IV SA/Wa 1193/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, asesor WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę - Postanowieniem z [...] czerwca 2008r. Nr [...] Minister Środowiska, po rozpatrzeniu zażalenia D. P., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a w związku z art. 149 § 3 k.p.a, utrzymał w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] kwietnia 2008r. znak: [...] orzekające o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004r. Postanowieniem tym Wojewoda uzgodnił lokalizację inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej nr [...] w miejscowości S. na działce nr [...]. Organ ustalił, iż powyższe postanowienie rzeczywiście nie zostało doręczone D. P., który pismem z 4 października 2005r., wystąpił o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a, w sprawie nim zakończonej. We wniosku wskazał, iż o kwestionowanym rozstrzygnięciu dowiedział się od Z. G.- cyt: "przedstawiciela stowarzyszenia z R." w dniu 4 października 2005r. W toku postępowania ustalono w oparciu min. o protokół przesłuchania świadka, że o kwestionowanym postanowieniu wnioskodawca dowiedział się w okresie pomiędzy styczniem a kwietniem 2005r, natomiast wniosek o wznowienie postępowania nosi datę 4 października 2005r. Zatem w ocenie organu nie został dotrzymany miesięczny termin określony w art. 148 § 1 k.p.a, co skutkowało koniecznością odmowy wznowienia postępowania. Jednocześnie organ wskazał, iż niezachowanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie może uzasadniać brak wiedzy strony o znaczeniu prawnym faktu wydania omawianego postanowienia Wojewody. Termin jednego miesiąca biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do żądania wznowienia, a nie od dnia, w którym prawidłowo oceniła znaczenie tego uzgodnienia. Świadomość prawnego znaczenia dokonanego uzgodnienie nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu przewidzianego w art. 148 §1 k.p.a. Skargę na powyższe postanowienie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego D. P., zarzucając mu pominięcie i zignorowanie zarzutów przedstawionych w zażaleniu. Sygn. akt IV SA/Wa 1193/08 Wskazując na powyższe uchybienie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, iż termin do wniesienia wniosku o wznowienie, należy liczyć nie od dnia w którym strona dowiedziała się o decyzji, lecz od dnia w którym miała możliwość zapoznania się z jej treścią i jej rozstrzygnięciem. W rozpoznawanej sprawie wobec niedoręczenia skarżącemu do dnia wniesienia skargi, spornego uzgodnienia, nie zna on nadal jego treści. Powoływanie się zatem przez organ na słowa skarżącego zaczerpnięte z jego przesłuchania pozbawione jest więc podstaw prawnych. Ponadto skarżący podniósł, iż organ odwoławczy zaakceptował błąd popełniony przez organ I instancji polegający na nieprzywołaniu art. 149 § 3 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, iż wznowienie postępowania administracyjnego jest trybem nadzwyczajnym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznej/postanowienia, a więc takiej decyzji, która na mocy art. 16 § 1 k.p.a. jest objęta zasadą trwałości decyzji ostatecznych. Z tego też względu wznowienie postępowania obwarowane jest szczególnymi wymogami formalnymi. Podstawy wznowienia postępowania administracyjnego wymienione są enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a. Wykładnia rozszerzająca podstaw wznowienia Sygn. akt IV SA/Wa 1193/08 nie jest dopuszczalna (zob. wyrok NSA z 26 października 1999 r., IV SA 1739/97, LEX nr 47859). Zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe, decyzja wydana została w wyniku przestępstwa, decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27, strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu, 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2), 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Artykuł 145a § 1 k.p.a. stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. Natomiast na podstawie art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 §2). Wskazać należy, iż przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek taki oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. i 145a k.p.a., oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wymienionych w art. 148 Sygn. akt IV SA/Wa 1193/08 k.p.a. Jeżeli przekroczono termin do jego złożenia lub wniosek nie wskazuje przesłanek do wznowienia postępowania, organ administracji wyda decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje fakt oparcia przez skarżącego żądania wznowienia postępowania administracyjnego na przesłance wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Skarżący uważa bowiem, że został pominięty jako strona postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2004r., uzgadniającej lokalizację inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej nr [...] w miejscowości S. na działce nr [...]. W ocenie jednak organów z wnioskiem o wznowienie niniejszego postępowania wystąpił on z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania ze wskazanej przez skarżącego przyczyny biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Cytowany przepis art. 148 § 2 k.p.a. jest klarowny i jasny - ustawodawca liczy bieg terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania nie od daty doręczenia rozstrzygnięcia (jak np. termin do wniesienia odwołania określony w art. 129 § 1 k.p.a., czy termin z art. 111 § 1 k.p.a. do żądania uzupełnienia decyzji), lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu ( wyrok NSA z dnia 3 lutego 1998 r. w sprawie sygn. akt I SA 769/97). Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest pojęciem tożsamym z doręczeniem decyzji. W pierwszym przypadku chodzi o informację o wydaniu decyzji, w drugim o czynność jej doręczenia. Artykuł 148 § 2 nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. faktu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja (por. wyrok NSA z dnia 10 marca 2006 r. sygn. akt II OSK 622/05). Termin do złożenia żądania wznowienia postępowania zaczyna zatem bieg od dnia dowiedzenia się przez stronę w jakikolwiek sposób o istnieniu decyzji. Podkreślić przy tym należy, iż zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, organ administracji zaś swobodnie ocenia dowody w tej mierze. W przypadku złożenia Sygn. akt IV SA/Wa 1193/08 przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w art. 148 § 2, organ administracji jest zobowiązany do wydania, na podstawie art. 149 § 3, decyzji lub zgodnie z art. 126 k.p.a postanowienia o odmowie wznowienia postępowania. Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż w ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy prawidłowo oceniły że skarżący dowiedział się o postanowieniu pomiędzy styczniem a kwietniem 2005r. A zatem przyjmując nawet najbardziej korzystny dla skarżącego termin do wniesienia przez niego wniosku, należy wskazać, iż upłynął on kilka miesięcy przed faktycznym jego wniesieniem w październiku 2005r. Okoliczność ta zastała potwierdzona w toku postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, bowiem iż organ I instancji, w celu rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy w dniu 4 marca 2008r. przesłuchał skarżącego, na okoliczność czego sporządzono protokół. D. P. oświadczył wówczas, iż o postanowieniu dowiedział się pod koniec stycznia 2005r. z decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] stycznia 2005r., wywieszonej w miejscu publicznym. Czytając tą decyzję wiedział on o uzgodnieniu z Wojewodą [...]. Ustalono także, że w związku z obwieszczeniem z [...] stycznia 2005r. mieszkańcy S. w tym również skarżący wnieśli 9 lutego 2005r. protest. Analiza treści znajdującej się w aktach sprawy w/w decyzji wskazuje, iż w odniesieniu do kwestionowanego w postępowaniu wznowieniowym postanowienia powołuje ona datę jego wydania, numer oraz rozstrzygnięcie jakie zostało wydane przez Wojewodę. Ponadto z akt sprawy wynika, iż skarżącemu doręczona została również decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] marca 2005r. Nr [...] orzekająca o utrzymaniu w mocy w/w decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] stycznia 2005r, w której także znajduje się informacja o dokonanym przez Wojewodę [...] uzgodnieniu. Powyższe w sposób jednoznaczny wskazuje, iż zarówno o postanowieniu, jak i wbrew zarzutom skargi o jego rozstrzygnięciu skarżący dowiedział się z treści w/w decyzji. Tym samym nie można zakwestionować poczynionych przez organy ustaleń co do przekroczenia przez skarżącego ustawowego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania wnioskiem z 4 października 2005r. Sygn. akt IV SA/Wa 1193/08 Na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie mogło mieć także wpływu błędne przywołanie przez organ I instancji podstawy prawnej wydanego rozstrzygnięcia, polegające na wskazaniu zamiast art. 149 § 3 art. 149 § 1 k.p.a.. W ocenie bowiem Sądu zawarte w tym postanowieniu rozstrzygnięcie cyt: "odmówić wznowienia postępowania", oraz treść jego uzasadnienia nie budzą żadnych wątpliwości, iż faktyczną podstawę jego wydania stanowił art. 149 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo i postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) orzekł jak w sentencji.