskarżył powyższe postanowienie skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w całości, zarzucając: • naruszenie art. 97 § 2 k.p.a. polegające na podjęciu przez Wójta Gminy z urzędu postępowania w sprawie zgodności lokalizacji zakładu przez niego prowadzonego z planem miejscowym, podczas gdy w związku z kasatoryjnym wyrokiem WSA w Warszawie w sprawie IV SA/Wa 2243/16 postępowanie o takim samym przedmiocie i wobec takiej samej osoby jest już prowadzone, • naruszenie art. 7, 77, 80 k.p.a. oraz art.107 § 3 k.p.a. polegające na nie odniesieniu się w uzasadnieniu skarżonego postanowienia do argumentów skarżącego dotyczących prowadzonych przez Wójta Gminy dwóch równoległych postępowań wobec tych samych podmiotów i w tym samym przedmiocie. • naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. poprzez nieumorzenie postępowania, w sytuacji gdy postępowanie w sprawie [...] stało się bezprzedmiotowe z uwagi na kasatoryjny wyrok WSA w Warszawie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2018 r. poz. 2107 tj.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 tj.) dalej jako P.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. W ramach oceny, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji/postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 P.p.s.a.) Przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie sądowej jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2018 r. wydane na podstawie art. 134 w związku z art. 142 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r., poz. 1257ze zm.), dalej jako k.p.a., o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania w sprawie wydania decyzji o zgodności lokalizacji zakładu Pana T. G. "[...]" w miejscowości [...] z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [...] . Kwestią sporną w sprawie jest to, czy na wyżej wskazane postanowienie służyło skarżącemu zażalenie. Sąd jednoznacznie stwierdza, że na kwestionowane przez skarżącego rozstrzygnięcie procesowe nie przysługiwało zażalenie. Zgodnie z przepisem art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z kolei art. 101 § 3 k.p.a. stanowi, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy zażalenie. Oznacza to zatem, że na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania stronom postępowania zażalenie nie przysługuje, ponieważ takiej możliwości nie przewidują przepisy k.p.a. Stosownie zaś do art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność zażalenia oraz uchybienie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Mając na względzie powyższe unormowania prawne, w ocenie Sądu postanowienie Kolegium z [...] marca 2018 r. odpowiada prawu. Analiza wskazanego art. 134 k.p.a. prowadzi do wniosku, że organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym ma obowiązek dokonać ustaleń, czy wniesione odwołanie bądź zażalenie jest dopuszczalne. W przypadku więc ustalenia, że na postanowienie zażalenie nie przysługuje, obowiązkiem organu odwoławczego jest stwierdzenie w formie postanowienia jego niedopuszczalności, co nie pozwala na przystąpienie przez organ do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy administracyjnej. W rozpatrywanej sprawie z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia. W myśl bowiem art. 101 § 3 k.p.a. jedynie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowę podjęcia zawieszonego postępowania stronie przysługuje zażalenie. Orzecznictwo w tym zakresie jest również ugruntowane (vide: wyrok z 25.10.2017 II SA/GL 711/17, wyrok z 15.12.2017 r. VII SA/Wa 533/17 CBOSA). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]., wbrew żądaniu skarżącego, nie mogło więc przystąpić do jego rozpatrzenia, gdyż naraziłoby się na zarzut rażącego naruszenia prawa. Zarzuty skargi są więc bezzasadne, przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie doszło do naruszenia art. 97 § 2, 7,77, 80 i 107 § 3 k.p.a. Również brak było podstaw do wydania przez organ odwoławczy rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia postępowania. Kwestia prowadzenia dwóch tożsamych postępowań przez Wójta Gminy, o ile taki fakt rzeczywiście ma miejsce, powinien być wyjaśniony przez organ I instancji po podjęciu zawieszonego postępowania. Organ może dokonać oceny tożsamości prowadzonych postępowań i ewentualnie wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia jednego z nich na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. Stosowne wnioski w tym zakresie może składać do organu również strona, wskazując na zasadność podjęcia takiego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku