IV SA/Wa 111/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędziowie sędzia NSA Otylia Wierzbicka (spr.), asesor WSA Jakub Linkowski, Protokolant Julia Dobrzańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi Z. A. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi K. w gminie N. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej projektowanej drogi oznaczonej na rysunku planu symbolem [...] na odcinku przebiegającym przez działki nr ewidencyjny [...] i [...], 2. zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku w części opisanej w pkt 1. Z. A. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na uchwałę [...] Rady Gminy N. z dnia [...] września 2003 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi K. w Gminie N.. W skardze wnosi o stwierdzenie nieważności powyższej uchwały zarzucając, że ustalenia planu rażąco naruszają jej interes prawny. Plan przewiduje bowiem realizację drogi o szerokości 10 m m. innymi na działce [...] stanowiącej jej własność. Nie była powiadomiona o projekcie budowy drogi. Jej podpis na liście osób powiadomionych o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu został sfałszowany. Istnieje możliwość zdaniem skarżącej zrealizowania drogi w innym miejscu mniej uciążliwym, czego organ nie rozważył, wówczas bowiem jeden z radnych głosujących za przyjęciem planu musiałby oddać znacznie większy areał ziemi pod budowę drogi. Realizacja drogi zgodnie z ustaleniami planu spowoduje znaczne ograniczenie w korzystaniu z prawa własności. Wartość działki spadnie lub stanie się niemożliwa jej sprzedaż. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy N. wniosła o jej oddalenie wyjaśniając, że części działek [...] i [...] stanowiących własność skarżącej zostały przeznaczone w planie pod projektowana drogę [...]. Droga ta pełni ważną funkcję w układzie komunikacji wewnętrznej dla tego obszaru. Plan przeznacza pod budownictwo mieszkaniowe znaczne obszary, w tym również nieruchomość skarżącej, co wymagało zaprojektowania układu komunikacyjnego dróg wewnętrznych powiązanych z drogami istniejącymi. Kwestionowana droga [...] wyprowadzi ruch do istniejącej drogi zbiorczej [...]. Drogą tą zainteresowani są właściciele nieruchomości, które stały się terenami budowlanymi. Z uwagi na zainwestowanie terenu na południe od działki [...] droga musiała zostać wyznaczona tylko na nieruchomości skarżącej. Działka [...] ma 700 m² powierzchni i nieregularny kształt. Oceniono, że poprowadzenie drogi przez tę działkę będzie najmniej uciążliwe choć obejmuje areał około 500 m². Istnieje możliwość wykupienia przez gminę całej działki jak również przyłączenie pozostałej części do działki [...]. Jakkolwiek ustalenia planu naruszają interes prawny skarżącej to jednak Rada uchwalając plan nie naruszyła obowiązującego prawa. Wbrew twierdzeniom skargi dokonano zawiadomienia o terminie wyłożeń projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi K. do publicznego wglądu, zgodnie z przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżąca nie złożyła w terminie zarzutu do projektu planu. Zarzut taki złożyła dopiero [...].08.2002 r. tj. kilka miesięcy po upływie ustawowego terminu. Uchwała została ogłoszona w wojewódzkim dzienniku urzędowym i Rada nie ma obowiązku doręczenia uchwały podmiotom, których nieruchomości znajdują się w granicach obowiązywania planu. Rada dochowała procedury określonej w art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, działając w granicach przysługującego jej władztwa planistycznego. W piśmie procesowym z dnia [...].04.2004 r. pełnomocnik Rady stwierdziła, że podejmując zaskarżoną uchwałę jak i uchwałę w sprawie odrzucenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa Rada nie znała wyników postępowania prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową w P. w sprawie sfałszowania podpisu skarżącej na liście osób zawiadomionych o wyłożeniu projektu planu do publicznego wzglądu. Odnosząc się do zarzutu skargi, że w głosowaniu nad uchwałą brał udział radny, który jest zainteresowany materialnie w takim rozstrzygnięciu sprawy jaki został ustalony w planie odnośnie przebiegu drogi [...] – pełnomocnik wskazała, że stosownie do treści art. 25 a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym radny nie może brać udziału w głosowaniu w radzie, jeżeli dotyczy ono jego interesu prawnego. Wprawdzie nieruchomość radnego leży na terenie objętym planem jednak głosowanie w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego nie tylko nieruchomości radnego nie jest objęte dyspozycją art. 25 a ustawy samorządowej. Gdyby nawet przyjąć, że radni będący właścicielami nieruchomości objętymi planem nie mogą głosować, to ustawodawca nie wskazał żadnej sankcji za ewentualne naruszenie przywołanego przepisu. Kwestionowana uchwała została przegłosowana przewagą więcej niż jednego głosu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 01.142.1591), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy, w sprawie z zakresu administracji publicznej może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięciu naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie jest niewątpliwe, że skarżąca mogła wnieść skargę na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi K. w gminie N.. Uchwała zatwierdzająca plan mieści się w kategoriach spraw z zakresu administracji publicznej. Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi wezwała Radę Gminy N. do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego. Uchwała z dnia [...] sierpnia 2003 r. Nr [...] Rada Gminy N. odrzuciła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa co oznacza, że wezwanie okazało się bezskuteczne. W przedmiotowej sprawie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego wsi K. kwestionowany przez skarżącą ustala drogę o szerokości 10 m oznaczoną na rysunku planu symbolem [...] m. innymi na działkach nr ew. [...] i [...], będących własnością skarżącej. Skarżąca podnosi, że nie została zawiadomiona o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu, co spowodowało, że zarzut kwestionujący to ustalenie wniosła po terminie i nie został rozpatrzony. Twierdzi, że jej podpis na liście osób powiadomionych o wyłożeniu planu został sfałszowany. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w art. 18 określa tryb sporządzania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. Art. 18 ust. 2 pkt 5 stanowi, że zawiadamia się na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu właścicieli lub władających nieruchomościami, których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu. Naruszenie trybu postępowania z art. 18 powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części (art. 27 ust. 1 cyt. ustawy). Wszczęte przez Prokuraturę Rejonową w P. dochodzenie w sprawie podrobienia podpisu Z. A. wykazało, że podpis na liście osób powiadomionych przez sołtysa o wyłożeniu projektu planu występujący przy nazwisku A. Z. nie jest autentycznym podpisem Z. A., której wzory pisma i podpisów przedstawiono do badań grafologicznych. Dochodzenie nie doprowadziło do ustalenia sprawcy podrobienia podpisu. Podpis nie zawierał cech dystynktywnych, w związku z czym nie kwalifikował się do badań mających na celu ustalenie wykonawcy. Postanowieniem z dnia [...].01.2004 r. prokuratura umorzyła postępowanie z powodu niewykrycia sprawcy przestępstwa. Rozstrzygnięcie prokuratury jest prawomocne i wiąże sąd administracyjny. Przyjąć zatem należy, że zarzut skarżącej, iż nie została zawiadomiona na piśmie przez wójta gminy o terminie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu jest zasadny. Skoro zostało wykazane, że tryb postępowania został naruszony poprzez niezachowanie ustawowego wymogu określonego w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy w procesie sporządzania zakwestionowanego planu w stosunku do skarżącej właścicielki działek [...] i [...], na których plan zlokalizował odcinek drogi oznaczonej na rysunku planu symbolem [...] , to uchwalony plan w tej części jest obarczony taką wadą, która powoduje częściową nieważność uchwały w sprawie jego uchwalenia stosownie do regulacji zawartej w art. 27 ust. 1 przywołanej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. Z powyższych względów na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 02.153.1270), orzeczono jak w sentencji wyroku, przy czym orzeczenie o wstrzymaniu wykonania w części zaskarżonej uchwały zostało oparte o przepis art. 152 tej ustawy.