IV SA/Wa 1269/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA - Agnieszka Łąpieś-Rosińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania wniosku D. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanowienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] oraz decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, postanowienia Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] oraz decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Skarżący D. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...], którą utrzymano w mocy postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi wojewódzkiej nr [...] relacji [...], na odcinku od ulicy [...] do ulicy [...]. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, utrzymanego nią w mocy postanowienia Prezydenta Miasta P. z [...] lutego 2012 r. oraz decyzji tego organu z [...] stycznia 2009 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww. przedsięwzięcia. W uzasadnieniu wskazał, że wykonanie decyzji, w szczególności rozpoczęcie realizacji rozbudowy drogi wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w przypadku w którym powrót do stanu poprzedniego nie będzie mógł nastąpić albo będzie mógł nastąpić jedynie po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Wykonanie decyzji oraz rozpoczęcie realizacji inwestycji spowoduje nadto obniżenie wartości nieruchomości skarżącego i nie można też wykluczyć, że przedsięwzięcie, o którym mowa, będzie bardzo znacząco oddziaływać na środowisko. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie należało zwrócić uwagę na następujące kwestie: Po pierwsze, przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. z [...] stycznia 2009 r. nr [...]. Natomiast przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu objęta jest m. in. decyzja ostateczna Prezydenta Miasta P. z [...] stycznia 2009 r. nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację ww. przedsięwzięcia. Konieczne jest zatem odniesienie się do dopuszczalności wstrzymania objętej wnioskiem decyzji. W kwestii omawianego zagadnienia (patrz T.Woś, H. Knysiak – Molczyk M. Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo LexisNexis, Wyd.5. s. 495-496) zwraca się uwagę, że kluczowe dla zakresu zastosowania art. 61 § 3 P.p.s.a. będzie znaczenie, jakie się przypisze dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu lub czynności. Przyjęte jest, że ustawodawca odsyła do stosowania pojęcia "sprawy" w znaczeniu materialnoprawnym. Przyjęte jest również, że zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a, który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. Reasumując uznaje się, że tożsamość pojęcia "sprawy" w sposób wyżej określony wyznaczają elementy skonkretyzowanego w danym rozstrzygnięciu stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw, tj. prawnej i faktycznej (por. postanowienia NSA z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt I FZ 404/11 opubl. w Lex nr 1069479, z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 138/12 opubl. w Lex nr 1121276). W rozpoznawanej sprawie pomiędzy postępowaniem dotyczącym środowiskowych uwarunkowań zgodny na realizację przedsięwzięcia, a postępowaniem w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Tożsamość elementów przedmiotowych opiera się na tożsamości treści praw lub obowiązków danego stosunku prawnego. Pomimo występującego związku między wskazanymi wyżej sprawami, bez wątpienia różnią się one przedmiotem, a także podstawą prawną rozstrzygnięcia. W świetle powyższych rozważań, złożony w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta P. z [...] stycznia 2009 r. nr [...] już tylko z tego powodu nie mógł zostać uwzględniony. Dodatkowo wyjaśnić należy skarżącemu, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, jaką jest decyzja Prezydenta Miasta P. z [...] stycznia 2009 r. nr [...], nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Decyzja taka stwierdza jedynie warunki i wymogi - z punktu widzenia ochrony środowiska - jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji. Jest ona wstępnym etapem realizacji inwestycji. Decyzja ta nie zezwala bezpośrednio na realizację przedsięwzięcia, nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym to nie decyzja środowiskowa, a rozstrzygnięcia, dla których jej wydanie jest warunkiem, mogą podlegać wykonaniu (jak np. pozwolenie na budowę). Po drugie, zauważyć należy, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania decyzji dotyczyć więc może sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje jednak zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] oraz postanowienie Prezydenta Miasta P. z [...] lutego 2012 r. nr [...], wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego. Rozstrzygnięcia te mają charakter wyłącznie procesowy. Nie nakładają na stronę jakichkolwiek obowiązków, ani nie przyznają uprawnień. Skoro zatem ze swej istoty nie mogą być wykonane, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu czy utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji byłoby bezzasadne. Z tych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P. p. s. a. orzekł jak w sentencji postanowienia.