IV SA/Wa 131/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty [...] przy ul. [...] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącej Wspólnoty [...] przy ul. [...] w W. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W piśmie z dnia 16 grudnia 2016 r. Wspólnota [...] przy ul. [...] w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym oraz niezbędną infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...] i [...] z obrębu [...] położonych przy ul. [...] w W. Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2017 r. Sąd wezwał profesjonalnego pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie poświadczonych za zgodność z oryginałem dziesięciu odpisów skargi wraz z załącznikami. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 kwietnia 2017 r. W dniu 7 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożył w Biurze Podawczym tutejszego Sądu dziewięć egzemplarzy kserokopii skargi wraz z kserokopiami załączników, które to kserokopie skargi i załączników nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tego rodzaju wymogów jest przewidziany w art. 47 § 1 tej ustawy obowiązek dołączenia do skargi odpowiedniej liczby jej odpisów, przeznaczonych dla uczestników postępowania. W świetle art. 47 § 2 powołanej ustawy odpisami w rozumieniu § 1 mogą być uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Ratio legis przepisu art. 47 § 1 powołanej ustawy stanowi, że celem dołączania odpisów do pisma strony jest doręczenie ich dalej stronom, a zatem jak wynika z powyższych rozważań, doręczenie zgodnej z oryginałem treści pisma, w tym przypadku skargi wraz z załącznikami. Wyjaśnić bowiem należy, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, zgodny z oryginałem. Może być to kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy. Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2004 r., sygn. akt FSK 1214/04 (dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że odpis pisma może być sporządzony dowolną techniką, powinien jednak oddawać pełną treść tego pisma i być poświadczony przez składającego pismo za zgodność z oryginałem. Niewypełnienie powyższego wymogu formalnego powoduje, że przewodniczący – w myśl art. 49 § 1 powołanej ustawy – wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. Gdy brak powyższy nie zostanie uzupełniony we wskazanym terminie sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Zauważyć należy, że technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, istotne jest, by odpis był treściowo zgodny z oryginałem i poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1348/10, dostępne na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych). Sąd podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 1998 r., sygn. akt III CZ 107/98 (Lex Omega nr 34575), że odpisy pism procesowych (w tym wypadku skargi) w postaci ich kopii (kserokopii) muszą być poświadczone za zgodność z oryginałem podpisem strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej nie wypełnił obowiązku wynikającego z art. 47 § 1 powołanej ustawy, bowiem w odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia 23 lutego 2017 r. nadesłał dziewięć egzemplarzy kserokopii skargi z załącznikami, ale żaden z nich nie został poświadczony za zgodność z oryginałem. Również nadesłane egzemplarze załączników nie zwierają poświadczenia za zgodność z oryginałem. Skoro zatem pełnomocnik skarżącej nie wykonał zarządzenia Sądu do nadesłania odpisów skargi wraz z załącznikami, w którym wyraźnie zaznaczono, że odpisy powinny być poświadczone za zgodność z oryginałem, to obliguje to Sąd do odrzucenia skargi z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1409/08,). Stanowisko to jest zgodne również z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na wskazanej wyżej stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników – choćby nawet jednego – zgodnie z art. 47 § 1 powołanej ustawy, jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 powołanej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.