IV SA/Wa 1309/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Barszcz Sędziowie: sędzia WSA Grzegorz Rząsa sędzia WSA Anna Sidorowska-Ciesielska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., E. S., B. K., M. J., J. S. i M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2019 r., [...] w przedmiocie odmowy nakazania przywrócenia stosunków wodnych na gruncie oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania I. A., A. K., E. S., A. S. i B. K., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. z [...] lipca 2018 r., Nr [...] odmawiającą nakazania przywrócenia stanu poprzedniego przed podwyższeniem terenu lub wykonania urządzań zapobiegających szkodom na działkach sąsiadujących. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: W dniu 6 kwietnia 2017 r. do Wójta Gminy N. wpłynął wniosek z E. S., A. S., A. K., I. A., B. K. oraz B. L., dotyczący prowadzenia uciążliwej działalności gospodarczej oraz prowadzenia budowy na nieruchomości położonej we wsi J., w związku z naruszeniem prawa w zakresie prowadzenia uciążliwej działalności gospodarczej, nasypania drogi dojazdowej do nieruchomości oraz wyniesienia nieruchomości ponad poziom sąsiednich nieruchomości, pozostawienia nasypów bez zabezpieczenia, ingerencji oraz zajęcia obszaru rowu melioracyjnego, wydobycia pokładów torfu znajdujących się na terenie nieruchomości. Pismem z 10 maja 2017 r. Wójta Gminy N. zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 1121), dalej Prawo wodne, dotyczącego podwyższenia terenu działek nr ew. [...], [...],[...] i [...] w miejscowości J. oraz zmiany stanu wody na terenie tych działek oraz w pobliżu Kanału B.. Decyzją z [...] lipca 2018 r. Wójt Gminy N. odmówił nakazania współwłaścicielom działek nr ew. [...], [...],[...] i [...], położonych w miejscowości J., przywrócenia stanu poprzedniego przed podwyższeniem terenu ww. działek lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na działkach sąsiadujących z działkami nr ew. [...], [...], [...] i [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli I. A., A. K., E. S., A. S. i B. K., zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 29 Prawa wodnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie mające wpływ na wydaną decyzję oraz art. 28 K.p.a. w zakresie prawidłowego określenia wszystkich stron postępowania, jak również przepisów proceduralnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, przyjęło, że w tej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne, z uwagi na to, że postępowanie zostało wszczęte wnioskiem z 4 kwietnia 2017 r. Zgodnie z art. 29 Prawa wodnego, właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł – ze szkodą dla gruntów sąsiednich, 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Organ odwoławczy stwierdził, że zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdza, aby współwłaściciele działek nr ew. [...], [...], [...] i [...] odprowadzali wody lub ścieki na działki sąsiednie. Z protokołu oględzin oraz wizji w terenie nie wynika, aby współwłaściciele działek nr ew. [...], [...], [...] i [...] wykonali urządzenia, które zapewniają odprowadzanie wód czy ścieków na działki sąsiednie. Nie znaleziono także potwierdzenia dla zarzutów odwołujących, jakoby współwłaściciele działek nr ew. [...],[...],[...]i [...], myjąc samochody, kierowali wody ściekowe na grunty sąsiednie. Zarzutów odwołania w tym zakresie nie potwierdziły interwencje straży miejskiej, jak również postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ I instancji, w wyniku którego ustalono, że na działkach nr ew. [...], [...], [...] i [...] nie jest prowadzona działalność gospodarcza. W tej sprawie została sporządzona opinia wyspecjalizowanego podmiotu, któremu zlecono wykonanie analizy wystąpienia okoliczności, które uzasadniać mogły wypełnienie dyspozycji art. 29 ust. 1 pkt 1) Prawa wodnego. Ewentualne uchybienia w toku zlecania sporządzenia opinii na potrzeby tego postępowania nie mogą mieć wpływu na ocenę jej przydatności dla rozstrzygnięcia sprawy, w tym na jej prawidłowość. Opinia podlega ocenie organów orzekających w sprawie, a zatem to jej treść oraz zakres, a nie dokumentacja wytworzona przy zlecaniu opinii, wpływa na możliwość jej wykorzystania do rozstrzygnięcia sprawy. Osoby, które sporządziły opinię posiadają wiedzę specjalistyczną i doświadczenie, które pozwalają na potwierdzenie kompetencji autora do zajęcia specjalistycznego stanowiska w zleconym zakresie. Dr inż. W. R. jest biegłym sądowym z zakresu ochrony środowiska wpisanym na listę biegłych sądowych Sądu Okręgowego [...] w [...] oraz biegłym Wojewody [...] w zakresie postępowania wodnoprawnego (nr [...]), zaś inż. Z. E. jest geotechnikiem posiadającym uprawnienia geologiczne Nr [...] i Nr [...]. W opracowaniu dokonano analizy występowania szkód na terenie działek sąsiadujących z działkami nr ew. [...],[...],[...],[...] oraz badano związek przyczynowo-skutkowy, wynikający z wyniesienia terenu działek o nr ew. [...],[...],[...],[...]. W opinii przedstawiono stan faktyczny zgodny z tym, który wynika z akt sprawy, w tym powołano się na oświadczenia odwołujących odnośnie zwożenia na teren ww. działek ciężkim sprzętem od ok. 5 lat płyt betonowych, gruzu i innych materiałów pochodzących z rozbiórek, wywożenie powstałego kruszywa z terenu nieruchomości, składowanie na działkach materiałów w postaci gruzu, kruszywa i płyt betonowych. W opinii powołano również ustalenia z oględzin nieruchomości z [...]maja 2017 r. wskazujące, iż teren działek o nr. ew. [...],[...],[...],[...]jest podniesiony o ok. 1,5 - 2,0 powyżej terenu działek sąsiednich Podstawą opinii był zarówno wniosek 6 mieszkańców J. z [...] kwietnia 2017 r., protokół z oględzin terenu z [...] maja 2017 r., wyniki pomiarów geodezyjnych i odkrywek geologicznych na działkach, wizja lokalna w terenie oraz korespondencja dotycząca tematu, znajdująca się w Urzędzie Gminy. W opinii dokonano analizy i opisu charakterystyki geologicznej przedmiotowego terenu oraz warunków gruntowo – wodnych. Układ geomorfologiczny terenu determinuje warunki spływu wód podskórnych do cieku Kanał B.. Pod względem geologiczno-inżynierskim występują tu niekorzystne dla budownictwa warunki gruntowo-wodne. Dla potrzeb budowlanych wskazane jest wykonanie zabiegów inżynierskich celem poprawienia warunków wodno-gruntowych umożliwiających wznoszenie obiektów budowlanych. W opinii potwierdzono, że dla dokładnego scharakteryzowania gruntów zalegających na spornych działkach w dniu [...] stycznia 2018 r. w czasie wizji lokalnej przez uprawnionego geologa p. Z. E. zostało wykonanych 9 odwiertów (nr 01 - nr 09). Ponadto w dniu [...] lutego 2018 r. w miejscach, w których według wskazań właścicieli sąsiednich działek były największe nasypy, wykonano jeszcze 2 dodatkowe odwierty, nr M-l i nr M-2. W wyniku dokonanych czynności biegli wskazali, że teren działek nr ew. [...],[...],[...]. [...]przed zajęciem go przez poprzedniego i obecnego właściciela był bardzo urozmaicony, charakteryzował się stosunkowo głębokimi nieckami, które w następstwie zostały zasypane i wyrównane do poziomu terenu. Obecnie na podstawie wykonanych odwiertów i pomiarów wysokościowych stwierdzono w niektórych miejscach jego znaczne podwyższenie. Generalny spływ nadmiaru wód opadowych przebiega w kierunku północnym i północnowschodnim. Tam też zatrzymuje się na betonowym cokole ogrodzenia działek nr ew. [...] i [...]. W opinii wykonano również pomiar ilości wód opadowych spływających z ww. działek na tereny sąsiednie, dokonując podziału wyników na spływ deszczu miarodajnego i nawalnego. Wskazano również, iż deszcze o wyższym natężeniu, czyli katastrofalne i okolopowodziowe traktowane są jako przypadki losowe i nie podlegają obliczeniom. Dokonując oceny oddziaływania podwyższenia działek nr. ew. [...],[...],[...],[...] na działki leżące w strefie oddziaływania tych działek wskazano, że cały teren, na tym obszarze jest terenem podmokłym. W pobliżu spornych działek przepływa Kanał B.. Bliskość wody powoduje, że okoliczne tereny, w tym również grunty położone w sąsiedztwie spornych działek charakteryzują się dużą wilgotnością i tym samym w znacznym stopniu zatrzymują wody opadowe, tworząc zastoje oraz błota. Jedynie nasypane działki (nr ew. [...],[...],[...],[...]) mają głęboki poziom zalegania gruntowych wód i przez to są suche. Poczynione w rozdziale 5.2 obliczenia mają czysto teoretyczny charakter, gdyż spływ ten jest znacznie mniejszy od tego obliczonego. Reasumując biegli przyjęli, że praktycznie spływ wody opadowej z nawiezionych działek będzie niewielki i nie będzie stwarzać zagrożenia dla sąsiednich działek. Dodatkowo ich ogrodzenia posadowione na murku oporowym, wyniesionym na ok. 25 - 30 cm ponad powierzchnię terenu całkowicie zabezpiecza sąsiednie działki przed zalewaniem. W konsekwencji powyższych ustaleń biegli uznali, że wszystkie omawiane działki nr ew. [...],[...],[...],[...]posiadają ogrodzenia posadowione na murkach, co zabezpiecza sąsiednie posesje przed spływami wód opadowych. Zmiany w terenie, przy betonowym cokole o wysokości 0,30 m nawet przy nawalnych deszczach nie zagrożą sąsiednim działkom nr ew. [...] i [...]. Pozostałe sąsiednie działki będą w pełni chronione nawet przy deszczach większych niż nawalne. W wyniku podwyższenia terenu na tych działkach na sąsiednich działkach po nawalnych deszczach może jedynie następować podniesienie poziomu wody gruntowej, jednak nie do tego stopnia by wyrządzić na nich szkody. Podsumowując biegli wskazali, że w chwili obecnej nie stwierdzono żadnych szkód na sąsiednich działkach. Również protestujący właściciele sąsiednich działek nie zgłaszają żadnych szkód spowodowanych spływem wody opadowej z nasypanych działek podejrzewając jedynie, że szkody takie w przyszłości mogą nastąpić. Jak wykazały przeprowadzone badania istnieje znikome prawdopodobieństwo powstania jakichkolwiek szkód. Organ odwoławczy powołując się na opinię biegłych i materiał dowodowy zgromadzony w sprawie uznał, że nie zachodzi związek przyczynowo- skutkowy pomiędzy podwyższeniem terenu na działkach o nr. ew. [...],[...],[...],[...], a stanem wód na działkach sąsiednich, a tym samym brak było podstaw do nałożenia na współwłaścicieli działek nr. ew. [...],[...],[...],[...] obowiązków, o których mowa w art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Podkreślenia wymaga, iż przedmiotem analizy biegłych był cały teren działek nr. ew. [...],[...],[...],[...], co oznacza, że konkluzje Opracowania odnoszą się również do obszaru wskazanego w dowołaniu jako nieretencyjny. Skarżący I. A., A. K., E. S., B. K., M. J., J. S. i M. G. wnieśli skargę na decyzję z [...] marca 2019 r., zarzucając naruszenie: 1) art. 29 ust. 1 Prawa wodnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w sprawie mające wpływ na wydaną decyzję; 2) art. 29 ust. 2 Prawa wodnego poprzez jego niezastosowanie w prowadzonym postępowaniu; 3) art. 136 K.p.a. poprzez jego nie zastosowanie i niezażądanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z urzędu dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecenia przeprowadzenia tego postępowania Wójtowi, który wydał decyzję przez co doszło do naruszenia art. 138 § 1 K.p.a. oraz art. 15 K.p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia w sprawie, co do której organ I instancji nie prowadził postępowania i nie zostały zgromadzone dowody w sprawie 4) art. 28 K.p.a. poprzez pominięcie w prowadzonym postępowaniu właścicieli nieruchomości działek [...],[...] oraz [...], które wraz z działkami objętymi zaskarżoną decyzją stanowią całość wyniesioną ponad inne tereny. 5) naruszenie zasad postępowania: zasady praworządności (art. 6 K.p.a.), zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), zasady pogłębiania zaufania (art. 8 K.p.a.), zasady udzielania informacji (art. 9 K.p.a.), zasady szybkości i prostoty postępowania (art. 12 K.p.a.); 6) art. 77 i 84 K.p.a. - w zakresie obowiązku organu administracji zgromadzenia całego materiału dowodowego koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy, oraz oceny zgromadzonego materiału dowodowego; 7) art. 107 § 3 K.p.a. poprzez zawarcie w wydanej decyzji uzasadnienia i oceny materiału dowodowego w sprawie, co do której Wójt nie prowadził postępowania i nie zgromadził materiału dowodowego. SKO całkowicie zignorowało załączony materiał dowodowy do odwołania, wskazując, że strony nie udowodniły tego, iż dochodzi do emisji ścieków. SKO pomija i ignoruje daty podanych zdarzeń przez odwołujących i po pozorem prawidłowości prowadzonego przez siebie wywodu przywołuje nieprawdziwe stwierdzenia odnośnie braku prowadzenia uciążliwej i zakazanej prawem miejscowym działalności gospodarczej w zakresie rozbiórki i burzenia obiektów budowlanych oraz wykonywanie transportu pojazdami ciężarowymi. Zgodnie z ekspertyzą kierunek odpływu wód powierzchniowych nie został zmieniony, lecz podniesienie gruntu o 1,5-2 m znacznie zwiększa natężenie spływu powierzchniowego. W danym przypadku natomiast, gdy grunt został utwardzony gruzem, czyli materiałem nieprzepuszczalnym, woda nie będzie prawie w ogóle infiltrować w głąb ziemi, lecz większość będzie spływać po powierzchni. Taki intensywny spływ powierzchniowy może łatwo doprowadzić do zalania działki leżącej poniżej. Nie można wykluczyć wystąpienia opadów nawalnych, które w czasach zmiany klimatu występują na terenie Polski coraz częściej. Fakt nasypania terenu gruzem i utwardzenia płytami ma wpływ na absorbcję wody opadowej, a w przypadku nawałnic nie ma możliwości wchłonięcia wody, zaś fakt ten został przez SKO pominięty jako nieistotny. Podnosząc takie zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Postanowieniem z [...] lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. A. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga A. K., E. S., B. K., M. J., J. S. i M. G. podlega oddaleniu. Materialną podstawę orzekania przez organy administracji publicznej w tej sprawie stanowił art. 29 ust. 3 Prawa wodnego (znajdującego w sprawie zastosowanie w związku z art. 545 ust. 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne – Dz. U. z 2018 r., poz. 2268). Właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej, ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz ścieków na grunty sąsiednie (art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa wodnego). Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (art. 29 ust. 2 Prawa wodnego). Stosownie do art. 29 ust. 3 Prawa wodnego, jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Celem art. 29 Prawa wodnego jest bowiem ochrona własności gruntów przed szkodliwymi skutkami zmiany stanu wody na gruncie, spowodowanej przez właściciela gruntów sąsiednich. Wydanie decyzji na podstawie art. 29 ust. 3 Prawa wodnego winno poprzedzać ustalenie: po pierwsze, czy właściciel gruntu dokonał zmiany stanu wody na gruncie i po drugie, czy zmiany te szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie. Pomiędzy zmianą stanu wody na gruncie, a szkodliwym oddziaływaniem musi istnieć związek przyczynowo -skutkowy (por. np. wyrok NSA z 18 grudnia 2018 r., II OSK 211/17, CBOSA). W świetle ustaleń faktycznych poczynionych przez orzekające organy (mających m. in. oparcie w oględzinach nieruchomości, opinii biegłego, oświadczeniach stron postępowania, informacjach z interwencji straży miejskiej), które nie zostały skutecznie podważone przez skarżących, w tej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania art. 29 ust. 3 Prawa wodnego. Z akt sprawy wynika, że podejmowane był liczne czynności dowodowe (oględziny, także z udziałem biegłego) i zgromadzony został obszerny materiał dowodowy (m.in. protokół oględzin, zdjęcia, opinia biegłego dotycząca ustalenia czy doszło do zmiany stanu wody na gruncie działek nr ew. [...],[...],[...],[...]). Organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny tego materiału dowodowego, w kontekście zmiany stanu wody na gruncie oraz odprowadzania wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Organ odwoławczy, powołując się na opinię biegłych z [...] lutego 2018 r., stwierdził, że jakkolwiek doszło do podwyższenia terenu na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...] to nie zachodzi związek przyczynowo-skutkowy między tym podwyższeniem, a stanem wód na działkach sąsiednich. W opinii wskazano, że na podstawie wykonanych odwiertów i pomiarów wysokościowych stwierdzono w niektórych miejscach podwyższenie terenu. Generalny spływ nadmiaru wód opadowych przebiega w kierunku północnym i północnowschodnim. Tam też zatrzymuje się na betonowym cokole ogrodzenia działek nr ew. [...] i [...]. W opinii wykonano również pomiar ilości wód opadowych spływających ze spornych działek na tereny sąsiednie, dokonując podziału wyników na spływ deszczu miarodajnego i nawalnego. W opinii dokonano oceny oddziaływania podwyższenia terenu, wskazując, że cały teren, na tym obszarze jest terenem podmokłym, a w pobliżu spornych działek przepływa Kanał B.. Bliskość wody powoduje, że okoliczne tereny, w tym również grunty położone w sąsiedztwie spornych działek charakteryzują się dużą wilgotnością i tym samym w znacznym stopniu zatrzymują wody opadowe, tworząc zastoje oraz błota. Jedynie nasypane działki (nr ew. [...],[...],[...],[...]) mają głęboki poziom zalegania gruntowych wód i przez to są suche. We wnioskach tej opinii biegli wskazali, opierając się na przedstawionych w opinii obliczeniach, że praktycznie spływ wody opadowej z nawiezionych działek będzie niewielki i nie będzie stwarzać zagrożenia dla sąsiednich działek. Dodatkowo ich ogrodzenia posadowione na murku oporowym, wyniesionym na ok. 25 - 30 cm ponad powierzchnię terenu całkowicie zabezpiecza sąsiednie działki przed zalewaniem. W konsekwencji biegli uznali, że sąsiednie posesje są zabezpieczone przed spływami wód opadowych. W opinii zwrócono uwagę (co również podkreślił organ odwoławczy), że w chwili obecnej nie stwierdzono żadnych szkód na działkach sąsiednich, a ich właściciele nie zgłaszają także żadnych szkód spowodowanych spływem wody opadowej z nasypanych działek, podejrzewając, że szkody takie w przyszłości mogą nastąpić. W konsekwencji nie można przyjąć, że woda będzie stagnowała na nieruchomościach należących do skarżących w wyniku podwyższenia terenu na działkach nr ew. [...],[...],[...] i [...]. Na organie ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia sprawy i podjęcia niezbędnych działań dla prawidłowego ustalenia, czy doszło do zmiany stanu wody na gruncie, a co za tym idzie obowiązek oceny wiarygodności i wartości sporządzonej opinii biegłego (art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a.). Organ, rozpoznający sprawę, ma nie tylko prawo, ale i obowiązek zbadać opinię biegłego pod względem zgodności ze stosowanymi przepisami, ale również, czy jest logiczna i zupełna. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy zasadnie stwierdził, że opinia biegłych z [...] lutego 2018 r. może stanowić dowód w sprawie. Opinia ta została sporządzona i podpisana przez uprawnione osoby, nie zawierała niejasności, czy braków i została oparta na oględzinach terenu, wykonanych odwiertach w celu ustalenia grubości nasypanych warstw, a także charakterystyce geologicznej. Organ odwoławczy poddał analizie całą treść opinii z [...] lutego 2018 r., która została oceniona łącznie z innymi dowodami zgormadzonymi w sprawie odnośnie możliwość spływu wody z działek nr ew. [...],[...],[...],[...] ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Co istotne sami skarżący nie wskazali na wystąpienie szkody na ich działkach (nr ew [...],[...],[...],[...],[...],[...]). Okoliczność, że doszło do wzniesienia terenu (działki nr ew. [...],[...],[...],[...]) o prawie 2 m poprzez nasypanie gruzem nie oznacza samo przez się, że prowadzi to do zmiany stanu wody na gruncie, która szkodliwie wpływa na grunty sąsiednie. Przedłożona opinia biegłych, która nie została przez skarżących podważona, nie potwierdza prezentowanej przez nich tezy, że może dojść do zalania działek leżących poniżej działek nr ew. [...],[...],[...],[...]. Kwestia absorbcji wód opadowych została uwzględniona przez biegłych w zaprezentowanych w opinii obliczeniach i wbrew twierdzeniom skarżących uwzględnia także spływy deszczu nawalnego. Należy zwrócić uwagę, że istotny nacisk w opinii biegłych został położony na ogrodzenia posadowione na murku oporowym, wyniesionym na ok. 25 - 30 cm ponad powierzchnię terenu, który całkowicie zabezpiecza sąsiednie działki przed zalewaniem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo ustaliło, że przeprowadzone w sprawie dowody nie wykazały, żeby właściciele działek nr ew. [...],[...],[...],[...] naruszali stosunki wodne na gruncie poprzez kierowanie ścieków, w szczególności z mycia samochodów na grunty sąsiednie czy poprzez wykonanie urządzeń odprowadzających. Skarżący także nie przedstawili jakichkolwiek dowodów, które świadczyłyby o odprowadzaniu wód oraz ścieków na ich grunty. W tym zakresie zarzuty skargi nie są trafne. W ocenie Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo stwierdziło, że nie było podstaw do nałożenia na właścicieli działek nr ew. [...],[...],[...],[...] obowiązków przewidzianych w art. 29 ust. 3 Prawa wodnego, ponieważ ich działania nie spowodowały zmiany stanu wody na gruncie, szkodliwie wpływającej na grunty sąsiednie ani nie odprowadzali wód oraz ścieków na grunty sąsiednie. Tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 29 ust. 1, 2 i 3 Prawa wodnego. Organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Niezasadne są zarzuty naruszenia art. 6, 7, 8, 9 i 12 K.p.a. z uwagi na to, że zaskarżona decyzja zostało wydane z naruszeniem zasad ogólnych - zasady praworządności (art. 6 K.p.a.), zasady prawdy obiektywnej (art. 7 K.p.a.), zasady pogłębiania zaufania obywateli do państwa (art. 8 K.p.a.) oraz zasady udzielania informacji (art. 9 K.p.a.). W rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia żadnej z powołanych zasad w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, organ ustalił okoliczności istotne w sprawie, przeprowadził obszerny wywód dotyczący tego, czy spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie mogą szkodliwie wpływać na grunty sąsiednie. Uzasadnienie tej oceny znalazło się w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego, zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 K.p.a. Przedstawiona przez organ argumentacja jest racjonalna i uzasadniona w świetle opinii biegłego i zasad doświadczenia życiowego. Skarżący nie przedstawili żadnych innych danych czy źródeł, z których wynikałoby, że fakty podane przez organ nie są rzetelne i nie mogą być podstawą ustaleń faktycznych w tej sprawie. Nietrafne są także zarzuty naruszenia art. 28 K.p.a., ponieważ w postępowaniu brali udział współwłaściciele spornych działek nr ew. [...],[...],[...],[...] oraz nieruchomości sąsiednich, którzy domagali się ochrony swoich gruntów. Ponadto okoliczność, że określone osoby nie brały udziału w postępowaniu jako strony, nie uzasadnia sama przez się uchylenia przez sąd zaskarżonego aktu administracyjnego. Strona, która nie brała udziału w postępowaniu bez swej winy ma prawo żądania wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Na tę przesłankę wznowieniowną może powoływać się wyłącznie strona, która nie brała udziału w postępowaniu. Poza przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 29 Prawa wodnego są kwestie wyjaśnienia statusu zabudowy budynkiem magazynowym, podziału nieruchomości, zgodności zagospodarowania nieruchomości z planem miejscowym, legalności budowy drogi dojazdowej, czy legalności prowadzenia działalności gospodarczej na spornych nieruchomościach. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), oddalił skargę.