IV SA/Wa 1152/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2006 roku sprawy ze skargi P. F. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącego P. F. kwotę 168 (sto sześćdziesiąt osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006r. Minister Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa po rozpatrzeniu zażalenia P. F. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].02.2002r. orzekającego między innymi na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 Kpa, o: 1. uchyleniu postanowienia z dnia [...] czerwca 2000r. uzgadniającego warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na modernizacji części biologicznej miejskiej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej przy ul. [...] w B. na skutek stwierdzenia przesłanek określonych w art. 45 § 1 pkt 4 Kpa. 2. uzgodnieniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla powyższej inwestycji utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Minister Środowiska wskazał, iż wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14.06.2005r. sygn. akt IV SA/Wa 154/05 zostało uchylone postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...].12.2004r. na mocy którego Minister uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].02.2002r. oraz stwierdził, iż postanowienie Wojewody z dnia [...].06.2000r. zostało wydane z naruszeniem prawa, jednak nie uchylił tego postanowienia, ponieważ w wyniku wznowienia postępowania mogłoby zapaść wyłącznie postanowienie odpowiadające w swej treści postanowieniu z dnia [...].06.2000r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w omawianym wyroku stwierdził, że orzeczenie organu orzekającego w drugiej instancji nie zostało poprzedzone wnikliwym rozpatrzeniem wszystkich aspektów sprawy mających istotne znaczenie dla jej merytorycznego rozstrzygnięcia, w tym kwestii podnoszonych przez P. F. w zażaleniu, w którym to zarzuca on, iż: 1. należący do niego dom mieszkalny i budynki gospodarcze znajdują się w odległości 50m, a studnia w odległości ok. 20m od składowiska osadów, 2. występują nieścisłości w ocenie oddziaływania na środowisko, podając jako przykład zapis na jej str. 28, że zmodernizowana oczyszczalnia nie będzie inwestycją szczególnie uciążliwą dla zdrowia ludzi pod względem emisji zanieczyszczeń do powietrza, a jednocześnie na str. 20 stwierdzono, że zmodernizowana oczyszczalnia nadal będzie emitować do otoczenia zanieczyszczenia mikrobiologiczne i zapachowe, 3. autor oceny pomija warunki meteorologiczne panujące w otoczeniu oczyszczalni i najczęstszy kierunek wiatru, który jest dla Skarżącego niekorzystny, 4. autor oceny zapewnia, że szczelne wykonanie obiektów gwarantuje, że nie będzie skażenia ściekami, tymczasem nastąpił przeciek z laguny, 5. autor oceny zakłada, że modernizacja pozwoli na zmniejszenie hałasu w porze nocnej nie powinien przekraczać 50dB, natomiast normy przewidują, że dopuszczalny hałas w porze nocnej wynosi 40 dB; P. F. uważa, że przy zwiększonej liczbie urządzeń emitujących hałas jego zasięg ulegnie zwiększeniu, a nie zmniejszeniu. Rozpoznając ponowienie sprawę, mając na uwadze wytyczne zawarte w wyroku Sądu, Minister Środowiska odniósł się do poszczególnych zarzutów podniesionych w zażaleniu, wskazując między innymi, iż : Ad. 1. Obiekty, na które wskazuje P. F. faktycznie znajdują się w niedużej odległości od składowiska osadów — lagun osadowych. Niemniej jednak, jak wynika z dokumentów (Ocena efektów ekologicznych po modernizacji komunalnej oczyszczalni ścieków w B. - wykonana w czerwcu 2003r. przez WIOŚ w B.) laguny osadowe zostały wyłączone z eksploatacji od momentu uruchomienia stacji mechanicznego odwadniania osadów i obecnie stanowią jedynie rezerwę na wypadek awarii stacji. Realizacja tej inwestycji spowodowała przede wszystkim możliwość stopniowej likwidacji lagun osadowych, bowiem zmniejszenie uwodnienia osadów pozwoliło konsekwencji możliwość ich transportu na wysypisko, wykorzystania do celów rolniczych lub przyrodniczych, po spełnieniu warunków określonych w stosownych przepisach. Ad. 2. Zdaniem organu nie można zgodzić się ze skarżącym w kwestii nieścisłości w ocenie oddziaływania na środowisko. Organ wskazuje, iż zmodernizowana oczyszczalnia nadal będzie emitować zanieczyszczenia do powietrza. Oczyszczalnia jest bowiem takim obiektem, w którym mimo zastosowania najnowocześniejszych metod oczyszczania ścieków, przeróbki osadów, nie ma możliwości hermetyzacji wszystkich urządzeń do takiego stopnia, który wyeliminowałby wszelkie emisje zanieczyszczeń do powietrza. Sam fakt emitowania zanieczyszczeń nie świadczy jednak jeszcze o tym, że oczyszczalnia jest inwestycją szczególnie uciążliwą dla zdrowia ludzi. Ad.3. Skarżący P. F. posiada nieruchomość w bliskim sąsiedztwie oczyszczalni, po stronie północno-wschodniej, w której znajdują się laguny osadowe. Jak wynika z dokumentów ("Ocena oddziaływania na środowisko", sporządzonej w kwietniu 2000r. i .Analiza stanu środowiska po zakończeniu modernizacji ciągu biologicznego oczyszczalni ścieków w B." z marca 2006 r.) laguny zostały wyłączone z eksploatacji. Rozwiązanie tego istotnego problemu było możliwe dzięki budowie stacji mechanicznego odwadniania osadu przefermentowanego, co pozwoliło na zmianę postaci powstających osadów z płynnej na stałą i zmniejszenie objętości powstających odpadów. Pozostałe rozwiązania techniczne modernizacji oczyszczalni ścieków są również korzystne z punktu widzenia ochrony powietrza. Wymiana systemu napowietrzania ścieków i automatyczne sterowanie pracą urządzeń do napowietrzania ogranicza emisję bioaerozoli z komór napowietrzania. Przykrycie osłonami zagęszczaczy osadu zmniejsza uciążliwość zapachową. W opracowaniu "Ocena oddziaływania na środowisko" faktycznie nie zamieszczono informacji o warunkach meteorologicznych występujących na omawianym terenie. Autor na str. 20 ograniczył się do ogólnych rozważań na temat warunków pogodowych najbardziej korzystnych ze względu na rozprzestrzenianie się zanieczyszczeń w powietrzu oraz najmniej korzystnych. Jako te niekorzystne uznał występowanie stałej równowagi atmosfery przy pogodzie bezwietrznej oraz inwersji temperatur w niskich warstwach, które mogą powodować występowanie "przypowierzchniowych strug o silnym zapachu". W zażaleniu informacje te przedstawia się jako niekorzystne dla właściciela posesji. Biorąc pod uwagę wszystkie aspekty sprawy — zgodnie z wyrokiem Sądu — uwzględniono wyniki dokumentacji z marca 2006 r., zawierającej analizę stanu środowiska po zakończeniu modernizacji. Na str. 19 i 20 zamieszczono informacje meteorologiczne, z których wynika, iż stan stałej równowagi występuje w 15,37% przypadków w roku. Jednak nie wszystkie te przypadki będą charakteryzowały się jednoczesnym występowaniem inwersji temperatur i brakiem wiatru. Wiatry z kierunku południowo-zachodniego (SW), które najbardziej wpływają na stopień oddziaływania oczyszczalni na teren nieruchomości P. F., występują w 13,2% przypadków w roku. Najczęściej wieją wiatry z kierunków: zachodniego (W) i południowo-wschodniego (SE) — po :4,3%. Niezasadne jest więc stwierdzenie w zażaleniu, że wszystkie zanieczyszczenia skierowane są w stronę tej posesji. Podkreślić trzeba też fakt, że przedmiotem postępowania nie jest lokalizacja oczyszczalni ścieków, ale jej modernizacja, która w efekcie spowodowała zmniejszenie oddziaływania na środowisko, co potwierdza chociażby, zawarta w aktach sprawy, "Ocena efektów ekologicznych po modernizacji komunalnej oczyszczalni ścieków w B." wykonana w czerwcu 2003r. Ad.4. W omawianej ocenie oddziaływania wskazano, iż w ramach modernizacji oczyszczalni nie przewiduje się budowy nowych zbiorników ścieków, natomiast nowe rurociągi i kanały ściekowe będą szczelne. Omawiane uzgodnienie nie obejmowało kwestii szczelności obiektów oczyszczalni, bowiem to zagadnienie jest regulowane przepisami Prawa budowlanego. Prawidłowość wykonania obiektów potwierdził Prezydent B. w piśmie z dnia 04.10.2002r. nie zgłaszając sprzeciwu na użytkowanie w całości zmodernizowanego ciągu biologicznego. Możliwość przecieku z lagun, czego obawia się P. F., jest mało prawdopodobna. Faktycznie przed modernizacją oczyszczalni osad pofermentacyjny półpłynny był odprowadzany i gromadzony na lagunach, a ponieważ ich możliwości dalszego odwadniania osadu były ograniczone podjęto działania zmierzające do budowy stacji odwadniania i mechanicznego zagęszczania osadu. Dzięki budowie stacji laguny, jak wskazano wcześniej, zostały wyłączone z użytkowania. Począwszy od października 1999r. (rozruch technologiczny — sierpień I999r.) osad przefermentowany z komór fermentacyjnych nie jest już kierowany na laguny. Tak więc od 1999r. w wyniku naturalnego odwadniania osadów w lagunach ich poziom obniżył się o połowę, osady są ustabilizowane i charakteryzują się konsystencją zbliżoną do ziemistej. Ponadto laguna położona najbliżej posesji P. F. jest opróżniona w ok. 70%, bowiem osady z niej były przekazywane firmom w celu gospodarczego ich wykorzystania. Tak więc mając na uwadze wyjaśnienia powyższego aspektu sprawy należy stwierdzić, iż pozostały osad składowany w lagunach nie stanowi zagrożenia spowodowanego np. możliwością przerwania wałów otaczających laguny. Ad.5. Autor oceny oddziaływania wskazuje w niej, iż "bezpośrednimi i największymi źródłami hałasu są rurociągi technologiczne i dmuchawy tłoczące sprężone powietrze do komór napowietrzania". Jakkolwiek ocena potwierdza istnienie przekroczeń emisji hałasu to jednak przekroczenia te wykazano w odniesieniu do nieobowiązującego wówczas rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30.09.1980r. w sprawie ochrony środowiska przed hałasem i wibracjami (Dz.U. Nr 24, poz. 50). W dacie opracowywania w/w oceny, jak i dokonywania omawianego uzgodnienia obowiązywało rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych ± Leśnictwa z dnia 13.05.1998r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 66, poz. 436). Natomiast w dacie rozpatrywania zażalenia obowiązuje rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29.07.2004r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 178, poz. 1841), które w 5 określa wartości dopuszczalne w porze dziennej w wysokości 55 dB(A) i w porze nocnej 45 (dB). W powyższej ocenie przyjęto, iż zastosowanie odpowiednich rozwiązań pozwoli ograniczyć emisję hałasu do wielkości dopuszczalnych. Taki też warunek w zakresie ograniczenia emisji hałasu, zgodnie z obowiązującym wówczas rozporządzeniem z dnia 13.05.1998r., zawierała decyzja Wojewody [...] z dnia [...].07.2000r. znak: [...] uzgadniająca projekt budowlany modernizacji obiektów części biologicznej oczyszczalni w B. Według wykonanej w marcu 2006r. "Analizy stanu środowiska naturalnego po zakończonej modernizacji ciągu biologicznego oczyszczalni ścieków w B." poziom emisji hałasu, w wyniku modernizacji oczyszczalni, uległ zmniejszeniu w stosunku do danych zawartych w ocenie I na granicy działki oczyszczalni nie następują przekroczenia ani w porze dziennej, ani nocnej. Jest to wynikiem zainstalowania osłon dźwiękochłonnych na stacji dmuchaw, dostosowanie wydajności dmuchaw do potrzeb oraz wytłumienie rurociągów technologicznych poprzez instalacje nowych układów sieciowych. Reasumując, organ odwoławczy uwzględniając orzeczenie Sądu zawarte w wyroku z dnia 14.06.2005r. wnikliwie rozpatrzył wszystkie aspekty sprawy, mające istotne znaczenie dla jej merytorycznego rozstrzygnięcia. Wyjaśniono, iż rzeczywiście przedłożona "Ocena oddziaływania na środowisko na etapie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu" charakteryzując środowisko w niektórych jego elementach nie była zbyt precyzyjna, na co wskazał Sąd. Jednakże wzięto pod uwagę, iż sytuacja formalno-prawna, w jakiej Sąd oceniał sprawę, uległa zmianie do czasu rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia. Ocena wyrażona w omawianym wyroku, przy ponownym orzekaniu wiąże organ odwoławczy, dlatego prześledzono cały tok postępowania. Pojawiły się bowiem nowe okoliczności, które organ odwoławczy musiał w postępowaniu uwzględnić. Przede wszystkim zwrócono uwagę na fakt, iż modernizacji oczyszczalni w omawianym zakresie dokonano na podstawie ostatecznych decyzji, w tym Prezydenta Miasta B. z dnia [...].06.2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przebudowy i modernizacji części biologicznej oczyszczalni ścieków. W/w decyzja Prezydenta była podstawą do zatwierdzenia przez ten organ projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę — modernizację obiektów części biologicznej oczyszczalni ostateczną decyzją z dnia [...].08.2000r. Także Wojewoda [...] decyzją ostateczną z dnia [...].07.2000r. znak: [...] uzgodnił projekt budowlany modernizacji obiektów części biologicznej oczyszczalni ścieków w B. pod warunkiem zastosowania w projekcie wykonawczym rozwiązań technicznych ograniczających emisję hałasu ze stacji dmuchaw, aeratorów pompowni ścieków i osadów, tak by nie przekraczał wartości 6OdB/A/ w dzień i 50 dB/A/ w nocy na granicy działki oczyszczalni. Omawiana oczyszczalnia uzyskała też zgodę Prezydenta B. na użytkowanie w całości zmodernizowanego ciągu biologicznego. Także Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w opracowaniach z czerwca 2000r. i 2003r. wskazał m.in. na prawidłową eksploatację obiektów oczyszczalni, na osiągnięcie założonych w dokumentacji projektowej wielkości redukcji zanieczyszczeń w odprowadzanych ściekach, na zmniejszenie objętości wytwarzanych osadów ściekowych w wyniku uruchomienia stacji odwadniania osadów, na ograniczenie oddziaływania oczyszczalni poprzez stopniową likwidację lagun osadowych. Kolejnym dokumentem uwzględnionym w postępowaniu była Jknaliza stanu środowiska naturalnego po zakończonej modernizacji ciągu biologicznego oczyszczalni ścieków w B." , z której wynika, iż modernizacja, zdaniem autorów, wpłynęła pozytywnie na zmniejszenie zasięgu oddziaływania oczyszczalni na środowisko. Skargę na powyższe postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2006r. wniósł P. F. Żądając jego uchylenia, jak również postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2002r. zarzucił, że Minister Środowiska w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględnił budowy stacji dozowania koagulanta wraz z zbiornikiem magazynowym. Zawiadomienie [...] mówi o powstaniu tego obiektu w wyniku modernizacji węzła biologicznego, natomiast postanowienie Wojewody [...], które Minister utrzymuje w mocy, pomija ten obiekt. Obiekt ten zawierający substancje żrącą jest zlokalizowany na nasypie, u podnóża, którego biegnie droga (ul. [...]) prowadząca do naszego siedliska. Gdyby doszło do awarii np. wycieku, życie przechodzących w pobliżu ludzi byłoby zagrożone. Wspomniane wyżej postanowienie wojewody nie uzgadnia również fundamentu pod biofiltr, do którego mają być kierowane odgazy o temp. ok. +100°C Laguny osadowe nadal stanowią składowisko osadów mimo istniejącego składowiska w H. Do laguny III zlewane są zawartości wozów asenizacyjnych a do laguny I (położonej najbliżej naszego gospodarstwa) po zepchnięciu spychaczem starego osadu od początku 2006r. zwozi się kontenerami osad odwodniony. W swoim piśmie do Wojewody [...] poinformowałem, że wbrew zapewnieniom, laguny są eksploatowane i wydziela się okropny fetor. Dyrektor Wydziału Ochrony Środowiska zapewnił w swoim piśmie o zaprzestaniu zgarniania starego osadu. Jednakże prace trwały nadal. W marcu na naszej posesji pojawiło się dwóch inspektorów ochrony środowiska z wyjaśnieniem, ze ich zamiarem jest pomiar hałasu na zlecenie Wodociągów. Poinformowałem ich, iż przyjechali mierzyć hałas wtedy, kiedy go nie ma - dla nas mieszkających w bezpośrednim sąsiedztwie oczyszczalni był to dzień bez hałasu. Wspomnieliśmy im wówczas o wywożeniu osadów do laguny. Inspektorzy skorzystali z nieszczelności ogrodzenia i widzieli na własne oczy zawartość laguny wypełnioną świeżo wywiezionym osadem, w odróżnieniu od starego porośniętego roślinami i częściowo zepchniętego na boki oraz przysypanego śniegiem. Jak wynika z uzasadnienia do postanowienia Ministra [...] na stronie 2 nie znalazło to odzwierciedlenia we wnioskach pokontrolnych. Minister powołuje się na: "Analizę stanu środowiska po zakończeniu modernizacji ciągu biologicznego oczyszczalni ścieków w B." z marca 2006r., z której wynika, że laguny zostały wyłączone z eksploatacji. Powyższa .Analiza...." Jest, więc nierzetelna. W uzasadnieniu postanowienia organ nie rozpatrzył wnikliwie warunków meteorologicznych panujących w sąsiedztwie oczyszczalni ścieków i w konsekwencji mających istotny wpływ na zdrowie jego rodziny. Skarżący podnosi, iż do pisma skierowanego do Ministra Środowiska z dnia 31.03.2006r. dołączył plan położenia jego gospodarstwa. Wynika z tego planu wyraźnie, że w przypadku wiatrów płd. — zach. wszystkie urządzenia emitujące odory, mikroorganizmy i hałas znajdują się na osi wiatru, a to oznacza, że wszystkie zanieczyszczenia z oczyszczalni są skierowane wówczas w stronę posesji skarżącego i negatywne oddziaływanie obiektów kumuluje się. Wiatry zachodnie również negatywnie wpływają na zdrowie jego rodziny. Droga prowadząca do siedliska biegnie, bowiem wzdłuż wszystkich obiektów oczyszczania ścieków. Te najbliżej położone znajdują się 50-60m od drogi. Idąc, więc drogą przy wietrze zachodnim, wdychamy tym razem kolejno (a nie jak powszednio razem), to, co akurat emitują urządzenia. Natomiast nigdy jeszcze się nie zdarzyło, aby wszystkie niczego nie emitowały. Wiatry płd. - wsch. również na nas oddziaływają. Zarzuca ponadto, że Minister nie uwzględnił w swoim postanowieniu urządzeń tych istniejących i nowo powstałych pod kątem emitowania hałasu i jego wpływu na zdrowie mojej rodziny. Do nowo powstałych obiektów wtłacza się ścieki, a to stanowi dodatkowy hałas, gdyż przedtem te obiekty nie istniały. Kilkakrotnie telefonowaliśmy na oczyszczalnię w godzinach wieczornych prosząc o wyciszenie hałasu. Pracowały wówczas urządzenia intensywnego napowietrzania ścieków. Hałas był uciążliwy wewnątrz naszego domu. Ostatni taki telefon wykonaliśmy w dn.15.05.2006r. zmierzony wówczas przez nas hałas wynosił 70dB. o czym poinformowaliśmy dyspozytora. Wyniki pokontrolne są, więc nierzetelne. Zarzucam również ministrowi, że nie rozpatrzył oddziaływania mikroorganizmów na zdrowie mojej rodziny i uprawy. W piśmie skierowanym do Ministra Środowiska z dnia 18.02.2002r. dołączyłem zdjęcia białej mgły wydobywającej się z komór napowietrzania. Nic pod tym względem po modernizacji obiektu się nie zmieniło. Nadal wdychamy bioaerozol, chorujemy na przewlekłe infekcje górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Minister w zaskarżonym postanowieniu popiera działania władz samorządowych i wojewódzkich, chcących za wszelką cenę (nawet kosztem zdrowia mojej rodziny) zamknąć oddziaływanie oczyszczalni ścieków w jej granicach. Mimo modernizacji, o której Minister zapewnia, że miała miejsce, moja rodzina tego nie odczuwa. Nadal jesteśmy wystawieni na przewlekłe oddziaływanie mikroorganizmów, hałasu i fetoru. W uzasadnieniu postanowienia [...] Minister doszedł do wniosku, iż oczyszczalnia mimo zastosowania najnowocześniejszych urządzeń, nie jest w stanie wyeliminować szkodliwego oddziaływania, jednak stwierdził, że sam fakt emitowania zanieczyszczeń nie świadczy jeszcze o tym, że oczyszczalnia jest inwestycją szczególnie uciążliwą dla zdrowia. W tym miejscu Minister Środowiska sam sobie zaprzecza. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podnosząc, iż przedmiotem uzgodnienia nie jest lokalizacja nowo powstającej czyszczalni, a jedynie modernizacja oczyszczalni już istniejącej, której celem jest zmniejszenie oddziaływania na środowisko. Celem modernizacji była zaś między innymi wymiana istniejących urządzeń do napowietrzania ścieków o konstrukcji ograniczającej zasięg emisji bioaerozoli z komór napowietrzania oraz przykrycie zagęszczaczy grawitacyjnych osadu dla zmniejszenia uciążliwości zapachowej. A zatem organ nie może odnieść się do podnoszonych przez skarżącego kwestii dotyczących wpływu zanieczyszczeń ze zmodernizowanego węzła biologicznego na życie i zdrowie jego rodziny. Minister wskazuje, iż oddziaływanie oczyszczalni na życie i zdrowie ludzi może być przedmiotem odrębnego postępowania i to tylko wówczas gdy występuje zagrożenie dla życie lub zdrowia ludzi. Właściwym organem do przeprowadzenia takiego postępowania byłby wówczas Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną, a podstawowym kryterium kontroli jest zgodność zaskarżonego aktu z prawem. Badając legalność zaskarżonego postanowienia, w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, uzasadniającym konieczność jego uchylenia. Przede wszystkim należy podnieść, iż w ocenie Sądu zaskarżone w sprawie postanowienie wydane zostało z naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu wyrażonej w art. art. 10 § 1 Kpa. Zasada ta nakłada na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz obowiązek umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Prawo czynnego udziału strony w postępowaniu, jako korelat obowiązku organu, obejmuje prawo do podejmowania czynności procesowych mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy administracyjnej. W zakresie prawa do czynnego udziału w postępowaniu strona może realizować szereg uprawnień procesowych określonych wyraźnie przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego (np. art. 78 § 1, art. 79), natomiast w zakresie prawa do obrony ma uprawnienie do wypowiedzenia się przed wydaniem orzeczenia co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (por. art. 81). Obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu obejmuje fazę wszczęcia postępowania, fazę postępowania wyjaśniającego, fazę między zakończeniem postępowania wyjaśniającego a wydaniem decyzji oraz fazę wydawania decyzji. Należy bowiem mieć na uwadze, iż uniemożliwienie stronie czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym stanowi przesłankę do jego wznowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Przy czym absencja strony w postępowaniu administracyjnym w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. obejmuje zarówno przypadki, gdy strona w ogóle nie brała udziału w postępowaniu, jak i gdy nie brała udziału w istotnych czynnościach przygotowawczych organu. Z nadesłanych Sądowi akt administracyjnych sprawy, jak również wyjaśnień Ministra Środowiska przedłożonych w toku postępowania sądowego - pismo z dnia 5 września 2006 roku (k-28 akt sądowych) wynika, iż zaskarżone postanowienie nie zostało właściwie doręczone jednej ze stron postępowania tj. Spółce G. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. Mając na uwadze, iż powyższe naruszenie stanowi przesłankę do wznowienia postępowania trybie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, co zgodnie z art. 145 § 1 ust. 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uzasadnia konieczność uchylenia przez Sąd rozstrzygnięcia organu zapadłego w sprawie. 10 Ponadto w przytoczonym powyżej piśmie z dnia 5 września 2006r. organ wskazuje, iż stronom postępowania wymienionym w pkt. 3-31 rozdzielnika postanowienia doręczono zaskarżone postanowienie bez zwrotnych potwierdzeń odbioru. Wobec powyższego organ nie jest wstanie wykazać, czy osoby te faktycznie otrzymały zaskarżone postanowienie. Należy zatem wskazać, iż zgodnie z zasadą oficjalności doręczeń wyrażoną w art. 39 Kpa, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Organ ma zatem ustawowy obowiązek właściwego dokonania doręczenia pism tzn, wszelkich wezwań, zawiadomień, protokołów, innych dokumentów, decyzji, postanowień itp. wydawanych w toku postępowania administracyjnego jego stronom. Zasada oficjalności doręczeń wyraża się w tym, że strony i inni uczestnicy postępowania ani nie muszą składać osobnych wniosków lub żądań co do doręczenia im pism, ani nie muszą domagać się w siedzibie organu, czy jest jakieś pismo do odebrania w ich sprawie, ponieważ doręczeń organ dokonuje z urzędu (patrz Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz pod redakcją prof. dr hab. Barbary Adamiak i prof. dr fab. Janusza Borkowskiego, wydanie 7, zaktualizowane i rozszerzone, wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2005, str.288). W ocenie prawidłowości doręczeń bierze się pod uwagę jedynie sam fakt doręczenia pisma do adresata, z tego też względu art. 39 Kpa. stanowi, iż doręczeń dokonuje się za pokwitowaniem, które ma znaczenie dowodowe np. przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności. Wprawdzie w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uznania, iż doręczenie zaskarżonego postanowienia bez potwierdzenia odbioru miało istotny wpływ na wynik postępowania, niemniej jednak, w ocenie Sądu, którego zadaniem jest kontrola działalności administracji publicznej jest zwrócenie organowi uwagi na powyższe uchybienie w celu wyeliminowania go na przyszłość. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w/w ustawy. Rozpoznając sprawę na skutek uchylenia zaskarżonego postanowienia, organ winien ponownie rozpoznać zażalenie skarżącego, mając na uwadze wytyczne 11 zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2005r. w tym mając na uwadze zarzuty podniesione w skardze skarżącego, odnieść się szczególnie do kwestii wpływu uzgadnianej inwestycja na życie i zdrowie ludzi, emisję hałasu i zgodnie z niniejszym wyrokiem właściwie doręczyć rozstrzygnięcie stronom postępowania.