IV SA/Wa 139/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lutego 2017 r. w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia I. sprostować oczywistą omyłkę w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 139/17, w ten sposób, że w miejsce słów "poprzedzającej ją decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa" wpisać "poprzedzającej ją decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju". II. sprostować oczywistą omyłkę w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 139/17, w ten sposób, że w miejsce słów "zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju" wpisać "zasądza od Ministra Inwestycji i Rozwoju". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że możliwość rektyfikacji jaką przewidziano w powyższym przepisie odnosi się również do uzasadnienia orzeczenia (por. postan. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt I PZ 7/82). Zatem możliwym jest dokonanie przez sąd sprostowania uzasadnienia orzeczenia, jeśli w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu lub oczywistej omyłki (por. postan. WSA w Bydgoszczy z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Bd 1283/16). Judykatura przyjęła, że sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Prostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która – co jest oczywiste - nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. W niniejszej sprawie w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 139/17, zamiast słów "poprzedzającej ją decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju" wpisano "poprzedzającej ją decyzji Ministra Infrastruktury i Budownictwa". Ponadto w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2018 r., zamiast słów "zasądza od Ministra Inwestycji i Rozwoju" wpisano "zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju". Z tych też względów, uznając powyższe za oczywistą omyłkę, Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.