IV SA/Wa 1360/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant Agata Krysztofiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2008 r. sprawy ze skargi R. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu Oddala skargę W dniu 6 marca 2007 r. inwestor – J. P. - wystąpił do Prezydenta W. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku wielorodzinnego z lokalami użytkowymi o charakterze biurowym - na parterze i garażem podziemnym, na działce ew. [...] w obrębie [...], przy ul. [...] w W. W dniu 26 czerwca 2007 r. inwestor rozszerzył zakres wniosku o teren działki ew. [...] z obrębu [...]. Zmianie uległy także parametry planowanej inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] Prezydent W. zawiesił postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 6 marca 2007 r., powołując się na art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu wskazał, że w związku z trwającymi pracami planistycznymi na podstawie uchwały nr [...] Rady W. z dnia [...] lipca 2004 r. w sprawie przystąpienia do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...], sprawdzono jakie jest przewidziane w projekcie tego planu zagospodarowanie dla działek ew. [...] i [...] w obrębie [...] położonych przy ul. [...] w W. Projekt planu przedmiotowe działki przeznacza pod tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczone - MN. Jak wskazał organ pierwszej instancji, ponieważ na przedmiotowym terenie zamiarem inwestora była budowa budynku wielorodzinnego, pozostawało to w sprzeczności z projektem planu miejscowego. Po rozpoznaniu zażalenia J. P. na powołane postanowienie z dnia [...] lipca 2007 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. znak: [...], na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., uchyliło zaskarżone postanowienie i umorzyło postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu organ odwoławczy, podnosząc naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., wskazał na lakoniczność uzasadnienia postanowienia z dnia [...] lipca 2007 r. Podzielił też zawartą w zażaleniu argumentację dotyczącą zabudowania działek w rejonie terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, budynkami wielorodzinnymi, co powoduje, że charakter wnioskowanej inwestycji nie jest odmienny w swym charakterze od istniejącej zabudowy. W konkluzji, powołując się na delegację zawartą w art. 61 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i wydane w jej wykonaniu rozporządzenie Ministra Infrastruktury Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło, iż organ pierwszej instancji winien ponownie rozważyć, czy można rozpoznać wniosek inwestora i ustalić warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji przy uwzględnieniu warunków określonych we wskazanym rozporządzeniu Ministra Infrastruktury. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. Prezydent W., działając na podstawie art. 59. ust. 1, art. 60 oraz art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. 0 planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 104 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku J. P. złożonego w dniu 6 marca 2007 r. i uzupełnionego w dniu 26 czerwca 2007 r. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku wielorodzinnego z lokalami użytkowymi o charakterze biurowym - na parterze i garażem podziemnym (ew. dwie bryły budynku na wspólnym garażu podziemnym), na działkach ewidencyjnych: [...] i [...], w obrębie [...], przy ul. [...] na terenie Dzielnicy [...] w W. W uzasadnieniu organ wskazał, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych wart. 61 ust. 1 pkt 1-5 powołanej ustawy. W ocenie Prezydenta W., z przeprowadzonej analizy obszaru wynika, że istnieje co najmniej jedna działka sąsiednia dostępna z tej samej drogi publicznej, która jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. W związku z powyższym, z uwagi na istniejący w analizowanym obszarze stan zainwestowania i charakter występującej zabudowy oraz spełnienie przesłanek określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ nie miał podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Dalej Prezydent W. wskazał, że inwestycja na etapie projektu decyzji o warunkach zabudowy uzyskała niezbędne uzgodnienie z zarządcą drogi -ul. [...] i powołał się w tym względzie na wydane z upoważnienia Prezydenta W. postanowienie z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...]. Podniósł, że Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 podjęta decyzja nie wymagała przeprowadzenia uzgodnień z wojewodą marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych lub samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ani innych uzgodnień. Zauważył, że w związku z tym, iż budynek położony przy ul. [...], do którego planowana jest dobudowa planowanego budynku wielorodzinnego ujęty jest w projekcie gminnej ewidencji zabytków, zwrócono się do Biura [...] Konserwatora Zabytków, jako specjalisty w zakresie ochrony zabytków, o opinię w sprawie planowanej inwestycji. Konserwator w piśmie z dnia 10 stycznia 2008 r. wskazał m.in., że "budynek położony przy [...] (...) został zbudowany w latach trzydziestych ubiegłego wieku i reprezentuje podmiejski styl architektoniczny charakterystyczny dla zabudowy mieszkaniowej wznoszonej na terenie [...]. (...) planowany budynek wielorodzinny nie powinien być budowany "na styk" z budynkiem istniejącym przy [...], lecz w przewidywanej w prawie budowlanym odległości od granicy jego działki z działką budynku [...]. Planowana długość jego elewacji frontowej powinna być taka, aby utrzymała charakterystyczny na ulicy [...] rytm elewacji i prześwitów w głąb działek. Organ pierwszej instancji wskazał też, że stronom zapewniono czynny udział w przeprowadzonym postępowaniu i powołał się w tym względzie na zawiadomienie o wszczęciu postępowania i zawiadomienie o zmianie wniosku. Następnie przedstawił zestawienie złożonych w toku postępowania pism: W. B., R. B. i J. P. oraz zwięźle opisał przedstawione w nich uwagi i zastrzeżenia. Odnosząc się do nich stwierdził, że uwagi dotyczące usytuowania i rozwiązań technicznych planowanej inwestycji nie mogą stanowić przeciwwskazania dla wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, ponieważ są one przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego, prowadzonego na podstawie przepisów ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Z kolei wyjaśniając problem opinii [...] Konserwatora Zabytków wskazał, że art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wskazuje formy i sposoby ochrony zabytków zaliczając do nich: wpis do rejestru zabytków, uznanie za pomnik historii, utworzenie parku kulturowego, ustalenia ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, które uznać można za "obszary i obiekty Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 ochrony konserwatorskiej". Jak wskazał Prezydent W., w przypadku, kiedy nieruchomość objęta jest jedną z wymienionych form ochrony, uzgodnienie inwestycji z wojewódzkim konserwatorem zabytków, stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest obligatoryjne. Nieruchomość przy ul. [...] nie podlega żadnej z wymienionych formom ochrony konserwatorskiej, zatem organ nie wystąpił o uzgodnienie planowanej inwestycji. Podniósł, że zgodnie z art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód w sprawie należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, ale nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być opinie biegłych. W związku z tym, że budynek położony przy ul. [...], do którego planowana jest dobudowa planowanego budynku wielorodzinnego, posiada wartości kulturowe i ujęty jest w projekcie gminnej ewidencji zabytków a [...] Konserwator Zabytków jest specjalistą w dziedzinie ochrony zabytków, wystąpiono do niego o opinię w sprawie planowanej inwestycji. Jak zauważył organ, uwagi [...] Konserwatora Zabytków zostały wpisane w decyzji w formie zalecenia. Odnosząc się zaś do wniosków inwestora dotyczących analizy urbanistycznej, Prezydent nie uwzględnił żądania poszerzenia obszaru analizy stwierdzając, że jest on urbanistycznie nieuzasadniony. Nie uwzględnił też wniosku o niezmniejszanie w zapisach decyzji wysokości budynku od strony budynku istniejącego przy ul. [...] do jego wysokości. Wskazał, że budynek ten jest zlokalizowany bezpośrednio w granicy z terenem inwestycji, posiada wartości zabytkowe i zostałaby zachwiana jego ekspozycja przestrzenna. Od decyzji Prezydenta W. odwołali się W. B. oraz działający przez pełnomocnika – R. B. W uzasadnieniu odwołania z dnia 5 maja 2008 r. W. B. podniosła, że w pismach składanych w toku postępowania nie wyrażała zgody na dobudowę "na styk" do jej budynku powołując się przede wszystkim na opinie [...] Konserwatora Zabytków z dnia 10 stycznia 2008 r. Zwróciła uwagę, że budynek przy ul. [...] jest ujęty w projekcie gminnej ewidencji zabytków i zostanie objęty ochroną w momencie zatwierdzenia planu zagospodarowanie przestrzennego co może nastąpić przed rozpoczęciem prac budowlanych na działce – [...]. W ocenie odwołującej się, w wydanej decyzji Prezydent W. zwrócił wprawdzie uwagę na warunki jakie powinny być spełnione, aby zachować ład Sygn. akt IV SAM/a 1360/08 przestrzenny, zapewnić bezpieczeństwo budowlane jej domu oraz utrzymać jego wartość zabytkową, jednakże zalecenia te nie są prawnie wiążące dla inwestora. W. B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego 0 "nadanie rygoru wykonalności" następujących warunków: -zachowania odległości inwestycji na działce – [...] co najmniej 3,0 m od jej budynku ze względu na głębokość jego posadowienia, a także zachowanie rytmu elewacji budynków na ul. [...], - przyjęcia 23% (nie max 38,56%) wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji zgodnie ze wskazanym w analizie średnim wskaźnikiem dla całego obszaru analizowanego, a nie wyłącznie dla zabudowy wielorodzinnej. Wniosła też o odstąpienie w nowej decyzji od jakichkolwiek tolerancji zezwalającej na powiększenie szerokości frontowej ściany inwestycji na posesji [...] ponad 16 m. W dalszej części uzasadnienia odwołania skarżąca przedstawiła uwagi i zastrzeżenia dotyczące budowy "na styk" do jej budynku. W. B. uzupełniła odwołanie pismem z dnia 19 maja 2008 r., w którym przedstawiła kolejne uwagi dotyczące skutków realizacji planowanej inwestycji w sąsiedztwie budynku przy ul. [...], powołała się na opinię [...] Konserwatora Zabytków z dnia 10 stycznia 2008 r. oraz wskazała na konieczność wyrażenia zgody przez Zarząd Dróg Miejskich na lokalizację i szerokość wjazdu z ulicy [...] na działkę, na której planowana jest inwestycja. Zwróciła też uwagę na konieczność ustalenia w pozwoleniu na budowę mniejszej wysokości projektowanego budynku i podkreślenia oddzielenia planowanego budynku od budynku położonego przy ul. [...]. W konkluzji wniosła o wyznaczenie odległości ściany projektowanego budynku przy ul. [...] od domu przy ul. [...] do 3,0 m lub 5,0 m. W odwołaniu z dnia 16 maja 2008 r, reprezentowany przez pełnomocnika, R. B. podniósł, że w korespondencji prowadzonej z Biurem Architektury i Planowania Przestrzennego podnosił, iż budynek zlokalizowany na działce przy ul. [...], w którym mieszka, od strony posesji przy ul. [...] jest podpiwniczony tylko w części ściany szczytowej. Od strony ulicy dom nie jest podpiwniczony. Głębokość posadowienia domu od strony ulicy [...] wynosi około 1 m a od strony ogrodu około 1,7 m. Z tego powodu każda ingerencja Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 w podłoże w bezpośrednim sąsiedztwie budynku przy ul. [...] grozi naruszeniem stabilności podłoża, a w konsekwencji zachwianiem podparcia budynku i katastrofą budowlaną. Zwrócił też uwagę, że budynek przy ul. [...] został wybudowany w 1929 roku. Jak wskazał, stalowe belki stropu Kleina w tym budynku nie są zakotwiczone w ścianie szczytowej od strony planowanej inwestycji, co dodatkowo zwiększa ryzyko naruszenia stateczności konstrukcji przy posadowieniu w bezpośrednim sąsiedztwie budynku o głębokich piwnicach. Z opisanych wyżej przyczyn, w ocenie odwołującego się, wydanie zaskarżonej decyzji winno zostać poprzedzone sporządzeniem ekspertyzy technicznej stanu budynku przy ul. [...]. Na tej podstawie w pierwszej kolejności ustalić należy, czy realizowanie inwestycji w pobliżu budynku przy ul. [...] jest dopuszczalne. Ewentualnie należy też ustalić jasne i jednoznaczne warunki, jakie powinna spełniać planowana inwestycja, tak aby budynek przy ul. [...] był zabezpieczony przed jakimikolwiek negatywnymi skutkami prac budowlanych. W ocenie R. B., ustalenia w tym zakresie mogą radykalnie wpłynąć na warunki realizacji inwestycji na nieruchomości przy ul. [...] i mogą okazać się nie do pogodzenia z ustaleniami decyzji wydanej przez Prezydenta W. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że po przeanalizowaniu skarżonej decyzji oraz sporządzonej analizy funkcji i cech zabudowy istniejącej należy uznać, że warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu dla planowanej inwestycji zostały ustalone prawidłowo, zgodnie z zapisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., wskaźniki ustalone zostały na poziomie średniej lub z możliwym odstępstwem od średniej. W sytuacji odstępstwa od średniej wielkości danego wskaźnika, w analizie tekstowej zawarto uzasadnienie dla przyjęcia takiej wielkości. Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu dotyczących błędnego ustalenia wskaźników dla nowej zabudowy organ wskazał, że przepisy powołanego rozporządzenia przewidują możliwości ustalenia wskaźników na poziomie innym niż średni, jeżeli wynika to z analizy, tak jak uczynił to organ pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się zaś do zarzutów dotyczących szkodliwego wpływu planowanej działalności na działki sąsiednie podniósł, że ochronę interesów osób trzecich zapewnia ustawa Prawo budowlane. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 1998 r. sygn. akt II SA/Gd 1330/97. LEX nr 44223 wskazał, iż "(...) orzekający w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu organ nie powinien wkraczać w kompetencje organu wydającego decyzje o pozwolenie na budowę, którego rzeczą jest zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z 1994 r. - Prawo budowlane ocena, czy projektowany obiekt z uwagi na jego usytuowanie nie będzie stanowił uciążliwości dla nieruchomości sąsiedniej w stopniu naruszającym zasady wynikające z odpowiednich przepisów prawa budowlanego. W tym też postępowaniu (tj. o wydanie pozwoleń budowlanych) rozważona powinna zostać podnoszona przez skarżących kwestia negatywnego wpływu na działki sąsiednie". W ocenie Kolegium, w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji wskazał wymagania dotyczące osób trzecich jakie musza być zachowane i brane pod uwagę w postępowaniu o pozwolenie na budowę. W skardze z dnia 22 lipca 2008 r., reprezentowany przez pełnomocnika R. B., zarzucił decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2008 r.: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: a) art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku 0 planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ich niezastosowanie, b) art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zbytków i opiece nad zabytkami poprzez jego niezastosowanie, c) art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu 1 zagospodarowaniu przestrzennym przez jego niezastosowanie oraz 2. naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy: Sygn. akt IV SAM/a 1360/08 a) art. 7 i 8 w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez zaniechanie wyjaśnienia, czy budynek położony przy ulicy [...] w W., jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków oraz czy podlega ochronie konserwatorskiej, b) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 7, 8, 9, 11 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. poprzez jego wadliwą interpretację sprowadzającą się do sporządzenia uzasadnienia niespełniającego wymogów podstawowych zasad postępowania administracyjnego tj. legalności, pogłębiania zaufania obywateli, informowania i przekonywania poprzez nieodniesienie się do zarzutu potrzeby sporządzenia ekspertyzy technicznej oraz zarzutów odnoszących się do zagrożenia zniszczeniem budynku nr [...] położonego przy ulicy [...] w W., podlegających wpisowi do ewidencji zabytków. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie powołując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 15 października 2008 r. uczestnik postępowania – J. P. - wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo 0 ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to w dacie jego wydania. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym 1 obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 80, poz. 717 ze zm.) w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Doprecyzowanie powyższej normy stanowi art. 59 ust. 1 tej samej ustawy, zgodnie z którym zmiana Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86, wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Przepis art. 60 ust. 1 powoływanej ustawy stanowi z kolei, że wydanie decyzji 0 warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1. co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu, 2. teren ma dostęp do drogi publicznej, 3. istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, 4. teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1, 5. decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Sposób ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy 1 zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego został określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Zgodnie z § 3 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Przepis § 9 ust. 1-3 rozporządzenia stanowi natomiast, że warunki i wymagania Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną (ust. 1). Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy (ust. 2). Część graficzną decyzji o warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii (ust. 3). Zatem, gdy tak, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, brak jest na danym terenie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy jest ocena, czy planowany sposób zagospodarowania terenu nie naruszy zasady "dobrego sąsiedztwa" i gwarantuje zachowanie na danym terenie ładu przestrzennego określonego w art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przesłanki, jakie muszą być spełnione przy dokonywaniu tej oceny, określa powołany art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu musi być więc poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przy zachowaniu warunków określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na względzie treść art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie którym nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnym oraz treść art. 64 ust. 1 tej ustawy, nakazującego stosować art. 56 odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy, należy też podkreślić, iż decyzja ta ma charakter związany. Zatem jeśli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji, której lokalizacja pozostaje w zgodzie z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych oraz czyni zadość warunkom formalnym, obowiązkiem organu właściwego w sprawie jest wydanie decyzji pozytywnej. Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 Analiza akt postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2008 r. prowadzi do wniosku, że organy obu instancji prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, należycie oceniły zgromadzony materiał dowody i wydały zgodne z prawem rozstrzygnięcia. W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że Prezydent W., stosownie do § 3 ust. 1 powoływanego rozporządzenia, przeprowadził analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, 0 których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Wynik przeprowadzonej analizy stanowi załącznik nr 2 do decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Z części tekstowej tego dokumentu wynika, iż granice obszaru analizowanego wyznaczono w odległości trzykrotnej szerokości frontu działki objętej wnioskiem, nie mniejszej niż 50 m. Teren ten zaznaczono również na kopii mapy, stanowiącej część graficzną analizy. Stanowiący integralną część decyzji wynik analizy wskazuje w szczególności, iż w toku postępowania Prezydent W. należycie ustalił okoliczności w zakresie linii zabudowy sąsiedniej, wskaźników wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki, liczby kondygnacji i wysokości attyki lub kalenicy głównej, szerokości elewacji frontowych oraz geometrii dachów zabudowy sąsiedniej. Ustalił też, iż teren planowanej inwestycji ma dostęp do drogi publicznej (ul. [...]), istniejące uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego (w ulicy [...] znajdują się sieci miejskie: wodociągowa, kanalizacyjna, elektroenergetyczna i gazowa), a teren palowanej inwestycji znajduje się w obszarze, który jest objęty zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze uzyskaną przy sporządzaniu Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego W. zatwierdzonego uchwałą Rady W. z dnia [...] września 1992 r., który utracił moc 31 grudnia 2003 r, zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z wymogiem określonym w art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu 1 zagospodarowaniu przestrzennym, przed wydaniem decyzji organ dokonał uzgodnienia z właściwym zarządcą drogi. Prawidłowo wskazał na brak obowiązku dokonania innych uzgodnień, w tym uzgodnień z wojewodą, marszałkiem województwa oraz starostą w zakresie zadań rządowych albo samorządowych, służących realizacji inwestycji celu publicznego, o których mowa w art. 39 ust. 3 pkt 3 i art. 48 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - w odniesieniu do Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 terenów, przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Za niezasadne należy uznać zarzuty skargi w zakresie naruszenia art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 ze zm.) oraz art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wywodzone przez R. B. z okoliczności ujęcia budynku położonego przy ul. [...] w gminnej ewidencji zabytków. Wydanie decyzji zgodnie z żądaniem J. P. nie wymagało uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków, a dokonane przez organy ustalenie warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji objętej wnioskiem są zdaniem Sądu zgodne z przepisami odrębnymi. Uzgodnienia na podstawie art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy 0 planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym są dokonywane przez wojewódzkiego konserwatora zabytków w odniesieniu do obszarów objętych ochroną konserwatorską na podstawie ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków 1 opiece nad zabytkami. Z akt postępowania administracyjnego w istocie wynika, iż budynek położony przy ul. [...] ujęty jest w projekcie gminnej ewidencji zabytków zawartym w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W." uchwalonym uchwałą Rady W. z dnia [...] października 2006 r. (pismo [...] Konserwatora Zabytków z dnia 10 stycznia 2008 r.). Z akt nie wynika jednakże, aby budynek ten wpisany był do rejestru zabytków lub położony był na obszarze wpisanym do rejestru zabytków. Ochronie prawnej podlegają jedynie zabytki wpisane do rejestru zabytków - art. 7 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Obiekt ujęty w gminnej ewidencji zabytków takiej ochronie podlega zaś, o ile zostanie uwzględniony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2007 r. sygn. akt IV SA/Wa 163/07. LEX nr 335145). Skoro więc na terenie objętym przeprowadzoną przez organ analizą funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie ma Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, to znajdujący się na tym obszarze budynek położony przy ul. [...] nie podlega prawnej ochronie konserwatorskiej. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, w toku postępowania przed organem pierwszej instancji zwrócono się do [...] Konserwatora Zabytków o opinię w sprawie planowanej inwestycji (pismo z dnia 28 listopada 2007 r.). W odpowiedzi, w powołanym wyżej piśmie z dnia 10 stycznia 2008 r., Konserwator poinformował m.in., iż planowany budynek wielorodzinny nie powinien być budowany "na styk" z budynkiem istniejącym przy ul. [...] lecz w przewidywanej w prawie budowlanym odległości od granicy jego działki z działką budynku – [...]. Stanowisko Konserwatora Prezydent W. uwzględnił w decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. zalecając, by planowany budynek wielorodzinny nie był realizowany w zabudowie zwartej z istniejącym budynkiem przy ul. [...]. Mając na uwadze, iż budynek przy ul. [...], nie podlega ochronie konserwatorskiej (nie jest objęty żądną z form ochrony przewidzianych w art. 7 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami), co jednoznacznie wynika z pisma z dnia 10 stycznia 2008 r. należy stwierdzić, iż brak było w jakichkolwiek podstaw do zasięgania opinii [...] Konserwatora Zabytków. Stwierdzenie Konserwatora, co do możliwości, czy też warunków realizacji palowanej inwestycji, nie ma umocowania prawnego. Mając jednak na względzie, iż jak wynika z treści analizowanego pisma, Konserwator działał w tym zakresie wyłącznie jako specjalista w zakresie ochrony zabytków, ustosunkowanie się do tego pisma w decyzji Prezydenta W. należy zakwalifikować wyłącznie jako wykonanie przez organ obowiązku odniesienia się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Należy w tym miejscu zauważyć, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., odnosząc się do zarzutów odwołań, zasadnie zauważyło, iż organ orzekający w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie powinien wkraczać w kompetencje organu wydającego decyzje o pozwoleniu na budowę, którego rzeczą jest zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane ocena, czy projektowany obiekt z uwagi na jego usytuowanie nie będzie stanowił uciążliwości dla nieruchomości sąsiedniej w stopniu naruszającym zasady wynikające z odpowiednich przepisów prawa budowlanego (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 1998 r. sygn. akt II SA/Gd 1330/97. LEX Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 nr 44223). Kwestia dopuszczenia określonego przez inwestora usytuowania obiektu budowlanego względem granicy nieruchomości należy do kompetencji właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Stosownie bowiem do treści art. 34 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący m.in.: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych. W myśl natomiast art. 34 ust. 4 tej ustawy projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd podziela stanowisko skarżącego, że wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji powoduje przeniesienie kompetencji do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy na organ drugiej instancji. Z zasady tej nie wynika jednak obowiązek organu drugiej instancji prowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie okoliczności prawnie obojętnych dla wydania prawidłowej decyzji administracyjnej. Wobec przedstawionej argumentacji dotyczącej zakresu ochrony konserwatorskiej niezasadne są zatem zarzuty naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. art. 7 k.p.a. oraz innych powołanych w skardze zasad postępowania administracyjnego poprzez nieustalenie, czy budynek przy ul. [...] był objęty, czy też nie gminną ewidencją zabytków. Z tych samych względów nie można organowi odwoławczemu czynić zarzutu naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieodniesienie się do tych okoliczności w uzasadnieniu decyzji. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ pierwszej instancji z poszanowaniem przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz powoływanego rozporządzenia wykonawczego, a także przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego doprowadziło do ustalenia, iż zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi, co wobec związanego charakteru decyzji, o której mowa w art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, obligowało Prezydenta W. do ustalenia warunków zabudowy zgodnie z wnioskiem J. P., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Istotnie, jak zauważa skarżący, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze odniosło się do warunków wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy określonych wyłącznie w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w odniesieniu do pozostałych Sygn. akt IV SA/Wa 1360/08 warunków - określonych w art. 61 ust. 1 pkt 2-5 ustawy - stwierdzając jedynie, że zostały spełnione. Wobec prawidłowo przeprowadzonego postępowania przed organem pierwszej instancji oraz należytego odniesienia się przez organ drugiej instancji do zarzutów odwołań poprzez wskazanie na zakaz wkraczania organu ustalającego warunki zabudowy w kompetencje organu administracji architektoniczno-budowlanej, uchybienie to nie stanowi jednak podstawy do uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Konkludując stwierdzić należy, że ocena legalności zaskarżonej decyzji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie daje podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak jest podstaw do uznania, iż w postępowaniu nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Decyzja zawiera wszystkie niezbędne elementy, a jej uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie jest prawidłowe. Wobec tego wszelkie zarzuty podniesione w skardze należało uznać za niezasadne. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.