IV SA/Wa 13/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku N. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi N. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia [...] października 2013 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. znak [...] o odmowie udzielenia obywatelowi [...] N. L. zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję N. L. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w przypadku wykonania decyzji grozi mu wydalenie z Polski, zatem nie będzie mógł skorzystać z uprawnień przysługujących mu w postępowaniu sądowym. Zdaniem skarżącego, wyjazd z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w niniejszym postępowaniu, ale sprawi także, iż w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi udzielona mu ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości aktu kontrolowanego przez sąd administracyjny. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa, czy wykonanie jej przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego. W niniejszej sprawie ze względu na charakter zaskarżonego aktu nie zachodzą przesłanki określone w powyższym przepisie. Przede wszystkim należy mieć na względzie, że przedmiotem skargi do Sądu jest decyzja odmawiająca udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP. Argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie może odnieść zamierzonego skutku, gdyż bezpośrednim skutkiem odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest wydalenie cudzoziemca do kraju pochodzenia (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. akt II OZ 61/13, postanowienie NSA z dnia 10 maja 2013 r. sygn. akt II OZ 307/13). Brak jest również podstaw prawnych, aby traktować wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP jako środek prowadzący do zalegalizowania pobytu cudzoziemca (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2012 r. sygn. akt II OZ 701/12). Ponieważ zaskarżona decyzja nie zobowiązuje skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ani nie orzeka o wydaleniu go do kraju pochodzenia, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Obawa, że zostanie wydana w przyszłości decyzja zobowiązująca skarżącego do opuszczenia terytorium RP bądź orzeczenie o wydaleniu go z tego terytorium nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.