IV SA/Wa 135/06
PostanowienieWSA w Warszawie2009-03-09
Skład orzekający: Michał Sułkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny pierwszej instancji jest właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu za czynności wykonane przed sądem drugiej instancji, w sytuacji gdy sąd drugiej instancji nie orzekł o tym wynagrodzeniu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji jest właściwy do przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu za czynności wykonane przed sądem drugiej instancji, nawet jeśli sąd drugiej instancji nie orzekł o tym wynagrodzeniu. Wynagrodzenie to jest należne od Skarbu Państwa na podstawie art. 250 PPSA i przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 PPSA.Stan faktyczny
Sąd administracyjny pierwszej instancji rozpatrywał wniosek adwokata o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane z urzędu. Wcześniej sąd pierwszej instancji oddalił skargę strony, a sąd drugiej instancji oddalił skargę kasacyjną. Sąd drugiej instancji w swoim uzasadnieniu wskazał, że nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika, ponieważ przepisy PPSA dotyczące kosztów postępowania między stronami nie mają zastosowania do wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, które przyznaje sąd pierwszej instancji.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi M. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 39,60 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia: przyznać adwokatowi M. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 39,60 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług.
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustanowił dla K. O. adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata M. P. W dniu 19 marca 2007 r. do akt sprawy złożono wierzytelny odpis pełnomocnictwa udzielonego przez K. O. wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi.
Wyrokiem z dnia 13 lipca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 135/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno - technicznej zameldowania. Jednocześnie Sąd przyznał adwokatowi M. P. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 52,80 zł stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług.
Z kolei wyrokiem z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1672/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. O. od wskazanego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu orzeczenia sąd drugiej instancji wyjaśnił, że nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi M. P. wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, ponieważ przepisy art. 209 i 210 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 wskazanej ustawy) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 tej samej ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał też, że pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 22 grudnia 2008 r. złożyła oświadczenie, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Z akt sprawy wynika, że działająca z substytucji wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w W. adwokata pełnomocnik K. O. sporządziła i wniosła w jego imieniu skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 135/06. Ponadto, co wynika z uzasadnienia wyroku z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1672/07, pełnomocnik reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 75 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło