IV SA/Wa 1264/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Andrzej Malinowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2007 r. sprawy ze skargi T. S. i K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) kwietnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z dnia (...) marca 2007 roku, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz skarżących T. S. i K. S. kwotę 237 (dwieście trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia (...) marca 2007r., wydaną na podstawie art. 157 § 1 i 2, art. 158 § 1 i art. 17 kpa, po rozpatrzeniu wniosku T. i K. małż. S., odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia (...) października 2005r. ustalającej warunki zabudowy na działce nr (...) przy ul. (...) w S. dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami socjalnymi-galeriowiec wraz z urządzeniami infrastruktury i zagospodarowania terenu, niezbędnymi do jego funkcjonowania. W uzasadnieniu decyzji podano, iż skarżący we wniosku dnia 12 października 2006r. - przekazanym postanowieniem Wojewody Podlaskiego z dnia (...) października 2006r. -uzupełnionym pismem z dnia 4 listopada 2006r., wskazali, iż wymieniona wyżej decyzja Burmistrza została wydana z naruszeniem art.7 i art. 10 § 1 kpa, ponieważ nie zostali zawiadomieni o wszczęciu postępowania i nie brali udziału w prowadzonym postępowaniu. Organ stwierdził, że skarżący są stroną postępowania i nie brali udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Naruszenie art. 10 § 1 kpa stanowi przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, a to oznacza, że zarzut podnoszony we wniosku nie może stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu wniosku skarżących z dnia 28 marca 2007r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia (...) kwietnia 2007r. utrzymało w mocy własną decyzję z dnia (...) marca 2007r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. i K. małż. S., wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Burmistrz S. wydając decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji, której inwestorem jest miasto S., nie zawiadomił ich o toczącym się postępowaniu, mimo że mieszkają w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. Skarżący stwierdzili, iż nie przekonuje ich argument Kolegium o niemożności uchylenia zaskarżonej decyzji ze względu na wyrok WSA z dnia 5 maja 2005r., sygn. VII SA/Wa 826/04, skoro ten sam Sąd w wyrokiem z dnia 22 grudnia 2006r. sygn. IV SA/Wa 2065/06 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...) września 2006r. z powodu nie brania udziału w postępowaniu jednej ze stron. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wnieśli o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty co w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodano nadto, że skarżący złożyli wniosek o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, który postanowieniem z dnia (...) czerwca 2007r. został zgodnie z właściwością przekazany do rozpatrzenia Burmistrzowi S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesiona skarga jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności jego wykładni. Ponadto stosownie do treści art. 134 § 1 cyt. ustawy Sąd uwzględnienia skargę także ze względu na inne uchybienia nie podnoszone w skardze albowiem Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem dokonywanej kontroli jest więc ustalenie, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Oceny tej dokonuje się przy uwzględnieniu stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonych decyzji. Dokonując analizy akt sprawy należy dojść do przekonania, iż obie decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa, bowiem organ administracji rozpoznając niniejszą sprawę nie poczynił żadnych ustaleń w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Przede wszystkim wskazać należy, iż z treści pisma skarżących z dnia 12 października 2006r. nazwanego " odwołaniem", skierowanego do Wojewody Mazowieckiego, stanowiącym podstawę do wszczęcia niniejszego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia (...) października 2005r. ustalającej warunki zabudowy, wynika, że skarżący pierwszy wniosek ( noszący datę sporządzenia 15 maja 2006r. ) o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Burmistrza złożyli w dniu 17 lipca 2006r. do Starosty w S. Jak podają skarżący , Starosta S. postanowieniem z dnia (...) października 2006r. ( ...) na podstawie art. 65 § 1 kpa przekazał wniosek skarżących z dnia 15 maja 2006r. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza z dnia (...) października 2005r. do rozpatrzenia wg właściwości Burmistrzowi S. Z treści pisma skarżących skierowanego do Wojewody Mazowieckiego wynikałoby, iż Burmistrz pomimo, iż nie był właściwy do rozpatrzenia tegoż wniosku o stwierdzenie nieważności własnej decyzji nie przekazał go w trybie art. 65 § 1 kpa do załatwienia wg właściwości Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w S. A to oznacza, iż zgodnie z treścią art. 61 § 1 kpa postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza S. z dnia (...) października2005r. zostało wszczęte w dniu 17 maja 2006r. wnioskiem skarżących z dnia 15 maja 2006r. W przypadku gdy nie zostało zakończone postępowanie nadzorcze wszczęte w dniu 17 maja 2006r. wnioskiem T. i K. małż. S. z dnia 15 maja 2006r. przez wydanie stosownego rozstrzygnięcia organ nadzoru nie mógł prowadzić kolejnego postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji z wniosku z dnia 12 października 2006r., przekazanym przez Wojewodę Mazowieckiego. Niezależnie od powyższego zasadnym jest zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie organ nadzoru nie zapoznał się dokładnie z treścią pisma ( odwołania) skarżących z dnia 12 października 2006r., nie poczynił żadnych kroków w celu dokładnego wyjaśnienia treści ich żądania. Organ administracji rozpoznając sprawę powinien mieć na uwadze, iż istotną zasadą postępowania administracyjnego, wyrażoną między innymi w art. 63, 128 i 140 k.p.a., jest jego odformalizowanie tak, aby sprawa mogła być rozpoznana zgodnie z intencją i interesem strony bez zbędnego formalizmu. Nie można jednak przyjąć, że jeżeli żądanie jest zredagowane niezręcznie i mało zrozumiale, to organ administracji publicznej jest uprawniony do sprecyzowania treści żądania. Jest to niedopuszczalne chociażby dlatego, że mogłoby to doprowadzić do niedopuszczalnej zmiany żądania, wbrew intencji osoby wnoszącej podanie. O tym, jaki charakter i zakres żądania ma mieć pismo wniesione przez stronę w postępowaniu administracyjnym, decyduje ostatecznie strona, a nie organ, do którego pismo zostało skierowane. W razie wątpliwości organ, mając na względzie postanowienia art. 7-9 k.p.a., powinien zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska (czyt. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2002 r. I SA 2188/00, LEX nr 81741). Mając na względzie, że w niniejszej sprawie organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego co mogło mieć wpływ na wynik sprawy Sąd uznał za konieczne wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ uwzględniając wskazania Sądu ponownie zbada sprawę i zakończy ją wydaniem stosownych rozstrzygnięć. Z tych względów, na mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 ww. ustawy.