IV SA/Wa 1195/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marian Wolanin po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejasnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. H., M. B., K. P. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] nakładającą karę pieniężną w wysokości 110 000 (stu dziesięciu tysięcy) zł na R. H., M. B., K. P. (prowadzących działalność jako spółka cywilna) oraz nałożył karę pieniężną w wysokości 90 000 (dziewięćdziesięciu tysięcy) zł. Skargę na decyzję z dnia [...] marca 2012 r. złożyli R. H., M. B., K. P., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazali, że nie dysponują rezerwami finansowymi na pokrycie tak znacznego zobowiązania finansowego. Wykonanie decyzji może grozić skarżącym utratą płynności finansowej i w konsekwencji niewypłacalnością. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1270) - dalej w skrócie: p.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza jednak na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z powyższej regulacji wynika, iż instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, albowiem może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. Orzecznictwo sądów administracyjnych zwraca uwagę, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary tj. 90 000 zł, stwierdzić należy, iż uiszczenie jej może rodzić poważne trudności dla skarżących. Ze względu na okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania ww. decyzji, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania destabilizacji finansowej skarżących, zobowiązanych do jej solidarnej zapłaty. W tej sytuacji uiszczenie kwoty 90 000 zł może spowodować dla skarżących trudne do odwrócenia skutki finansowe, w postaci ich niewypłacalności, w tym jako wspólników spółki cywilnej. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 §3p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.