IV SA/Wa 1318/14

PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-28

Skład orzekający: Monika Stępkowska – Bigiej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu K. J. należy się wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu w kwocie 120 zł plus VAT, pomimo że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym przez Naczelny Sąd Administracyjny?
Ratio decidendi
Radcy prawnemu K. J. należy się wynagrodzenie za zastępstwo prawne z urzędu w kwocie 120 zł plus VAT, ponieważ zgodnie z przepisami PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki określonej w pkt 1 (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia), co w tym przypadku daje 120 zł, a do tego należy doliczyć podatek VAT.
Stan faktyczny
Radca prawny K. J. została wyznaczona z urzędu do reprezentowania A. S. w sprawie o wznowienie postępowania sądowego. Po odrzuceniu skargi przez WSA, K. J. wniosła skargę kasacyjną do NSA, która została oddalona. Następnie K. J. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Sąd rozpoznał wniosek, uwzględniając przepisy PPSA i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu K. J. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. J. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 134/12 na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r., nr [...] w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej postanawia: przyznać radcy prawnemu K. J. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. S. (dalej "skarżącego") o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 134/12. Wyznaczona w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu skarżącego radca prawny K. J. w dniu 22 grudnia 2014 r. wniosła skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Ponadto zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przyznanie ze środków Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu i oświadczyła, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały opłacone ani w całości ani w części. W dniu 18 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I OSK 317/15) oddalił skargę kasacyjną, po rozpoznaniu jej na posiedzeniu niejawnym. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Przepis § 14 ust. 2 pkt 2) lit. b rozporządzenia stanowi, że stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki określonej w pkt 1), a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zaś stawka minimalna określona w pkt 1 powołanego przepisu w niniejszej sprawie wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przed radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że radcy prawnemu K. J. należy przyznać wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł (tj. 50 % stawki minimalnej, bowiem reprezentowała ona skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji), podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów. Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło