IV SA/Wa 1329/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-05-13

Skład orzekający: Paweł Groński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia administracyjnego, wydane na podstawie art. 111 § 1 i art. 126 k.p.a., podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia administracyjnego nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie, nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do istoty. W związku z tym nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 PPSA. Skarga w tej sprawie podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa złożyła wniosek o uzupełnienie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Kolegium odmówiło uzupełnienia, stwierdzając uchybienie terminu. Wspólnota zaskarżyła postanowienie o odmowie uzupełnienia do WSA. Sąd uznał, że postanowienie o odmowie uzupełnienia nie podlega zaskarżeniu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia: - odrzucić skargę. Zarząd Dzielnicy [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., nr [...], działając na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie, dobudowie szybu windowego, budowie balkonów oraz zagospodarowania nieruchomości nr [...] z obrębu [...] położonej w dzielnicy [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" z siedzibą w [...] na postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] maja 2014 r., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" z siedzibą w [...] w dniu 26 stycznia 2015 r. złożyła do Kolegium wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], na podstawie art. 111 § 1 i art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r,. poz. 267 ze zm. ), dalej "k.p.a" w zw. z art. 123 k.p.a. odmówiło uzupełnienia postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r., nr. [...]. Organ stwierdził bowiem, że Wspólnota uchybiła terminowi do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Wspólnota Mieszkaniowa w dniu 30 marca 2015 r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem organu) postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia z dnia [...] grudnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływanej w dalszej części jako "p.p.s.a" zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Przepis art. 3 § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie uzupełnienia postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 111 k.p.a. strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (§ 1). Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1 (§ 1 a). Według art. 111 § 1b uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Na mocy art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio art. 111 k.p.a. W orzecznictwie przyjmuje się, że orzeczenie o uzupełnieniu nie ma samodzielnego bytu prawnego, a pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domagała się strona. Postanowienie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnieniu dzieli losy tegoż aktu administracyjnego w szczególności w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym) (vide postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 62/10, wyroki WSA: w Warszawie z dnia 15 lutego 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 2034/12, w Bydgoszczy dnia 29 maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 252/13, dostępne w CBOSA pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Na postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji (postanowienia) nie służy zażalenie, nie jest to postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty. W rezultacie orzeczenie w przedmiocie uzupełnienia postanowienia (decyzji) nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnia, że postępowanie prowadzone na skutek wniesienia żądania na podstawie art. 111 § 1 k.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego, a postanowienie wydane po jego rozpatrzeniu ma charakter incydentalny (por. np. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 listopada 2010r., sygn. akt VI SA/Wa 1221/10, dostępny w CBOSA pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jego wydanie ma tylko ten skutek, że termin dla strony do wniesienia odwołania (zażalenia), powództwa lub skargi rozpoczyna bieg od dnia doręczenia postanowienia w sprawie uzupełnienia, o którym mowa w art. 111 § 1b k.p.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło