IV SA/Wa 1360/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Kaja Angerman, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2010 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...]; 2. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej M. L. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Starosta [...], działając na podstawie art. 140 ust. 1 w związku z art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 127 ust. 3 i 5, art. 135 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.), zwanej dalej "p. w.", § 5 i § 11 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984) oraz art. 104 kpa, po rozpoznaniu wniosku "M." sp. z o. o. w O., decyzją z [...] czerwca 2008 r. udzielił tej spółce pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie do rowu melioracyjnego "B" (obiekt melioracyjny "L."), w hm 2+55 oczyszczonych ścieków sanitarnych z osiedla "Zabudowa Jednorodzinna Szeregowa w L. przy ul. [...] ", w ilości średnio na dobę 36 m3, o stanie i składzie nie przekraczającym następujących wskaźników zanieczyszczeń (BZT5 25 mg 02/l; ChZTcr 125 mg 02/l; zawiesina ogólna 35 mg/l). Zaznaczono, że do oczyszczania ścieków służy biologiczna oczyszczalnia ścieków (pkt 1.1 decyzji). W pkt 1.2 decyzji udzielono wnioskodawcy pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie wylotu kolektora zrzutowego ścieków sanitarnych o średnicy 200 mm, w hm 2+55 rowu melioracyjnego "B", na działkach ew. nr [...],[...] i [...] w L. W pkt II określono warunki i obowiązki, z zastrzeżeniem których wydano pozwolenie wodnoprawne. Należą do nich: 1. utrzymywanie w należytym stanie technicznym, sanitarnym i eksploatacyjnym urządzeń służących do oczyszczania ścieków, 2. systematyczne prowadzenie książki eksploatacji urządzeń, 3. pobieranie średnich dobowych próbek ścieków dopływających i odpływających z oczyszczalni ścieków w regularnych odstępach czasu w ciągu roku, stale w tym samym miejscu, 4. pobierania średnich dobowych próbek ścieków, dopływających i odpływających z oczyszczalni, w zakresie określonym w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r., po 4 próbki w pierwszym roku obowiązywania pozwolenia wodnoprawnego, a jeżeli zostanie wykazane, że ścieki spełniają wymagane warunki - po 2 próbki w 1 Sygn. akt IV SA/Wa 1360/10 następnych fatach; jeżeli jedna próbka z dwóch nie spełni tego warunku, w następnym roku pobiera się ponownie po 4 próbki, 5. bezzwłocznie usunięcie zaistniałych awarii urządzeń oczyszczalni ścieków, 6. wykonanie wylotu wraz z umocnieniem, zgodnie z operatem wodnoprawnym, 5. pokrywanie wszelkich szkód powstałych, wobec innych zakładów posiadających pozwolenia wodnoprawne oraz osób narażonych na szkody, w związku z wykonywaniem pozwolenia wodnoprawnego, 6. podłączenie się do miejskiej kanalizacji sanitarnej, z chwilą zaistnienia takiej możliwości. W pkt III decyzji Starosta zastrzegł prawo cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia wodnoprawnego w przypadku nieprzestrzegania uprawnień ustalonych w pozwoleniu lub w przypadku gdy korzystanie z wód powodowałoby pogorszenie stanu ekologicznego wód i ekosystemów od nich zależnych, a także w przypadku wyrządzania szkód. Zgodnie z zastrzeżeniem zawartym w pkt IV decyzji pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Organ zaznaczył, że wnioskodawcy, który nie uzyskał praw do nieruchomości lub urządzeń koniecznych do realizacji pozwolenia wodnoprawnego, nie przysługuje roszczenie o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzymaniem pozwolenia (pkt V decyzji). Pozwolenia wodnoprawnego, w części dotyczącej wprowadzania ścieków do rowu melioracyjnego "B", udzielono na czas określony - do dnia 16 czerwca 2018 r. (pkt VI decyzji). W pkt VII zastrzeżono, iż pozwolenie na wykonanie urządzeń wodnych wygasa, jeżeli podmiot nie rozpoczął wykonywania urządzeń wodnych w terminie 2 lat od dnia, w którym pozwolenie wodnoprawne na wykonanie tych urządzeń stało się ostateczne. Organ podniósł, że wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego uzupełniony został pismami z dnia 27 listopada 2007 r. oraz z dnia 5 lutego 2008 r. Sygn. akt IV SA/W a 1360/10 Ponadto zaznaczono, że na przedmiotowym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy L. nr [...] z dnia [...] września 2001 r. Zgodnie z jego zapisami ustala się skanalizowanie całego obszaru. Dla osiągnięcia założonego celu plan nakazuje odprowadzenie ścieków w systemie pompowym do projektowanej sieci kanalizacyjnej, z odprowadzeniem do projektowanej oczyszczalni ze wsi L., L., L., J. Plan dopuszcza możliwość oczyszczania ścieków w lokalnych oczyszczalniach biologicznych dla zorganizowanych zespołów zabudowy mieszkaniowej, z odprowadzeniem oczyszczonych ścieków do rowów melioracyjnych. W związku z powyższym zamierzenie inwestycyjne polegające na wykonaniu wylotu kolektora zrzutowego ścieków sanitarnych o średnicy 200 mm w hm 2+55 rowu melioracyjnego "B" oraz wprowadzanie do niego oczyszczonych ścieków sanitarnych z osiedla "Zabudowa Jednorodzinna Szeregowa w L. przy ul. [...] ", będzie zgodne z planem, po oczyszczeniu ścieków w lokalnej oczyszczalni biologicznej, do parametrów zgodnych z przepisami szczególnymi. Ponieważ plan zagospodarowania przestrzennego ustala skanalizowanie całego obszaru, w pozwoleniu wodnoprawnym został zawarty warunek podłączenia się do miejskiej kanalizacji sanitarnej, z chwilą zaistnienia takiej możliwości. W decyzji wskazano, że zgodnie z przedstawioną dokumentacją rów melioracyjny "B" jest w stanie przyjąć odprowadzane ścieki z oczyszczalni ścieków. Pomimo to, organ w pozwoleniu wodnoprawnym postawił warunek pokrywania wszelkich szkód powstałych, wobec innych zakładów posiadających pozwolenia wodnoprawne oraz osób narażonych na szkody, w związku z wykonywaniem pozwolenia wodn oprawnego. Odwołanie od decyzji Starosty [...] z [...] czerwca 2008 r. wniosła M. L. - współwłaścicielka działki ew. nr [...]. Wojewoda [...] decyzją z [...] września 2008 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 19 p. w. rów melioracyjny "B" jest urządzeniem wodnym i § 13 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. nie dotyczy tego urządzenia, zatem nie musi być on uwzględniony w wypisie i wyrysie z miejscowego planu Sygn. akt IV SA/Wa 1360/10 zagospodarowania przestrzennego dołączonego do wniosku o wydanie pozwolenia wodn oprawnego. Organ ponadto podniósł, że § 24 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazuje na możliwość oczyszczania ścieków w lokalnych oczyszczalniach biologicznych dla zorganizowanych zespołów zabudowy mieszkaniowej, z odprowadzaniem oczyszczonych ścieków do rowów melioracyjnych. Zaznaczono, iż zgodnie z załączoną do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dokumentacją, zrzut oczyszczonych ścieków do rowu nie wpłynie znacząco na środowisko. Podkreślono, że będą to ścieki oczyszczone, odpowiadające parametrom określonym w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984). Organ poinformował, że lokalizacja i budowa biologicznej oczyszczalni ścieków dla osiedla "Zabudowa Jednorodzinna Szeregowa w L. przy ul. [...] " nie jest przedmiotem pozwolenia wodnoprawnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję organu drugiej instancji wniosła M. L. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. art. 140 oraz art. 222 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), 2. art. 2 ust. 1 pkt. 1 i 7, art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych zm.), 3. art. 20 ust 1 i 2, art. 21 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), 4. art. 22 ust. 2 , art. 41 ust. 2 , art. 70 ust 1 i 2, art. 73 ust. 1 pkt 1, art. 123 ust. 2 i 3, art. 125 pkt. 2 i 3, art. 126 pkt 1 prawa wodnego, 5. art. 2 ust. 1 pkt. 5, art. 6 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.), 6. art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. Nr 75, poz. 493), 7. Sygn. akt IV SA/Wa 1360/10 7. § 5, § 13-16 oraz § 19 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego przez Radę Gminy w L. dnia [...] września 2001 r. uchwałą nr [...] w sprawie zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi L., K., J., P., oraz terenu P.A.N J., P.A.N K. w gminie L. (opublikowanym w Dz. Urz. Woj. [...]. nr [...] z dnia [...] października 2001 r, poz. [...]), zwanego dalej "planem miejscowym", 8. uchwały nr [...] Rady Gminy L. z dnia [...] czerwca 2007 r. w sprawie uchwalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy L. (Dz. Urz. Woj. [...]. nr [...] z dnia [...] września 2007 r.), zwanego dalej "regulaminem utrzymania czystości i porządku". W załączniku do protokołu rozprawy skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji ponadto naruszenie art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, art. 29 ust. 1 pkt 2, art. 39 ust. 1 pkt 2 lit. c p. w. uniemożliwiających odprowadzanie ścieków do wód stojących oraz art. 4 pkt 6 i 11, art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych o leśnych w sytuacji, gdy co prawda działki inwestora są w planie miejscowym przeznaczone pod zabudowę, jednak działka skarżącej o nr ew. [...] ma przeznaczenie rolne. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że zasięg oddziaływania zrzutu ścieków, o których nie wiadomo, czy w całości będą oczyszczone, będzie znajdował się w większej części na działce ew. nr [...], zatem ona poniesie w największym stopniu ujemne skutki inwestycji. Zarzucono także pominięcie w postępowaniu właściciela działki ew. nr [...] -powiatu [...]. Skarżąca powołując się na art. 125 pkt 2 i 3 p. w. oraz art. 126 pkt 1 p. w. stwierdziła, iż projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia planu miejscowego dotyczącego działek ew. nr [...],[...],[...],[...] i [...], a więc pozwolenie wodnoprawne nie powinno zostać wydane. W tym kontekście skarżąca zwróciła uwagę na brak w wypisie i wyrysie z planu miejscowego jego § 13. Dotyczy on ochrony istniejących cieków wodnych i w ocenie skarżącej zabrania wykonania wylotu kolektora zrzutowego ścieków w rowie melioracyjnym oraz wpuszczania do niego oczyszczonych ścieków. Rów melioracyjny "B" to - w ocenie skarżącej - rów, o którym mowa w § 13 planu miejscowego, gdyż p. w. nie posługuje się wyrażeniem Sygn. akt IV SA/Wa 1360/10 "rów melioracyjny" tylko "rów". W ocenie skarżącej § 13 planu miejscowego wyznacza także - z uwagi na istnienie rowu melioracyjnego "B" i związaną z tym potrzebą ochrony środowiska (ciągów ekologicznych)- nieprzekraczalną linię zabudowy, która ma swoje odniesienie na rysunku planu miejscowego (ok. 12 m od osi rowu na granicy działek ew. nr [...] i [...] oraz ok. 28 m od osi rowu na działce ew. nr [...]). W ocenie skarżącej § 24 planu miejscowego dopuszcza możliwość oczyszczania ścieków w lokalnych oczyszczalniach biologicznych i odprowadzania ich do rowów melioracyjnych, ale pod warunkiem, że inne przepisy planu miejscowego się temu nie sprzeciwiają. Oznacza to zdaniem skarżącej niemożność realizacji inwestycji z uwagi na wspomnianą wyżej nieprzekraczalną linię zabudowy. W ocenie skarżącej rów melioracyjny "B" jest urządzeniem melioracji wodnych, a nie urządzeniem wodnym i może służyć jedynie polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy (art. 70 i następne p. w.). Musi on stanowić wyłączną własność tego, kto chce do niego wprowadzać ścieki, podobnie gdy planuje na nim jakąś budowę. W tym kontekście udzielone wnioskodawcy pozwolenie wodnoprawne jest niezgodne z art. art. 2 ust. 1 pkt. 1 i 7, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Skarżąca wskazała również na § 5, § 14-16 i § 19 planu miejscowego zabraniające, jej zdaniem, wprowadzania oczyszczonych ścieków do rowu melioracyjnego i wykonania wylotu kolektora zrzutowego ścieków. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 17 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M. L. Sąd podniósł, iż istotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia zgodności pozwolenia wodnoprawnego z planem miejscowym. Wyjaśnił między innymi, że wnioskodawcy przysługuje prawo własności do działek ew. nr [...] i [...], natomiast skarżącej - do działki [...], na której, zgodnie z wydanym pozwoleniem wodnoprawnym, ma być umieszczona część kolektora zrzutowego. Samo pozwolenie wodnoprawne nie jest więc wystarczające do zrealizowania zamiaru inwestora polegającego na odprowadzaniu ścieków oczyszczonych w biologicznej oczyszczalni ścieków do rowu melioracyjnego "B". Część kolektora jest bowiem przewidziana do realizacji na działce ew. nr [...], do której wnioskodawcy (uprawnionemu z tytułu pozwolenia wodnoprawnego) nie przysługuje prawo do jej Sygn. akt IV SA/Wa 1360/10 dysponowania na cele budowlane. Aby uzyskać pozwolenie na budowę i zrealizować inwestycję wnioskodawca będzie musiał uzyskać tytuł prawny do części działki ew. nr [...], na której ma być zrealizowana część kolektora zrzutowego. Wydane przez organ pozwolenie wodnoprawne nie powoduje więc żadnych konsekwencji dla skarżącej. W dalszej części uzasadnienia Sąd I instancji szczegółowo odniósł się do zarzutów skarżącej uznając je za bezzasadne. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej M. L. od ww. wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 15 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 1066/09 uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. NSA wskazał na naruszenie przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.) w związku z naruszeniem przez właściwe w tej sprawie organy art. 7, 77 i 80 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) wskazuje, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. W myśl z art. 190 ustawy P.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne, jak i prawo procesowe. Ponadto zgodnie z tą normą nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sygn. akt IV SA/Wa 1360/10 Rozpatrując ponownie sprawę na podstawie wyżej wymienionego kryterium, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...] czerwca 2008 r. zostały wydane z naruszeniem prawa procesowego tj. art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, a w konsekwencji art. 107 § 3 kpa, co z kolei prowadzi do ich uchylenia. W pierwszej kolejności wskazać należy na brak ustalenia prawidłowego stanu faktycznego w niniejszej sprawie. W materiale dowodowym zebranym przez właściwe organy, nie można ustalić czy nie wystąpiły negatywne przesłanki do wydania przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego w świetle § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska (Dz.U. Nr 137, poz. 984 ze zm.). Powyższy przepis stanowi bowiem jednoznacznie, że miejsce wprowadzania ścieków lub dno urządzeń wodnych musi być oddzielone warstwą gruntu o miąższości co najmniej 1,5 m od najwyższego użytkowego poziomu wodnonośnego wód podziemnych. Organy administracji orzekające w sprawie nie ustaliły jednak powyższej okoliczności faktycznej w postępowaniu dowodowym, jak i oczywiście jej nie wyjaśniły w uzasadnieniu faktycznym zaskarżonej decyzji oraz w decyzji organu I instancji. Natomiast tego rodzaju uchybienie dotyczące naruszenia powołanych wyżej przepisów postępowania ma o tyle istotny wpływ na wynik sprawy gdyż stanowi jedną z materialnoprawnych przesłanek wymaganych do wydania pozwolenia wodnoprawnego w tej sprawie w związku z dyspozycją art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3 i art. 127 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne. Tego rodzaju ustaleń faktycznych nie może samodzielnie dokonać Sąd lecz tylko właściwy organ administracji publicznej, zarządzając nawet przeprowadzenie rozprawy administracyjnej jeśli byłoby to konieczne dla precyzyjnego ustalenia w tym zakresie stanu faktycznego. Natomiast dopiero ustalenie prawidłowego stanu faktycznego w tej sprawie pozwoli na ocenę właściwego zastosowania odpowiednich przepisów prawa materialnego. Po drugie, należy podnieść, co wynika jednoznacznie z protokołu rozprawy z dnia 17 marca 2009 r., że skarżąca M. L. stwierdziła, iż "uczestnik postępowania M. L. mąż M.L. zmarł 27 kwietnia 2008 r.", a więc nastąpiło to jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji. Stąd, także Sygn. akt IV SA/Wa 1360/10 powyższa kwestia powinna być wyjaśniona w postępowaniu administracyjnym w zakresie dotyczącym jego następców prawnych. Należy przypomnieć, iż zgodnie z art. 7 kpa w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Realizacji wyrażonej w tym przepisie zasady prawdy obiektywnej służy przepis art. 77 § 1 kpa, który stanowi, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega zaś na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych. Dopiero jednoznaczne ustalenie stanu faktycznego sprawy stwarza podstawę do wyrażenia stanowiska, które nie przekracza granic zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z art. 80 kpa stanowiącego, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Wynik tej oceny winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia (art. 107 § 3 kpa). Ponownie rozpoznając sprawę właściwy w sprawie organ uwzględni wytyczne wskazane w niniejszym wyroku, w szczególności ustali stan faktyczny (art. 7 kpa), poddając analizie zebrany w sprawie materiał dowodowy (art. 77 § 1 i 80 kpa), w tym także pisma [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2009 r. kierowane do Starosty [...] i M. L., a wyniki tego postępowania, przedstawi w uzasadnieniu ponownie wydanego rozstrzygnięcia (art. 107 §3 kpa). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 205 § 2 powołanej ustawy.