IV SA/Wa 13/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2012 r. sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 2 Kpa, uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], ustalającą warunki zabudowy dla zabudowanej działki nr ew. [...], położonej w miejscowości L. gmina O., dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na cele usługowo-mieszkalne w ramach kompleksu zabudowy mieszkaniowo-usługowej i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 13 sierpnia 2009 r. wpłynął do Wójta Gminy O. wniosek Z. J. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania z przeznaczeniem na cele turystyczno- rekreacyjne (dokończenie budowy budynku zrealizowanego w stanie surowym zamkniętym) zlokalizowanego na działce nr [...], położonej w miejscowości L., gmina O. Organ pierwszej instancji opracował projekt decyzji o warunkach zabudowy - ustalający warunki zabudowy dla zbudowanej działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości L., gmina O., dla inwestycji polegającej na: zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na cele usługowo- mieszkalne w ramach kompleksu zabudowy mieszkaniowo-usługowej oraz analizę (część tekstową i graficzną) dla potrzeb określenia wymogów dotyczącej nowej zabudowy dla inwestycji zlokalizowanej na działce nr ewid. [...] w L. gmina O., polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego (nieczynny internat) na cele usługowe (turystyka i rekreacja), w ramach kompleksu zabudowy mieszkaniowo- usługowej. Wójt Gminy O., działając w oparciu o przepis art. 53 ust. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) przesłał do organów uzgadniających projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na "zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na cele usługowo- mieszkalne, na terenie działki oznaczonej nr ewid. [...], położonej w m. L. Gm. O. ". Projekt decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji uzyskał wymagane prawem pozytywne uzgodnienia. Następnie w dniu [...] kwietnia 2011 r., Wójt Gminy O. postanowieniem znak: [...], zawiesił postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Na postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] kwietnia 2011 r. zażalenie wniósł Z. J. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. znak: [...] uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji. W dniu [...] czerwca 2011 r. Wójt Gminy O. wydał decyzję Nr [...] ustalającą warunki zabudowy dla zabudowanej działki nr ew. [...] położonej w miejscowości L. gmina O., dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na cele usługowo-mieszkalne w ramach kompleksu zabudowy mieszkaniowo-usługowej. Od w/w decyzji zostało złożone odwołanie przez adwokat J. S. - pełnomocnika J. L. Rozpoznając przedmiotowe odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyliło decyzję Wójta Gminy Oz dnia [...] czerwca 2011 r. i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, iż zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie warunków zabudowy następuje na wniosek inwestora, co oznacza, że organ orzekający w sprawie jest związany zakresem złożonego wniosku. Kolegium podkreśliło, iż wniosek Z. J. z dnia 12 sierpnia 2009 r. o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji polegającej na " zmianie sposobu użytkowania z przeznaczeniem na cele turystyczno-rekreacyjne (dokończenie budowy budynku zrealizowanego w stanie surowym zamkniętym)." Organ pierwszej instancji w zawiadomieniu z dnia 11 września 2009 r. o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy, poinformował strony, że z wniosku Z. J. zostało wszczęte postępowanie w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla zamierzenia polegającego na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku na cele turystyczno - rekreacyjne, na terenie działki nr [...], położonej w L. gmina O. Natomiast w projekcie decyzji o warunkach zabudowy, którą przekazano organom do uzgodnienia, jak również w wydanej decyzji, określono planowane zamierzenie inwestycyjne jako: "zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na cele usługowo - mieszkalne." W ocenie organu odwoławczego organ pierwszej instancji dokonał uzgodnień do projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji, która jest niezgodna z wnioskiem inwestora. Oznacza to, iż Wójt Gminy O. błędnie ocenił wniosek, a co za tym idzie ustalając warunki zabudowy "wyszedł" poza zakres wniosku inwestora, nie zważając na zasadę, iż żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania (a w razie wątpliwości - sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do organu administracji). Takie działanie organu pierwszej instancji, zdaniem Kolegium, narusza nie tylko przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ale i art. 61 § 1 oraz art, 63 § 2 Kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. stanęło na stanowisku, że organ przy ponownym rozpatrywaniu sprawy - powinien, w oparciu o wniosek inwestora, w sposób jednoznaczny określić rodzaj inwestycji poprzez wykazanie cech inwestycji na tyle precyzyjnie, aby można było określić jej cel, jak i właściwości. Kolegium stwierdziło ponadto, iż w przeprowadzonej analizie funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu nie wyznaczono granic obszaru analizowanego, czym naruszono § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Również załącznik graficzny do analizy, w ocenie Kolegium, nie wypełnia dyspozycji art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisów powołanego wyżej rozporządzenia, bowiem brak jest oznaczeń graficznych dotyczących istotnych elementów decyzji, w tym dotyczących komunikacji. W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji nie dowiódł także, że spełniona jest jedna z przesłanek art. 61 ust. 1 warunkujących wydanie decyzji o warunkach zabudowy, mianowicie dostępu planowanej inwestycji do drogi publicznej. Wskazano, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe tylko wtedy, gdy teren inwestycji ma faktycznie i prawnie zagwarantowaną możliwość komunikacji z drogą publiczną, co oznacza, że organ obowiązany jest przed wydaniem decyzji ustalić w jaki sposób zagwarantowany będzie w danej sprawie dostęp do drogi publicznej. Kolegium zwróciło uwagę, iż w przedmiotowej sprawie : inwestor we wniosku stwierdził jedynie, że dojazd na działkę będzie się odbywał z drogi powiatowej, nie wskazując, czy działka skarżącego jest skomunikowana bezpośrednio z drogą powiatową, czy przez drogę wewnętrzną, czy też na podstawie ustanowionej służebności. W załączniku do wniosku przedstawiono jedynie graficzną propozycję komunikacji. W analizie oraz części tekstowej decyzji określono natomiast: "obsługa komunikacyjna przedmiotowej inwestycji - z drogi powiatowej nr [...] za pośrednictwem istniejącego zjazdu i drogi wewnętrznej na teren sąsiedniej posesji (działka nr ewid. [...]). W ocenie Kolegium, z akt sprawy nie wynika aby na działce nr [...] (własność skarżącego) urządzona była droga wewnętrzna ani że wnioskodawca korzysta z prawa służebności gruntowej. Również żaden z załączników graficznych tj. załącznik do projektu decyzji, jak też załącznik do analizy urbanistycznej nie określają wjazdu na działkę skarżącego. Konkludując Kolegium uznało, że kwestia dostępności działki nr [...] do drogi publicznej wymaga dodatkowego postępowania dowodowego, które może mieć wpływ na wynik sprawy. Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Z. J., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności: art. 10, 12 i art. 81 Kpa, art. 106 Kpa, art. 7 , 77 i art. 80 Kpa oraz art. 138 § 2 Kpa. W motywach skargi skarżący podniósł, iż w postępowaniu odwoławczym naruszono jego prawo jako strony, bowiem nie powiadomiono go o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym gromadzonym w sprawie oraz nie pouczono go o możliwości ustosunkowania się do niego. Za wadliwe skarżący uznał również działanie organu odwoławczego, który pomimo zapowiedzi wydania decyzji w określonym terminie, terminu tego nie dochował. Skarżący nie był również powiadamiany o jakiejkolwiek zmianie terminu wydania decyzji. Ponadto, skarżący zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C. naruszenie art. 106 Kpa poprzez ingerencję w kompetencje organów, właściwych do uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy. Niezasadne są również w ocenie skarżącego twierdzenia organu, wskazujące na konieczność przeanalizowania jego wniosku o warunki zabudowy pod kątem przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Skarżący podniósł, iż obiekt został wybudowany zgodnie z wydanym pozwoleniem na budowę. W obiekcie od początku była zaplanowana część mieszkalna - tzw. mieszkania dla nauczycieli i pokoje dla dzieci wraz z zapleczem usługowym i gospodarczym. W ocenie skarżącego również analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu została przeprowadzona prawidłowo, uzyskano także wszystkie wymagane prawem uzgodnienia. Odnosząc się do zarzutu Kolegium dotyczącego braku dostępu planowanej inwestycji do drogi publicznej, skarżący podniósł, iż w księdze wieczystej widnieje zapis o ustanowieniu służebności drogowej, przejazdu i przechodu dla działki inwestycyjnej z nieruchomości o numerze ewidencyjnym [...], czego nie wziął pod uwagę organ odwoławczy rozpoznający sprawę. W/w droga posiada bezpośrednie połączenie z istniejącą drogą powiatową poprzez zjazd. Z tego też względu niezasadne jest zdaniem skarżącego nałożenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. na organ pierwszej instancji obowiązku ustalenia, iż legitymuje się on prawem służebności gruntowej. Ponadto skarżący stwierdził, iż użyte przez niego określenie w złożonym wniosku polegające na zmianie sposobu użytkowania z przeznaczeniem na cela turystyczno - rekreacyjne jest tożsame z pojęciem usługowym, bowiem jest to funkcja usługowa. Skarżący zwrócił również uwagę na fakt, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. L. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie dotyczącym pozytywnego uzgodnienia przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków zmiany sposobu użytkowania istniejącego budynku na cele mieszkalno-usługowe. Postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] września 2011 r. jest prawomocne, zatem wniosek Kolegium o przeanalizowanie przez organ pierwszej instancji zarzutu odwołującego się dotyczącego przepisów ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w kontekście ich wpływu na decyzję o warunkach zabudowy, w ocenie skarżącego nie znajduje uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna. Według art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydawanej na wniosek inwestora. Ustawa planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w art. 59 ust. 1 przewiduje, że wymaga ustalenia w drodze decyzji o warunkach zabudowy, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. W przedmiotowej sprawie z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy wystąpił skarżący, wnosząc o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku zrealizowanego na działce nr [...] w miejscowości L. gmina O. w stanie surowym zamkniętym z przeznaczeniem na cele turystyczno-rekreacyjne po zakończeniu budowy. W ocenie Sądu, zasadnie w przedmiotowej sprawie samorządowe Kolegium odwoławcze w C. uznało, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotnym elementem było określenie, w jaki sposób wniosek inwestora determinuje rozstrzygnięcie organu orzekającego o warunkach zabudowy. Inaczej mówiąc - należało ustalić, czy organ jest związany tego rodzaju wnioskiem, czy też ma w tym zakresie pewną swobodę działania. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym organ ustalający warunki zabudowy jest związany wnioskiem inwestora, z tym że bezwzględnie związany jest rodzajem inwestycji wskazanej przez inwestora, natomiast nie jest bezwzględnie związany wskazanymi przez inwestora poszczególnymi parametrami technicznymi, opisującymi planowany obiekt budowlany. Inaczej rzecz ujmując granicę, do której organ jest związany wnioskiem inwestora, wyznacza przeznaczenie obiektów budowlanych oraz funkcje jakie mają pełnić (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 1381/07, niepublikowane oraz z dnia 15 stycznia 2008 r., niepublikowane). W niniejszej sprawie wniosek inwestora z dnia 13 sierpnia 2009 r. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy zawierał określenie, iż planowaną inwestycją jest zabudowa usługowa turystyczno-rekreacyjna. Tymczasem organ pierwszej instancji w decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku mieszkalnego na cele usługowo - mieszkalne w ramach kompleksu zabudowy mieszkaniowo - usługowej. Należy zatem stwierdzić, iż organ I instancji w sposób niezgodny z przepisami prawa materialnego - tj. art. 52 w zw. art 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - ustalił warunki zabudowy. Niezgodnie z prawem dokonał bowiem zmiany wniosku inwestora poprzez zastąpienie funkcji turystyczno-rekreacyjnej funkcją mieszkaniową. Mamy zatem do czynienia z sytuacją, w której organ dokonał analizy warunków zabudowy dla inwestycji odmiennej niż zamierzona. Jest bowiem oczywiste, że funkcja mieszkaniowa planowanego obiektu musi być poddana innej ocenie niż funkcja turystyczno-rekreacyjna. W tym miejscu należy zauważyć, iż inwestor w toku postępowania administracyjnego nie sprzeciwiał się takiej zmianie wniosku. Takie postępowanie nie może jednak oznaczać zmiany stanowiska inwestora w zakresie zmiany funkcji zabudowy. Należy bowiem podkreślić, iż analiza planowanej inwestycji i ocena jej funkcji, m.in. pod kątem zasady dobrego sąsiedztwa jest dokonywana w stosunku do wniosku. Organ odwoławczy zasadnie podniósł, że uzgodnienia przeprowadzone w toku postępowania zostały dokonane dla inwestycji, która jest niezgodna z wnioskiem inwestora. Sposób ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego został określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Przepis § 9 ust. 1-3 rozporządzenia stanowi natomiast, że warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. Skoro w przedmiotowej sprawie, brak jest na danym terenie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest ocena, czy planowany sposób zagospodarowania terenu nie naruszy zasady "dobrego sąsiedztwa" i gwarantuje zachowanie na danym terenie ładu przestrzennego określonego w art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przesłanki, jakie muszą być spełnione przy dokonywaniu tej oceny, określa art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu musi być więc poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przy zachowaniu warunków określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przedmiotowej sprawie zasadnie organ odwoławczy podniósł, iż w przeprowadzonej analizie w ogóle nie wyznaczono granic obszaru analizowanego. Ponadto załącznik graficzny do analizy nie spełnia dyspozycji art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, jak również jest sporządzony niezgodnie z przepisami rozporządzenia, bowiem brak jest na nim oznaczeń graficznych dotyczących istotnych elementów decyzji, w tym dotyczących komunikacji. W analizie tekstowej powołano się na występującą w sąsiedztwie działki inwestycyjnej działkę, na której realizowana jest usługa oświatowa, jednakże nie można ustalić, czy działka z tą funkcją znajduje się w granicach obszaru podlegającego analizie. Wobec powyższego zasadnie organ odwoławczy uznał, że analiza funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie spełnienia ustawowych warunków dla ustalenia nowej zabudowy została sporządzona nieprawidłowo. Zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jeżeli teren ma dostęp do drogi publicznej. We wniosku z dnia 13 sierpnia 2009 r. inwestor wskazał, że dojazd na działkę odbywa się z drogi powiatowej. Dalej dodał, że zjazd na działkę odbywa się z istniejącej drogi lokalnej i drogi powiatowej. W analizie tekstowej wskazano, że teren przedmiotowej działki posiada dostęp do drogi publicznej - drogi powiatowej nr [...] za pośrednictwem istniejącego zjazdu i drogi wewnętrznej na teren sąsiedniej posesji (działka nr ew. [...]). Jednakże na załączniku graficznym do analizy nie zaznaczono zjazdu. Zapis ten powtórzono w decyzji organu I instancji. Jednakże w toku postępowania nie wyjaśniono czy inwestor ma ustanowioną odpowiednia służebność na korzystanie z \j drogi wewnętrznej zlokalizowanej na sąsiedniej działce nr ew. [...]. Zatem zasadnie organ odwoławczy podniósł, iż kwestia dostępności działki inwestycyjnej do drogi publicznej wymaga dodatkowego postępowania dowodowego, które może mieć wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi należy uznać, że organ odwoławczy nie naruszył art. 138 § 2 k.p.a., gdyż zakres stwierdzonych uchybień uzasadniania powtórzenie postępowania w całości. Zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym na postanowienie w przedmiocie uzgodnienia w toku postępowania o ustalenie warunków zabudowy zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Pozostali uczestnicy postępowania zarzuty dotyczące postępowania uzgodnieniowego i wydanych w jego toku postanowień mogą podnosić w toku postępowania głównego. W toku postępowania odwoławczego strony były informowane o podejmowanych przez organ czynnościach. Faktem jest, że Kolegium uchybiło art. 10 § 1 k.p.a. ale w okolicznościach przedmiotowej sprawy uchybienie to pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Natomiast pozostałe zarzuty skargi nie są zasadne. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.