IV SA/Wa 1132/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Sądu na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej, S. K., reprezentowany przez adwokata G. S., zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wskazała, że "zarzuty do ustaleń faktycznych organu" uzasadniają wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z treści powołanego wyżej art. 61 § 3 ppsa wynika, iż to strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Skarżący powinien powołać konkretne okoliczności faktyczne przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1427/11 oraz z dnia 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11). Uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz jego materialnoprawną argumentację, stąd treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku. Tymczasem w przedmiotowym wniosku skarżący upatruje podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w tkwiących w niej - jego zdaniem - wadach. Wskazuje mianowicie, że wstrzymanie wykonania uzasadniają oczywiste uchybienia popełnione w toku postępowania administracyjnego, w szczególności zaś kwestionuje ustalenia faktyczne organu. Skarżący, żądając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, kwestionuje więc w istocie zaskarżoną decyzję i przedstawia argumenty wymagające od Sądu oceny legalności zaskarżonego aktu administracyjnego, co na tym etapie postępowania jest niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.