IV SA/Wa 111/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze z dnia [...] grudnia 2009 r. skarżąca M. H. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych na terenie M. przy ul. [...] w W., do czasu prawomocnego zakończenia sprawy ze względu na charakter naruszeń skutkujących nieważnością tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przesłanki umożliwiające Sądowi wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy zatem samo wskazanie przepisu, lecz uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o istnieniu powyższych zagrożeń, co dopiero uzasadnić może wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz", Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja wniosku o wstrzymanie musi być odpowiednia – tzn. w sposób przekonujący pokazywać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a. Powyższego warunku przedmiotowy wniosek nie spełnia. Sąd, orzekając w granicach danej sprawy (art. 134 P.p.s.a.) stwierdził równocześnie, że z zaskarżonego aktu nie wynika w sposób oczywisty szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Ponadto z uwagi na treść uzasadnienia wniosku o wstrzymanie należy podkreślić, iż zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi, albowiem takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu sprowadzającą się do przedsądu. Nadto, wstrzymanie może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako powinny. Należy więc uznać, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję organu I instancji. W ocenie Sądu ww. decyzja jest przykładem aktu, który nie nadaje się do wykonania. Konsekwencją wydania przedmiotowej decyzji jest to, że sprawa wraca do organu I instancji i zostaje rozpoznana na nowo. Nie można więc za jej pomocą nadać stronie uprawnień bądź ustalić obowiązków o charakterze materialnoprawnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2006 r., I FZ 281/06). Ponieważ – jak wskazano wyżej - decyzja ta nie podlega wykonaniu, więc ewentualne wstrzymanie jej wykonania nie wywołałoby żadnego skutku. Sytuacji tej nie może również zmienić obawa skarżącej, co do wydania w przyszłości przez organ administracji ponownego rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw płynnych na terenie M. przy ul. [...] w W. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.